Рӯзи тарабу хуррамии давлат ва дайн аст

روز طرب و خرمی دولت و دین است

Даврони замони шод ба дороӣ замин аст

دوران زمان شاد به دارای زمین است

Мегуфт ва ҳаме дид дар ойӣнаи бмжгонш

میگفت و همی دید در آیینه بمژگانش

Он тир ки аз ҷавшан ҷон бугзарад ин аст

آن تیر که از جوشن جان بگذرد این است

Мегуфт ва ҳаме хаст бдндони лаби хандонаш

میگفت و همی خست بدندان لب خندانش

Лаълӣ ки ба ақд гуҳар омехт чунин аст

لعلی که به عقد گهر آمیخت چنین است

Набӯд аҷаб ар бахти сиёҳами талабади ком

نبود عجب ار بخت سیاهم طلبد کام

Зон рӯй ки бозулфу хату хол қарин аст

زان روی که بازلف و خط و خال قرین است

Зини пас ман ва бо рӯзи сияҳи гӯша ӣ азлат

زین پس من و با روز سیه گوشه ی عزلت

Кони холи сияҳ низ чу ман гӯша нишин аст

کان خال سیه نیز چو من گوشه نشین است

То дӯзахи ҳиҷрон чаҳ кунад рӯзи видоъаш

تا دوزخ هجران چه کند روز وداعش

Бар ман чу ба осии нафаси боз пасин аст

بر من چو به عاصی نفس باز پسین است

Ин рӯй ту ё пуртӯй аз лмъаҳ ӣ қудс аст

این روی تو یا پرتوی از لمعه ی قدس است

Ин кӯии ту ё гулшанӣ аз хулд барин аст

این کوی تو یا گلشنی از خلد برین است

Ин накҳати гесуии ту ё буи баҳор аст

این نکهت گیسوی تو یا بوی بهار است

Ин чунин хами мӯии ту ё нофа ӣ чин аст

این چنین خم موی تو یا نافه ی چین است

Ин мҳбт нураст ки дар водӣ тавр аст

این مهبط نور است که در وادی طور است

ё анҷумани шоҳ ки дар гулшан Фӣн аст

یا انجمن شاه که در گلشن فین است