Рӯзӣ аз равзаи биҳиштии хеш
روزی از روضهٔ بهشتی خویش
Кард бар май равонаи киштии хеш
کرد بر می روانه کشتی خویش
Бодае чанд хӯрд срдстӣ
بادهای چند خورد سردستی
Сӯй саҳро шуд аз сармастӣ
سوی صحرا شد از سرمستی
Ба шкороФкнии кушоди каманд
به شکارافکنی گشاد کمند
Аз пай гӯр кунад гӯрӣ чанд
از پی گور کند گوری چند
Аз басии гӯри ков ба зӯр гирифт
از بسی گور کاو به زور گرفت
Ҳамаи дашти устихон гӯр гирифт
همه دشت استخوان گور گرفت
Охроломри Модёни гӯрӣ
آخرالامر مادیان گوری
Омад афканд дар ҷаҳони шурӣ
آمد افکند در جهان شوری
Пайкарӣ чун хаёли рӯҳонӣ
پیکری چون خیال روحانی
Тозаи рӯеи кушодаи пешонӣ
تازهرویی گشاده پیشانی
Пушт молидаае чу шӯшаи зар
پشت مالیدهای چو شوشه زر
Шикамандӯдае ба шеру шукр
شکم اندودهای به شیر و شکر
Хат мишкӣн кашида сар то дам
خط مشکین کشیده سر تا دم
Хол бар хол аз сарин то сам
خال بر خال از سرین تا سم
Дркшидаҳ ба ҷои зуннорӣ
درکشیده به جای زناری
Бурқаъӣ аз паранд гулнорӣ
برقعی از پرند گلناری
Гӯии бардаи зи ҳам такони тллш
گوی برده ز همتکان طللش
Бардаи гӯй аз ҳамаи таниши кФлш
برده گوی از همه تنش کفلش
Оташӣ карда бо гёи хешӣ
آتشی کرده با گیا خویشی
Глрхӣ дар пилос дарвешӣ
گلرخی در پلاس درویشی
Соқ чун тири ғозён ба қиёс
ساق چون تیر غازیان به قیاس
Гӯш ханҷар кашида чун алмос
گوش خنجر کشیده چون الماس
Синае фориғ аз гриўаҳи дӯш
سینهای فارغ از گریوهٔ دوش
Гардании эмин аз канораи гӯш
گردنی ایمن از کنارهٔ گوش
Сайрами пушташ аз адими сиёҳ
سیرم پشتش از ادیم سیاه
Мондаи зини кӯҳаро миёни ду роҳ
مانده زین کوهه را میان دو راه
Атфи кимхтш аз саводи адим
عطف کیمُختش از سواد ادیم
Ёфт онч аз савод ёбад сим
یافت آنچ از سواد یابد سیم
Паҳлу аз пиҳу гардан аз хӯни пар
پهلو از پیه و گردن از خون پُر
Ин ба ранҷ аз ақиқ ва он аз дар
این بهرنج از عقیق و آن از دُر
Хаз ҳмрии танида бар тан ӯ
خز حمری تنیده بر تن او
Хӯн ӯ дар дўоли гардан ӯ
خون او در دوال گردن او
Раги он хӯн бар ӯ дўол андоз
رگ آن خون بر او دوال انداز
Рост чун зангии дўолки боз
راست چون زنگیِ دوالکباز
КФлӣ бо дамаш ба дам созӣ
کفلی با دُمش به دمسازی
Гарданӣ бо самаш ба сарбозӣ
گردنی با سمش به سربازی
Гӯр баҳром диду ҷуст ба зӯр
گور بهرام دید و جست به زور
Рафт баҳроми гӯр аз паии гӯр
رفت بهرام گور از پی گور
Гӯрӣ алҳақ даванда буду ҷавон
گوری الحق دونده بود و جوان
Гӯри гир аз пасаш чу шери давон
گورگیر از پسش چو شیر دوان
зи аввали рӯз то ба гоҳи завол
ز اول روز تا به گاه زوال
Гӯр мерафту шер дар дунбол
گور میرفت و شیر در دنبال
Шоҳ аз он гӯр бар натофт сутур
شاه از آن گور بر نتافت ستور
Чун тавон тофтани Аннан аз гӯр ?
