Ҷонами блбу ҷоми лаболаби з шароб аст

جانم بلب و جام لبالب ز شراب است

Фардо чаҳ зиёни зотшми ин ҷоми пар об аст

فردا چه زیان زآتشم این جام پر آب است

Гуфтам шаби умеди ман аз чеҳра бар афрӯз

گفتم شب امید من از چهره بر افروز

Гесуаш бар ошуфт ки маи зер саҳоб аст

گیسوش بر آشفت که مه زیر سحاب است

Судии надиҳади панд , бигӯед бносҳ :

سودی ندهد پند، بگویید بناصح:

Кӯтоҳ кун афсона ки девона бихоб аст

کوتاه کن افسانه که دیوانه بخواب است

Бегона чаҳ донад ки туе парда барафкан

بیگانه چه داند که تویی پرده برافکن

Вонҷо ки манам низ чаҳ ҳоҷат бнқоб аст

وانجا که منم نیز چه حاجت بنقاب است

Дар ҳар қадамам рӯй ту омад баназар лек

در هر قدمم روی تو آمد بنظر لیک

Дар гом дигар боз бидидам ки ҳиҷоб аст

در گام دگر باز بدیدم که حجاب است

Сади ганҷи ниҳон буд маро дар дилу ҷонон

سد گنج نهان بود مرا در دل و جانان

Нодида гузаштанд ки ин хона хароб аст

نادیده گذشتند که این خانه خراب است

Бисёр бигуфтанд ва ҷавобӣ нашуниданд

بسیار بگفتند و جوابی نشنیدند

Но гуфта нишот аз тўоши умед ҷавоб аст

نا گفته نشاط از تواش امید جواب است