Ёрбат бар лаб вале дил ғофил аст

یاربت بر لب ولی دل غافل است

Каз лабат то дили ҳазорон манзил аст

کز لبت تا دل هزاران منزل است

Гар забон бо ҷону лаб бо дил якеаст

گر زبان با جان و لب با دل یکیست

Аз дуо то муддао ҳосил якеаст

از دعا تا مدعا حاصل یکیست

Вонкаҳ созад бо дуои лабро қарин

وانکه سازد با دعا لب را قرین

Неи дуо бо муддао шуд ҳамнишин

نی دعا با مدعا شد همنشین

Онкии ҷон пайваста дорад бо худо

آنکه جان پیوسته دارد با خدا

Аз дуои лаби басту дил аз муддао

از دعا لب بست و دل از مدعا

Бандаам вази бандагӣ шарманда ам

بنده‌ام وز بندگی شرمنده‌ام

Шарми бодами зин ки гӯям банда ам

شرم بادم زین که گویم بنده‌ام

Ман кӣми шоистаи ҷрги сегон

من کیم شایستهٔ جرگ سگان

Кӣ шморндми зи ҷамъи бандагон

کی شمارندم ز جمع بندگان

Гуфт он шоҳаншаҳи малики яқин

گفت آن شاهنشه ملک یقین

МФхролкўнини амӣралмуъминӣн

مفخرالکونین امیرالمؤمنین

Вақти онкаси хуш ки дар он зиндагӣ

وقت آنکس خوش که در آن زندگی

Вақти худро бигузаранд чун сегӣ

وقت خود را بگذراند چون سگی

Зонка даҳ ҳоли накӯ дар вай буд

زانکه ده حال نکو در وی بود

Конкаҳ дар вай нест муъмин кӣ буд

کانکه در وی نیست مؤمن کی بود

Дар миёни халқ ӯро қадар нест

در میان خلق او را قدر نیست

Ҳар ки мискинаст бо ин ҳол зист

هر که مسکین است با این حال زیست

Давр ӯро ҳаст фақр ва нест мол

دور او را هست فقر و نیست مال

Вндрини ҳолати муҷаррадро ҳам?ил

وندرین حالت مجرد را هُمال

Сеюм он бошад ки ӯ ҳаргиз наҷуст

سوم آن باشد که او هرگز نَجُست

Маскании маълуму мأўоиии дуруст

مسکنی معلوم و مأوایی درست

Худ бисот ӯст сартосари замин

خود بساط اوست سرتاسر زمین

Аз ъломот таваккул бошад ин

از علامات توکل باشد این

Чорами аксари вақтро ҷоиъ буд

چارم اکثر وقت را جایع بود

Ин сифат аз солеҳони шойиъ буд

این صفت از صالحان شایع بود

Панҷум ӯро соҳиб ӯ гар занад

پنجم او را صاحب او گر زند

Боз бар даргоҳ ӯ хуш май тунд

باز بر درگاه او خوش می‌تند

Ҳоши ллаҳи тарки он дар гуяд ӯ

حاش‌لله ترکِ آن در گوید او

ё дарии ғайр аз дар ӯ ҷӯяд ӯ

یا دری غیر از در او جوید او

Аз ъломот мурӣд инаст кӯ

از علامات مرید اینست کو

Аз ҷафо ҳаргиз нагардад ғайри ҷӯ

از جفا هرگز نگردد غیر جو

Содс ӯ шабро нахобад ҷузи қалил

سادس او شب را نخوابد جز قلیل

Вена сифат бошад муҳибонро далел

وین صفت باشد محبان را دلیل

Собъи онкасро ки шуд Фрмонбрш

سابع آنکس را که شد فرمانبرش

Гар занад сади бор ва ронад аз дараш

گر زند سد بار و راند از درش

Чун бихонад боз ояд шоду хуш

چون بخواند باز آید شاد و خوش

На дилии пари ҳақад ва на рӯеи турш

نه دلی پر حقد و نه رویی ترش

Рондану хондан буд яксон бар он

راندن و خواندن بود یکسان بر آن

Бошад ин ҳол аз хисоли хошиъон

باشد این حال از خصال خاشعان

Сомини аксари ҳол ӯ бошад сукут

ثامن اکثر حال او باشد سکوت

Тосъ ӯ хушнӯд аз соҳиб ба қӯт

تاسع او خشنود از صاحب به قوت

Ин сукуташ аз ъломот ризост

این سکوتش از علامات رضاست

Венаи ризояш аз қаноат муқтазост

وین رضایش از قناعت مقتضاست

Ъошр он бошад ки чун мерад сегӣ

عاشر آن باشد که چون میرد سگی

Нест миросяши пар ё андакӣ

نیست میراثیش پر یا اندکی

Вена набошад ҷузи мамоти зоҳидин

وین نباشد جز ممات زاهدین

Раби алҳқнии баҳами фии алғобрин

رب‌الحقنی بهم فی‌الغابرین

эй худои ман , ман онам каз карам

ای خدای من، من آنم کز کرم

Сӯй ҳастӣ додеми раҳ аз адам

سوی هستی دادیم ره از عدم

