Бози ишқи оҳанги яғмо соз кард

باز عشق آهنگ یغما ساز کرد

Бози дили ошуфтагӣ оғоз кард

باز دل آشفتگی آغاز کرد

Тунди бодии боз бар коҳии вазид

تند بادی باز بر کاهی وزید

Оташӣ дар хушки хорӣ ҷо гузид

آتشی در خشک خاری جا گزید

Бози абрии турфаи тӯфон зой шуд

باز ابری طرفه توفان زای شد

Офтобии бози нур афзой шуд

آفتابی باز نور افزای شد

Гар зи худбинии зи роҳии даври гашт

گر ز خودبینی ز راهی دور گشت

Зулматӣ аз пой то сари нури гашт

ظلمتی از پای تا سر نور گشت

Оташӣ бар ҷон ман афрӯхт ишқ

آتشی بر جان من افروخت عشق

Хор хор ҳастӣ ман сӯхти ишқ

خار خار هستی من سوخت عشق

Пас бурун оварад гул аз оташам

پس برون آورد گل از آتشم

То биҳиштии сохт нағзу дилкашам

تا بهشتی ساخت نغز و دلکشم

Батнҳо бошад набиро ту ба ту

بطنها باشد نبی را تو به تو

Инат батнии зи ояти он мнкмў

اینت بطنی ز آیت آن منکمو

Онкӣ нагузашта сет бар нирони дӯст

آنکه نگذشته‌ست بر نیران دوست

Кӣ гузар дорад сӯии бустони дӯст

کی گذر دارد سوی بستان دوست

эй зи нирони ту бустони нишот

ای ز نیران تو بستان نشاط

эй нишоти ҷони вои ҷони нишот

ای نشاط جان وای جان نشاط

Ҷуз ба ёдати ақлро ҳастӣ куҷост

جز به یادت عقل را هستی کجاست

Ҷузи зи ҷомати бодаро мастӣ куҷост

جز ز جامت باده را مستی کجاست

Ҷуз ба сӯяти пойро рафтори кӯ

جز به سویت پای را رفتار کو

Ҷуз ба рӯяти дидаро дидори кӯ

جز به رویت دیده را دیدار کو

Ҳар куҷои байнами ту ое дар назар

هر کجا بینم تو آیی در نظر

Ҷузи ту дар олами набӯдаи сетии магар

جز تو در عالم نبوده‌ستی مگر

На ҳамин дар дидаи ҷобгзидҳоӣ

نه همین در دیده جابگزیدهای

Дар дилӣ дар ҷонӣ ва дар дида Эй

در دلی در جانی و در دیده‌ای

Дил чаҳ бошад то ки гӯям дар дилӣ

دل چه باشد تا که گویم در دلی

ё ки ҷон тосозӣ онҷои манзилӣ

یا که جان تا سازی آنجا منزلی

Баҳр кас дидаст гунҷад дар ҳубоб

بحر کس دیدست گنجد در حباب

ё даруни зарраи ҳаргизи офтоб

یا درون ذره هرگز آفتاب

Ман гирифтам парда бурдорам з гуфт

من گرفتم پرده بردارم ز گفت

Ту ба парда дар чисони хоҳии шнФт

تو به پرده در چسان خواهی شنفت

Хоҳӣ ар ореи даруни пардаи сар

خواهی ار آری درون پرده سر

Сар на андари пои ишқи парда дар

سر نه اندر پای عشق پرده در

Марҳабо эй ишқи олами сӯзи мо

مرحبا ای عشق عالم سوز ما

Ҳбзо эй шамъи ҷони афрӯзи мо

حبذا ای شمع جان افروز ما

Аз ту барқӣ ва занда хирманӣ

از تو برقی و ز انده خرمنی

Аз ту абрӣу зи шодии гулшанӣ

از تو ابری و ز شادی گلشنی

Ашку оҳу нола ва зорем даҳ

