Шоҳиди мо чаҳ ғам ар парда дрўқлош аст

شاهد ما چه غم ار پرده دروقلاش است

Офтобасту ниҳон аз назар хафоаш аст

آفتاب است و نهان از نظر خفاش است

Мардумон бештар онаст ки ғофили гузаранд

مردمان بیشتر آنست که غافل گذرند

Зҳдисӣ ки баҳри кӯчау барзан фош аст

زحدیثی که بهر کوچه و برزن فاش است

Дил бе ишқи баҳри лаҳзаи асири ҳавасии сет

دل بی عشق بهر لحظه اسیر هوسی ست

Хона бе хонаи худои лъбгаҳ ӯ бош аст

خانه بی خانه خدا لعبگه او باش است

Ҳама донанд ки ман банда ӣ ишқам , чаҳ аҷаб

همه دانند که من بنده ی عشقم، چه عجب

Оқилонро бмн эй хоҷа агар пархош аст

عاقلان را بمن ای خواجه اگر پرخاش است

Ман яке кӯдак нодонам ва ӯ устод аст

من یکی کودک نادانم و او استاد است

Ман яке сӯрати биҷонм ва ӯ наққош аст

من یکی صورت بیجانم و او نقاش است

Гар кашад азнгҳӣ зинда кунад бози нишот

گر کشد ازنگهی زنده کند باز نشاط

Онкии тақдири ҳаёт аз лаби ҷон афзоаш аст

آنکه تقدیر حیات از لب جان افزاش است