Ин эмому раҳнамои ҳаштумин

این امام و رهنمای هشتمین

Ҳам сироти ҳақ ва ҳам нури мубин

هم صراط حق و هم نور مبین

эй фурӯғи ҳафтум аз нури дувум

ای فروغ هفتم از نور دوم

Анзрўнои нқтбси ман нўркм

انظرونا نقتبس مِن نورکم

Анати қалби алқлби қуллоби алнФўс

انت قلب‌القلب قلاب‌النفوس

Анати нўролнўр ё шамси шумус

انت نورالنور یا شمس‌الشموس

Ту сарои пои адлӣу нурии тамом

تو سرا پا عدلی و نوری تمام

Ман зи по то сари ҳамаи зулму злом

من ز پا تا سر همه ظلم و ظلام

Зулматиро рӯ ба сӯии нури байн

ظلمتی را رو به سوی نور بین

Субҳ , поёни шаби диҷўри байн

صبح، پایانِ شبِ دیجور بین

Аз зёи зулмат чаҳ ҷӯяд ҷузи фано

از ضیا ظلمت چه جوید جز فنا

То равад зулмат намонад ҷузи зё

تا رود ظلمت نماند جز ضیا

Чист зулмат нест зулмати ҷузи адам

چیست ظلمت نیست ظلمت جز عدم

Ҳам ту будӣ ҳам ту хоҳад буд ҳам

هم تو بودی هم تو خواهد بود هم

Ман гирифтам рӯи ниҳодами сӯии ту

من گرفتم رو نهادم سوی تو

Бо кадомин рӯи бубинам рӯй ту

با کدامین رو ببینم روی تو

Синаи ман дархури меҳр ту нест

سینهٔ من درخور مهر تو نیست

Дидаи ман лоиқи чеҳр ту нест

دیدهٔ من لایق چهر تو نیست

На сиррӣ дорам сазои даргаат

نه سری دارم سزای درگهت

На рухии шоистаи хоки раҳат

نه رخی شایستهٔ خاک رهت

Рӯй ман шоистаи он хок нест

روی من شایستهٔ آن خاک نیست

Дар хури он пок , ин нопок нест

در خور آن پاک، این ناپاک نیست

Бар серум аз лутф агар ореи гузар

بر سرم از لطف اگر آری گذر

Афканӣ аз меҳр агар сӯем назар

افکنی از مهر اگر سویم نظر

Аввалами дастӣ бибояд доданат

اولم دستی بباید دادنت

То тавонам зон бигирам доманат

تا توانم زان بگیرم دامنت

Пас дилии сӯзону чашмии ғарқи хӯн

پس دلی سوزان و چشمی غرق خون

Тоқатии андак , ғамӣ аз ҳади фузун

طاقتی اندک، غمی از حد فزون

Пас забонии кошиф ҳар гӯнаи роз

پس زبانی کاشف هر گونه راز

Пас беонесар ба сари аҷзу ниёз

پس بیانی سر به سر عجز و نیاز

Зон сипас гӯшӣ ба қилу қоли ман

زان سپس گوشی به قیل و قال من

Ҷой раҳмаст он замон бар ҳоли ман

جای رحم است آن زمان بر حال من