Серум хушаст ва ду олам ба муддаоӣ ман аст

سرم خوش است و دو عالم به مدعای من است

Баҳр чаҳ менагарм гӯйӣ аз барои ман аст

بهر چه می نگرم گویی از برای من است

Бкс ниёз надорам бхўиш низ магар

بکس نیاز ندارم بخویش نیز مگر

Яке худо ва яке соя ӣ худоӣ ман аст

یکی خدا و یکی سایه ی خدای من است

Дўкўн ва ҳар чаҳ дар ӯ ҳаст ҳеҷ ва ман ҳастам

دوکون و هر چه در او هست هیچ و من هستم

Ки нестам ман ва ҳастӣ ӯ бақоӣ ман аст

که نیستم من و هستی او بقای من است

Шабам биравӣ ту бигузашт то саҳар чаҳ аҷаб

شبم بروی تو بگذشت تا سحر چه عجب

Ки чашми олимии имрӯз дар қафоӣ ман аст

که چشم عالمی امروز در قفای من است

Чаҳ ғам ки шаҳнаи ббозору шайх дар шаҳр аст

چه غم که شحنه ببازار و شیخ در شهر است

Шароб дар хаму маъшӯқи зи сарой ман аст

شراب در خم و معشوق ز سرای من است

Гуҳии бтраҳ ӣ мишкӣни хеш уқда фикан

گهی بطره ی مشکین خویش عقده فکن

Гуҳӣ ба панҷа ӣ симини гиреҳи гушой ман аст

گهی به پنجه ی سیمین گره گشای من است

На дӯстем ва на душмани бхўоҷаҳ лек маро

نه دوستیم و نه دشمن بخواجه لیک مرا

Аз ӯ чаҳ суд ки бегонаи ошноӣ ман аст

از او چه سود که بیگانه آشنای من است

Биҷузи худоӣ чаҳ ҳоҷати марои нишоти бкс

بجز خدای چه حاجت مرا نشاط بکس

Ки дар дуои шаҳаншоҳи муддаоӣ ман аст

که در دعای شهنشاه مدعای من است