Тиҳӣ кардем аз номаҳрамони ҳам дидау дил ро

تهی کردیم از نامحرمان هم دیده و دل را

Фурӯди оради куҷо то сорибон аз ноқаи маҳмил ро

فرود آرد کجا تا ساربان از ناقه محمل را

Биёи имшаби зи зикр рӯй ӯ шамъии базми орем

بیا امشب ز ذکر روی او شمعی بزم آریم

зи дили вази ёди зулфаш миҷмарӣ созем маҳфил ро

ز دل وز یاد زلفش مجمری سازیم محفل را

Ба сади ранҷ аз хатарҳо чун гузаштам эй дареғ акнӯн

به سد رنج از خطرها چون گذشتم ای دریغ اکنون

Ба аввали гоми ин водӣ нишон доданд манзил ро

به اول گام این وادی نشان دادند منزل را

Наҷуед шамъи нобӣно вагар бино буд ҷӯё

نجوید شمع نابینا و گر بینا بود جویا

Фурӯғи вай буд равшани далелии шамъи маҳфил ро

فروغ وی بود روشن دلیلی شمع محفل را

Чу огоҳаст ӯ мо ғофил ар бошем ба бошад

چو آگاه است او ما غافل ار باشیم به باشد

Ки аз пай меравад сайёди огаҳи сайди ғофил ро

که از پی می‌رود صیاد آگه صید غافل را

Ба талхии ҷони ширин боядат додани нишот акнӯн

به تلخی جان شیرین بایدت دادن نشاط اکنون

Шаробии талхи ҷӯ ва он шоҳиди ширини шамоил ро

شرابی تلخ جو و آن شاهد شیرین‌شمایل را