Биё ки навбати мастии ишқу шурб мудом аст

بیا که نوبت مستی عشق و شرب مدام است

Аз оташӣ на зобӣ ки дар суроҳе ва ҷом аст

از آتشی نه زآبی که در صراحی و جام است

Бидон шамоили дилкаш агар ббзми хиромад

بدان شمایل دلکش اگر ببزم خرامد

Ҳадиси носеҳи мушфиқи бики нигоҳ тамом аст

حدیث ناصح مشفق بیک نگاه تمام است

Навиди васл дилам мерасад зи оризу зулфаш

نوید وصل دلم میرسد ز عارض و زلفش

Ки шаби мусоҳиб рӯзасту субҳ дар бар шом аст

که شب مصاحب روز است و صبح در بر شام است

Бтоқ майкада дидам китобае ки : барандон

بطاق میکده دیدم کتابه ای که: برندان

Ғаму сарвари ҷаҳон , меҳру кини халқ , ҳаром аст

غم و سرور جهان، مهر و کین خلق، حرام است

Ҳануз ошиқ содиқ набошад онкии шиносад

هنوز عاشق صادق نباشد آنکه شناسد

Атоу манъу бидонади итобу лутф кадом аст

عطا و منع و بداند عتاب و لطف کدام است

Бдўзх ар барадаши ишқи гӯи бабр ки насузад

بدوزخ ار بردش عشق گو ببر که نسوزد

Агар бисӯзад аз оташ бигӯ бисӯз ки хом аст

اگر بسوزد از آتش بگو بسوز که خام است

Шигифт оядам аз хоҷаи айби бода ки гуфт ин

شگفت آیدم از خواجه عیب باده که گفت این

Ки хӯн халқ ҳалоласту оби ток ҳаром аст

که خون خلق حلالست و آب تاک حرام است

Маро равост агар шайхи шаҳри айби намояд

مرا رواست اگر شیخ شهر عیب نماید

Кадоми айби бтар аз қабули табъ авом аст

کدام عیب بتر از قبول طبع عوام است

Биёи нишоти Муродӣ талаб кунем аз ин дар

بیا نشاط مرادی طلب کنیم از این در

Саодати ду ҷаҳони вақфи ин хуҷаста мақом аст

سعادت دو جهان وقف این خجسته مقام است