اشک و آه و ناله و زاریم ده

Ҷузи зи ёд дӯст безорем даҳ

جز ز یاد دوست بیزاریم ده

Захм меҷӯям зи ту бе марҳамӣ

زخم میجویم ز تو بی مرهمی

Ҳам нмихўоҳми нишот аз ту ғамӣ

هم نمیخواهم نشاط از تو غمی

То ки ҷони ошуфтаи дили пар хӯн кунам

تا که جان آشفته دل پر خون کنم

Ёди он зулф ва лаб мегаван кунам

یاد آن زلف و لب میگون کنم

То ба кӣ дар дасти худ монами асир

تا به کی در دست خود مانم اسیر

Чанд ҳукми нафасро фармон пазир

چند حکم نفس را فرمان پذیر

Бозгир эй ишқ аз ман дод ман

بازگیر ای عشق از من داد من

Бар фикан аз бех ва бен бунёди ман

بر فکن از بیخ و بن بنیاد من

Лавҳи дил аз ҳарчӣ ҷузи вай пок кун

لوح دل از هرچه جز وی پاک کن

Пок чаҳ буд пой то сар хок кун

پاک چه بود پای تا سر خاک کن

Ҳам зи шодӣ фориғам кун ҳам зи ғам

هم ز شادی فارغم کن هم ز غم

Ҳам з бешам беш ва ҳам камтари з кам

هم ز بیشم بیش و هم کمتر ز کم

Рӯй аз раҳмат бигардон сӯии ман

روی از رحمت بگردان سوی من

Ҷузи зи сӯй худ магардон рӯй ман

جز ز سوی خود مگردان روی من

Хешро бояд кунам гум дар ту ман

خویش را باید کنم گم در تو من

Ман туро гум кардаам дар хештан

من ترا گم کرده‌ام در خویشتن

Ояти ту бўолии илоҳ хонда ем

آیت تو بوالی اله خوانده‌ایم

Лек андари тӣаи шаҳват монда ем

لیک اندر تیه شهوت مانده‌ایم

Аз табаҳкорем огоҳем даҳ

از تبهکاریم آگاهیم ده

Огаҳии зин гӯна гумроҳем даҳ

آگهی زین گونه گمراهیم ده

То худ ва ҳар ду ҷаҳони як сӯи нуҳум

تا خود و هر دو جهان یک سو نهم

Онгаҳ аз ботили сӯии ҳақи рӯи нуҳум

آنگه از باطل سوی حق رو نهم

Кардаҳои хеши бишуморами бхўиш

کرده‌های خویش بشمارم بخویش

Шармии орм шояд аз кирдор беш

شرمی آرم شاید از کردار بیش

Хоҷаро бедор бояд кард боз

خواجه را بیدار باید کرد باز

Вақт кӯтоҳаст ва ин раҳи баси дароз

وقت کوتاه است و این ره بس دراز

Роҳат омад моя ҳар ғифлатӣ

راحت آمد مایهٔ هر غفلتی

Чораи ғифлат чаҳ бошад сдмтӣ

چارهٔ غفلت چه باشد صدمتی

Ранҷӣ ар бесабр ва бетобат кунад

رنجی ار بی صبر و بی تابت کند

Ба аз он роҳат ки дар хобат кунад

به از آن راحت که در خوابت کند

Хашми коФзоиди адаби мари банда ро

خشم کافزاید ادب مر بنده را

Хуштараст аз лутфи густохии маро

خوشتر است از لطف گستاخی مرا

Ақлро сустӣ фазояд дам ба дам

عقل را سستی فزاید دم به دم

Ин ғизоҳои амл то мнҳзм

این غذاهای امل تا منهضم

Аштҳои козибу аклии мудом

اشتهای کاذب و اکلی مدام

Ин тамаъҳо венаи ҳавасҳо ҷумлаи хом

این طمعها وین هوسها جمله خام

Боз мехоҳӣ саломат эй муқӣм