چون توان تافتن عنان از گور؟
Гӯр аз пешу гўрхон аз пас
گور از پیش و گورخان از پس
Гӯру баҳроми гӯру дигари кас
گور و بهرام گور و دیگر کس
То ба ғорӣ расед давр аз дашт
تا به غاری رسید دور از دشت
Ки бирав пой одамӣ нагузашт
که برو پای آدمی نگذشت
Чун даромад шкорзн ба шикор
چون درآمد شکارزن به شکار
Аждаҳо хуфта дид бар дар ғор
اژدها خفته دید بر در غار
Кӯҳӣ аз қӣри печи печ шуда
کوهی از قیر پیچ پیچ شده
Бар шикори афкании бсич шуда
بر شکار افکنی بسیچ شده
Оташӣ чун сиёҳи дӯд ба ранг
آتشی چون سیاه دود به رنگ
Ки оварад сари буруни зи дӯди оҳанг
کهآورَد سر برون ز دود آهنگ
Чун дарахтӣ дар ӯ на бор ва на барг
چون درختی در او نه بار و نه برگ
Молики дӯзаху миёнҷии марг
مالک دوزخ و میانجی مرگ
Даҳанӣ чун даҳонаи ғорӣ
دهنی چون دهانه غاری
Ҷузи ҳалокаш на дар ҷаҳони корӣ
جز هلاکش نه در جهان کاری
Бачаи гӯри хӯрдаи сайр шуда
بچه گور خورده سیر شده
Ба шикори афкании далер шуда
به شکار افکنی دلیر شده
Шаҳ чу бар раҳгузари балоро дид
شه چو بر رهگذر بلا را دید
Аждаҳо шуд ки аждаҳоро дид
اژدها شد که اژدها را دید
Ғами гӯр аз нишоти гӯраши барад
غم گور از نشاط گورش برد
Даст бар рони ниҳоду пои фишурд
دست بر ران نهاد و پای فشرد
Дар таъаҷҷуб ки ин чаҳ нахҷӣр аст
در تعجب که این چه نخجیر است
Ва эдар оварданам чаҳ тадбираст !
و ایدر آوردنم چه تدبیر است!
Шуд яқинаш ки гӯри ғмдидаҳ
شد یقینش که گور غمدیده
Ҳаст аз он аждаҳои ситамдида
هست ازآن اژدها ستمدیده
Хонд шаҳро ки додгар донад
خواند شه را که دادگر داند
Каз стмгораҳ дод бастанд
کز ستمگاره داد بستاند
Гуфт агар гӯям аждаҳост на гӯр
گفت اگر گویم اژدهاست نه گور
Зини хиёнат хаҷал шавам дар гӯр
زین خیانت خجل شوم در گور
Ману инсофи гӯр ва додан дод
من و انصاف گور و دادن داد
Бок ҷон нест ҳарчӣ бодои бод !
باک جان نیست هرچه بادا باد!
Аз миёни ду шохаҳои хаданг
از میان دو شاخههای خَدنگ
Ҷусти миқрозае фарохи оҳанг
جُست مقراضهای فراخ آهنگ
Дар камони сипедтуз ниҳод
در کمان ِ سپید توز نهاد
Бар сиёҳи аждаҳои камӣни кушод
بر سیاه اژدها کمین گشاد
Аждаҳои дида боз карда фарох
اژدها دیده باز کرده فراخ
Комд аз шасти шоҳи тири ду шох
کآمد از شست شاه تیرِ دو شاخ
Ҳардуи чашма дар он ду чашм нишаст
هردو چشمه در آن دو چشم نشست
Роҳи бениш бар офариниши баст
راه بینش بر آفرینش بست
Ба ду нӯки синони суфтаи шоҳ
به دو نوک سنان سفته شاه
Суфта шуд чашми аждаҳои сиёҳ
سفته شد چشم اژدهای سیاه
Чунки майдон бар аждаҳо шуд танг
چونکه میدان بر اژدها شد تنگ
Шаҳ даромад ба аждаҳо чу наҳанг
شه درآمد به اژدها چو نهنگ
Ночхӣ ронад бар гулӯаши далер
ناچخی راند بر گلوش دلیر
Чун бар андоми гӯри панҷаи шер
چون بر اندام گور پنجه شیر
Аждаҳоро дарид кому гулӯ
اژدها را درید کام و گلو
Ночхи ҳашт мушти шаш паҳлу
ناچخ هشتمشت ششپهلو
Бонгӣ аз аждаҳои баромади сахт
بانگی از اژدها برآمد سخت
Дар сар афтод чун сутуни дарахт
در سر افتاد چون ستون درخت
Шаҳ натарсед аз он шиканҷу шиква
شه نترسید از آن شکنج و شکوه
Абр кӣ тарсад аз гриўаҳи кӯҳ ?