Зоти бичўнт чу кард оҳнки ҷӯад

ذات بیچونت چو کرد آهنک جود

Ҳеҷро дод аз каромат ҳар чаҳ буд

هیچ را داد از کرامت هر چه بود

Ҷӯади ту чун ҳеҷтар аз ман надид

جود تو چون هیچ‌تر از من ندید

То камолу фазли ту оради падед

تا کمال و فضل تو آرد پدید

Ҳар чаҳ мхзўн буд дар ганҷи адам

هر چه مخزون بود در گنج عدم

Як ба якро зад ба номи ман рақам

یک به یک را زد به نام من رقم

Қудратат аз нестӣ ҳастем дод

قدرتت از نیستی هستیم داد

Аз туҳидастӣ зибр дастем дод

از تهیدستی زبر دستیم داد

Чистам ман ? нестам , ҳастӣ тар аст

چیستم من؟ نیستم، هستی تر است

Остинами ман зибардастӣ тар аст

آستینم من زبردستی تر است

Рост гӯям ман ҳануз он нестам

راست گویم من هنوز آن نیستم

Вар нагӯям ман ту доне чистам

ور نگویم من تو دانی چیستم

эй з будат зулмати моро зуҳӯр

ای ز بودت ظلمت ما را ظهور

Зулмати мо пардаи рухсори нур

ظلمت ما پردهٔ رخسار نور

эй ту зотати адл вае васфати карам

ای تو ذاتت عدل و ای وصفت کرم

Ман набудам қобили чандини нъм

من نبودم قابل چندین نِعَم

На ҳамин бар мустаҳаққони кофе

نه همین بر مستحقان کافیی

Адлро айну карамро вофеӣ

عدل را عین و کرم را وافیی

Хайри ту нозил ба сӯии мо ҳаме

خیر تو نازل به سوی ما همی

Шари мо соид ба сӯят ҳар дамӣ

شر ما صاعد به سویت هر دمی

Неъматат бар ман фузун шуд аз шумор

نعمتت بر من فزون شد از شمار

Вончаҳ пайдо шуд яке буд аз ҳазор

وانچه پیدا شد یکی بود از هزار

эй басои неъмат ки аз ман шуд ниҳон

ای بسا نعمت که از من شد نهان

ё ки худ пайдо ва ман ғофил аз он

یا که خود پیدا و من غافل از آن

Ин яке неъмат ки эй додари ғайб

این یکی نعمت که ای دادار غیب

Бар ман аз раҳмат шудӣ саттори айб

بر من از رحمت شدی ستار عیب

Ҳастӣу некуӣам буд ва набӯд

هستی و نیکوییم بود و نبود

Лутфати он пайдо ва ин пинҳон намӯд

لطفت آن پیدا و این پنهان نمود

Зиштемро додӣ ойини ҷамол

زشتیم را دادی آیین جمال

Зулматамро нуру нақсамро камол

ظلمتم را نور و نقصم را کمال

Пой то сари айб чун дидӣ ҳаме

پای تا سر عیب چون دیدی همی

Айби ман аз халқи пӯшедии ҳаме

عیب من از خلق پوشیدی همی

Ҳам з ту дорам умед эй зўолмнн

هم ز تو دارم امید ای ذوالمنن

Ки зи ман пинҳон намонад айби ман

که ز من پنهان نماند عیب من

Озмоишро гуҳӣ дар ибтило

آزمایش را گهی در ابتلا

Карду сади неъмати ниҳон дар як бало

کرد و سد نعمت نهان در یک بلا

Гар ҷафо кардам вафо дидам зи ту

گر جفا کردم وفا دیدم ز تو

Гар хато кардам ато дидам зи ту

گر خطا کردم عطا دیدم ز تو

Ҷои шукр аз ман ту исён ёфта

جای شکر از من تو عصیان یافته

Ман ба подоши ту эҳсон ёфта

من به پاداش تو احسان یافته

Ман куҷоу зикри миннатҳои ту

من کجا و ذکر منتهای تو

Ман куҷоу шукри неъматҳои ту

من کجا و شکر نعمتهای تو

Шоиронро шукри неъмат мадҳат аст

شاعران را شکر نعمت مدحت است

Ходимонро шукри неъмат хизмат аст

خادمان را شکر نعمت خدمت است

Неъматиро шукр агар ҳам карда ам

نعمتی را شکر اگر هم کرده‌ام

Ҷои хизмат мдҳтӣ оварда ам

جای خدمت مدحتی آورده‌ام

Неъматат афзӯнтар омад аз қиёс

نعمتت افزونتر آمد از قیاس

Чун қиёсаш нест чун битавон сипос

چون قیاسش نیست چون بتوان سپاس

Раҳ намӯдӣ бардаи раҳ аз ғифлатам

ره نمودی برده ره از غفلتم

Панд додӣ сахт тар шуд қсўтм

پند دادی سخت‌تر شد قسوتم

Некуӣ кардӣ ба эътои ҷамил

نیکویی کردی به اعطای جمیل

Ман ба исён сар кашидам эй халил

من به عصیان سر کشیدم ای خلیل