Толиби ман гар шавад як раҳ касе
طالب من گر شود یک ره کسی
Роҳҳо бнмоимш ҳар сӯи басӣ
راهها بنمایمش هر سو بسی
Чун маро бишносад аз оёти ман
چون مرا بشناسد از آیات من
Ошиқ ояд бар сифоти зоти ман
عاشق آید بر صفات ذات من
Шуд чу ошиқи вази ман огаҳ шуд ҳаме
شد چو عاشق وز من آگه شد همی
Зон пас ӯро зинда нагузорам дамӣ
زان پس او را زنده نگذارم دمی
Бас аҷаб набӯд агар киштами маниш
بس عجب نبود اگر کُشتم مَنَش
Ошиқаст ва лозим омад куштанаш
عاشق است و لازم آمد کشتنش
Куштани ошиқ ба ҳар мазҳаб равост
کشتن عاشق به هر مذهب رواست
Хоссаи ин ошиқ ки маъшӯқаш худост
خاصه این عاشق که معشوقش خداست
Пас марои зи ойини дайни мстФо
پس مرا ز آیین دین مصطفا
Бар шаҳиди хеш бояд хӯни баҳо
بر شهید خویش باید خونبها
Вонкаҳи ҳам манзур ва ҳам мақбули ман
وانکه هم منظور و هم مقبول من
Гашти зонсон то ки шуд мақтӯли ман
گشت زانسان تا که شد مقتول من
Ҳар ду олам нест хунашро баҳо
هر دو عالم نیست خونش را بها
Ғайри ман ӯро нишоед хӯни баҳо
غیر من او را نشاید خونبها
Ҳам манам дили барда , ҳам бедили манам
هم منم دل برده، هم بیدل منم
Ҳам манам мақтӯл ва ҳам қотили манам
هم منم مقتول و هم قاتل منم
Кӣ сазои байнам ба ҷои хештан
کی سزا بینم به جای خویشتن
Дайгариро хӯни баҳоии хештан
دیگری را خونبهای خویشتن
Хешро на ройгонии бхшмш
خویش را نه رایگانی بخشمش
Куштаам то зиндагонии бхшмш
کشتهام تا زندگانی بخشمش
Куштаи ишқ ар шӯии зиндаи шӯй
کشتهٔ عشق ار شوی زنده شوی
То абади боқӣу пояндаи шӯй
تا ابد باقی و پاینده شوی
Ъшқбозиро шиор дигар аст
عشقبازی را شعار دیگر است
Расм ӯ расми диёр дигар аст
رسم او رسم دیار دیگر است
Бесабаб бо дӯстдорон душман аст
بی سبب با دوستداران دشمن است
Душманӣ ӯ ҳамин то куштан аст
دشمنی او همین تا کشتن است
Куштагони хешро шуд дӯстдор
کشتگان خویش را شد دوستدار
Гар кашад ишқ эй хушо он эътибор
گر کشد عشق ای خوشا آن اعتبار
Ин буд ойини ишқ , ин кеши ишқ
این بود آیین عشق،این کیش عشق
Чораи ҷуз мурдан набошад пеши ишқ
چاره جز مردن نباشد پیش عشق
Ҳам ниҳон дорад ба мурдани зиндагӣ
هم نهان دارد به مردن زندگی
Ҳам худовандии ниҳон дар бандагӣ
هم خداوندی نهان در بندگی
Ишқ агар мирондти рӯ зинда бош
عشق اگر میراندت رو زنده باش
Вар худовандӣ бихоҳӣ банда бош
ور خداوندی بخواهی بنده باش
Бандагии мо ва ту не бандагӣаст
بندگی ما و تو نی بندگیست
Ҳосили ин то абад шармандагӣаст
حاصل این تا ابد شرمندگیست
Бандагӣ чаҳ буд худоро ёфтан
بندگی چهبود خدا را یافتن
Аз худии сӯии худои бштоФтн
از خودی سوی خدا بشتافتن
Ҳарчӣ ҷузи ҳақ аз миён бардоштан
هرچه جز حق از میان برداشتن
Бандагии ҳам бркрони бгзоштн
بندگی هم برکران بگذاشتن
На амалро роҳ дар ин шоҳроҳ
نه عمل را راه در این شاهراه
Илмро на бор дар ин боргоҳ
علم را نه بار در این بارگاه
Мадракоти мо ҳамаи ваҳму хаёл
مدرکات ما همه وهم و خیال
Ҳақи таъолии шонаи ъмои иқол
حق تعالی شانهٔ عما یقال
Чун расед ӣнҷои сухани хомӯши шӯ
چون رسید اینجا سخن خاموش شو
Лаб бабанду пой то сари гӯши шӯ
لب ببند و پای تا سر گوش شو
Розҳои ношунида гӯши дор
رازهای ناشنیده گوش دار
Лек дар гуфтани забони хомӯши дор
لیک در گفتن زبان خاموش دار
Аз муқӣмон дар майхона ам
از مقیمان درِ میخانهام
Мерасад ҳар дами знў паймона ам
میرسد هر دم زنو پیمانهام
Дар даруни майкадаи оўозҳост
در درون میکده آوازهاست
Бар забони чангу неи хуши розҳост
بر زبان چنگ و نی خوش رازهاست
Розҳо меоядам зонҷо ба гӯш
رازها می آیدم زانجا به گوش
Лек мегуяд сурӯшам шӯ хамӯш
لیک میگوید سروشم شو خموش
Бози соқии соғарам лабрез кард
باز ساقی ساغرم لبریز کرد
з оташин обем оташ тез кард
ز آتشین آبیم آتش تیز کرد
Кӯҳ аз як қатра мемадҳуш шуд
کوه از یک قطره مِیْ مدهوش شد
Кӣ тавонам ман дигар хомӯш шуд
کی توانم من دگر خاموش شد
наменадонам муҳаррам аз номаҳрамӣ
میندانم محرم از نامحرمی
Ҳар ки хоҳад гӯ биё бишинав ҳаме
هر که خواهد گو بیا بشنو همی
Рози хубонро чаро бояд наҳуфт ?
راز خوبان را چرا باید نهفت؟
Рози мо бади сайратон бояд бигуфт ?
راز ما بد سیرتان باید بگفت؟
Рози хубонро нагуфтан кӣ равост !
راز خوبان را نگفتن کی رواست!
Розҳои мо нуҳуфтанро сазост
رازهای ما نهفتن را سزاست
Хубрӯро рӯй бепарда накӯаст
خوبرو را روی بیپرده نکوست
Онкӣ дар парда бибояд зишт рӯаст
آنکه در پرده بباید زشتروست
Моҳ кӣ бошад раво дар зери меғ
ماه کی باشد روا در زیر میغ
Меғҳо пинҳон бибояд эй дареғ
میغها پنهان بباید ای دریغ