Грзмирми қобил асрор нест

گرضمیرم قابل اسرار نیست

Гар забонами лоиқ гуфтор нест

گر زبانم لایق گفتار نیست

Тори ҷонамро зи нуқсон ришта анд

تارِ جانم را ز نقصان رشته‌اند

Дар вуҷӯдами тухми ҳурмон кушта анд

در وجودم تخم حرمان کشته‌اند

Даврӣу маҳрӯмӣ ва нодонем

دوری و محرومی و نادانیم

Аз азал нақшаст бар пешонӣам

از ازل نقش است بر پیشانیم

Онкӣ ҳар ноқиси зи лутфаш комил аст

آنکه هر ناقص ز لطفش کامل است

Вонкаҳи файзаши неку бадро шомил аст

وانکه فیضش نیک و بد را شامل است

Гарчи мо даврем ва ӯ наздики мост

گرچه ما دوریم و او نزدیک ماست

Равшан аз нураши дили торики мост

روشن از نورش دل تاریک ماست

Комил омад аз камол ӯ камол

کامل آمد از کمال او کمال

Вази ҷамол ӯ ҷамил омад ҷамол

وز جمال او جمیل آمد جمال

Дар даруни ҷони худ бнҳФтаҳ ам

در درون جان خود بنهفته‌ام

Ҳар чаҳро гуфт ӯ бигӯ ман гуфта ам

هر چه را گفت او بگو من گفته‌ام

Ҷоҳилам бо хеш ва бо ӯ оқилам

جاهلم با خویش و با او عاقلم

Ноқисам бо хеш ва бо ӯ комилам

ناقصم با خویش و با او کاملم

Гуҳи лабам чун ғунчаи бандад аз баён

گه لبم چون غنچه بندد از بیان

Ҳамчуи булбул гоҳ бигушоед забон

همچو بلبل گاه بگشاید زبان

То ба гулзораш нўосозӣ кунам

تا به گلزارش نواسازی کنم

Бо дигар мурғони ҳам овозӣ кунам

با دگر مرغان هم‌آوازی کنم

Гуҳи рухи гулҳо ва рӯй лола ҳо

گه رخ گلها و روی لاله‌ها

БрФрўзд то бар орми нола ҳо

برفروزد تا بر آرم ناله‌ها

Гоҳ рӯй гули бипушад дар ҳиҷоб

گاه روی گل بپوشد در حجاب

Аз хазони бандади гулистонро ниқоб

از خزان بندد گلستان را نقاب

Хорҳоро ҷилва омӯзад ба боғ

خارها را جلوه آموزد به باغ

Нағмасозиро диҳад навбат ба зоғ

نغمه سازی را دهد نوبت به زاغ

Хорҳо ҳам худ з бустон вайанд

خارها هم خود ز بستان ویند

Зоғҳо низ аз гулистон вайанд

زاغها نیز از گلستان ویند

Лек чун булбули наво оғоз кард

لیک چون بلبل نوا آغاز کرد

Парда аз рози гулистон боз кард

پرده از راز گلستان باز کرد

Булбулӣ бояд ки ёбад роз ӯ

بلبلی باید که یابد راز او

Нави гулӣ то башнавад овоз ӯ

نو گلی تا بشنود آواز او

Гар шигифт ояд турои гуфтори мо

گر شگفت آید ترا گفتار ما

Набӯд инсоф ар кунӣ инкори мо

نبود انصاف ار کنی انکار ما