باز میخواهی سلامت ای مقیم

Истиқомати ҷӯӣ аз худ эй сқим

استقامت جویی از خود ای سقیم

Саҳли мшмри кори ин фосиди мизоҷ

سهل مشمر کار این فاسد مزاج

Мсҳлӣ бояд ки бипазиради алоҷ

مسهلی باید که بپذیرد علاج

Мсҳли андари дафъи ахлоти ҳавас

مسهل اندر دفع اخلاط هوس

Тавба аз ҷузи ҳақи сӯии ҳақ буду бас

توبه از جز حق سوی حق بود و بس

Ҳар ки ӯ тоиб набошад золим аст

هر که او تایب نباشد ظالم است

Ин суханро лафзи қуръон ҳоким аст

این سخن را لفظ قرآن حاکم است

Рӯй бархон то ки доне чист зулм

روی برخوان تا که دانی چیست ظلم

Ҳаср шуд дар ҳар ки тоиб нест зулм

حصر شد در هر که تایب نیست ظلم

Тавба чаҳ буд бозгашт аз худ ба ҳақ

توبه چه بود بازگشت از خود به حق

Шарти он фиқдони шани мо сабақ

شرط آن فقدان شان ما سبق

Тавба омма шуд аз афъоли хеш

توبهٔ عامه شد از افعال خویش

Зон хосони тавба аз аҳволи хеш

زان خاصان توبه از احوال خویش

Тавбаи хоси алхосро расмӣ ҷудост

توبه خاص‌الخاص را رسمی جداست

Бозгашт аз зоти худ сӯй худост

بازگشت از ذات خود سوی خداست

Зоҳидигар тавба аз мастӣ кунанд

زاهدان گر توبه از مستی کنند

Ошиқонро тавба аз ҳастӣ кунанд

عاشقان را توبه از هستی کنند

Ту зи дили тавба ба ин хуш карда Эй

تو ز دل توبه به این خوش کرده‌ای

Каз гуноҳӣ эҳтироз оварда Эй

کز گناهی احتراز آورده‌ای

Зомр ва наҳй кирдигори инсу ҷон

زامر و نهی کردگار انس و جان

Ҷинси инсонро чу ҷинси раҳравон

جنس انسان را چو جنس رهروان

Ради ҳукм аз ҳар гуноҳӣ ҳосил аст

رد حکم از هر گناهی حاصل است

Заҳр ҳар навъе ки бошад қотил аст

زهر هر نوعی که باشد قاتل است

Тавба овардани зи як ҷурм эй дағал

توبه آوردن ز یک جرم ای دغل

Пас зи дигари ҷурмҳо ҷустани амал

پس ز دیگر جرمها جستن عمل

Аз яке заҳри иҷтиноб овардан аст

از یکی زهر اجتناب آوردن است

Бози қасди заҳри дигар кардан аст

باز قصد زهر دیگر کردن است

Ончӣ дар ту асл нофармонӣ аст

آنچه در تو اصل نافرمانی است

Мояи гумроҳӣ ва нодонӣ аст

مایهٔ گمراهی و نادانی است

Чист доне ҳастӣ нафасасту бас

چیست دانی هستی نفس است و بس

Кӯш то зон тавбаи ҷӯии зин сипас

کوش تا زان توبه جویی زین سپس

Ҳастӣ ту асл ҳар ҷурму хато

هستی تو اصل هر جرم و خطا

Нест шӯ то худ намонад ҷузи худо

نیست شو تا خود نماند جز خدا

Ончӣ бишикастӣу бастӣ тавба нест

آنچه بشکستی و بستی توبه نیست

эй бародар то ту ҳастӣ тавба нест

ای برادر تا تو هستی توبه نیست

Тавба набӯд ҷузи шикасти хештан

توبه نبود جز شکست خویشتن

Тавба хоҳӣ нашканад худро шикан

توبه خواهی نشکند خود را شکن