Шаби тираи вараи сахт , чунин суст чарое

شب تیره وره سخت، چنین سست چرایی

Башитоб агар бар асари ноқа ӣ мое

بشتاب اگر بر اثر ناقه ی مایی

Зондишаҳ ӣ раҳзан буд ин роҳбарон ро

زاندیشه ی رهزن بود این راهبران را

Дар даст на шамъӣ ва на бар ноқа дарое

در دست نه شمعی و نه بر ناقه درایی

Раҳбари зи пас қофилау роҳрав аз пеш

رهبر ز پس قافله و راهرو از پیش

То ақл намонад нарасад ишқи баҷое

تا عقل نماند نرسد عشق بجایی

Фардо ки сар аз хок бароранд хилоиқ

فردا که سر از خاک برآرند خلایق

Тарсами натавонад ки баради роҳи баҷое

ترسم نتواند که برد راه بجایی

Он по ки нпимўдаҳи раҳе бар сари кӯе

آن پا که نپیموده رهی بر سر کویی

Ваон сар ки нёсуда дамӣ бар кафи пое

وان سر که نیاسوده دمی بر کف پایی

Гар дард буд ҳаст даво , дакка ӣ аттор

گر درد بود هست دوا، دکه ی عطار

Бозаст ва яке нест харидори давое

باز است و یکی نیست خریدار دوایی

Бар ҳар ки ситам рафт бибояд Карамӣ кард

بر هر که ستم رفت بباید کرمی کرد

Ғам нест агар дид нишот аз ту ҷафое

غم نیست اگر دید نشاط از تو جفایی