Ҳар балое казу расед маро

هر بلایی کزو رسید مرا

Ба атое диҳад навиди маро

به عطایی دهد نوید مرا

Дӯш аз зулф ва абрувон ме дод

دوش از زلف و ابروان می‌داد

Гоҳи биму гуҳии умеди маро

گاه بیم و گهی امید مرا

Гуҳ ба шамшер мебурид аз ман

گه به شمشیر می‌برید از من

Гуҳ ба занҷир мекашид маро

گه به زنجیر می‌کشید مرا

Ман ҳамон бандаам ки нодида

من همان بنده‌ام که نادیده

Ба баҳои гарони хариди маро

به بهایی گران خرید مرا

Айб ӯ набӯд ар ба ҳеҷ фурухт

عیب او نبود ار به هیچ فروخت

Бар ману айби ман чу дид маро

بر من و عیب من چو دید مرا

Ситамаши хосу неъматаш ом аст

ستمش خاص و نعمتش عام است

Хоссаи баҳр ситам гузид маро

خاصه بهر ستم گزید مرا

То бигӯед ки ин нишот манаст

تا بگوید که این نشاط منست

Бо ғам хеш парваред маро

با غم خویش پرورید مرا