ابر کی ترسد از گریوه کوه؟
Сар ба оҳан бурид аз аҳрӣман
سر به آهن برید از اهریمن
Куштау сари бурӣда ба душман
کشته و سر بریده به دشمن
Аз дамаш баршикофат то ба дамаш
از دَمَش برشکافت تا به دُمش
Бача гӯр ёфт дар шикамаш
بچه گور یافت در شکمش
Бегумон шуд ки гӯри кини андеш
بیگمان شد که گور کیناندیش
Хондаш аз баҳри кӣнаи хоҳии хеш
خواندش از بهر کینهخواهی خویش
Чанбарӣ кард пеши яздони пушт
چنبری کرد پیش یزدان پشت
Ки аждаҳои кишт ва аждаҳоаш накишт
کهاژدها کشت و اژدهاش نکشت
Хост то пой бар сутури орад
خواست تا پای بر ستور آرد
Рахш дар сайдгоҳи гӯри орад
رخش در صیدگاه گور آرد
Гӯр чун шоҳро надид қарор
گور چون شاه را ندید قرار
Омад аз давр ва дар хазид ба ғор
آمد از دور و در خزید به غار
Шаҳи дигарбора дар гирифтани гӯр
شه دگرباره در گرفتن گور
Шуд дар он ғори тангноӣ ба зӯр
شد در آن غار تنگنای به زور
Чун қадар моя шуд ба сахтӣу ранҷ
چون قدر مایه شد به سختی و رنج
Ёфт ганҷӣ ва барфурӯхт чу ганҷ
یافت گنجی و برفروخت چو گنج
Хусравонеи ниҳодаи чандини хам
خسروانی نهاده چندین خُم
Чун парӣ рӯй баста аз мардум
چون پری روی بسته از مردم
Гўрхонро чу гӯр дар хам кард
گورخان را چو گور در خُم کرد
Рафт аз он гўрхонаҳи пай гум кард
رفت از آن گورخانه پی گم کرد
Шаҳ чу бар қуфл ганҷ ёфт калид
شه چو بر قفل گنج یافت کلید
Ва аждаҳоро зи ганҷ хона бурид
و اژدها را ز گنج خانه برید
Омад аз тангнои ғори бурун
آمد از تنگنای غار برون
Гашти ҷӯёии роҳу роҳнмўн
گشت جویای راه و راهنمون
Соъатӣ буду хоссагони сипоҳ
ساعتی بود و خاصگان سپاه
Ба талаб омаданд аз паии шоҳ
به طلب آمدند از پی شاه
Чун якояк ба шоҳ пайвастанд
چون یکایک به شاه پیوستند
Гирд бар гирди шоҳи сафи бастанд
گرد بر گرد شاه صف بستند
Шоҳ фармуд то камари банди ан
شاه فرمود تا کمربندان
Ҳам далерон ва ҳам тануманди ан
هم دلیران و هم تنومندان
Роҳ дар гунҷадон ғор кунанд
راه در گنجدان غار کنند
Ганҷ берун баранд ва бор кунанд
گنج بیرون برند و بار کنند
Сесад уштури зи бахтёни ҷавон
سیصد اشتر ز بختیان جوان
Шуд равона ба зери ганҷи равон
شد روانه به زیر گنج روان
Шаҳ ки бо худ ҳисоб гӯр кунад
شه که با خود حساب گور کند
Ва аждаҳоро асир гӯр кунад
و اژدها را اسیر گور کند
Лоҷарами оқибат ба пои ранҷиш
لاجرم عاقبت به پارَنجَش
Ҳам саломат диҳанд ва ҳам ганҷаш
هم سلامت دهند و هم گنجش
Чун ба қаср хўрнқ омад боз
چون به قصر خَوَرْنَق آمد باز
Ганҷ пардоз шуд ба нӯш ва ба ноз
گنجپرداز شد بهنوش و بهناز
Даҳ шутури бор аз он ба ҳазрати шоҳ
ده شتر بار از آن به حضرت شاه
Армағонӣ равона кард ба роҳ
ارمغانی روانه کرد به راه
Даҳ дигар ба мунзару писараш
دَهِ دیگر به منذر و پسرش
Дод бо он троиФ дигараш
داد با آن طرایف دگرش
Сарф кард он ҳама ба бе хавфӣ
صرف کرد آن همه به بی خوفی
Фориғ аз мушаррафону муставфӣ
فارغ از مشرفان و مستوفی
Венаи чунин чанд ганҷи хонаи кушод
وین چنین چند گنجخانه گشاد
Ба азизии ситад ба хорӣ дод
به عزیزی ستد به خواری داد
Гуфт мунзар ки нақш банд ояд
گفت منذر که نقشبند آید
Бози нақшии зи нави бророид
باز نقشی ز نو برآراید
Нақш банд омаду қалами бардошт
نقشبند آمد و قلم برداشت
Сӯрати шоҳу аждаҳои бнгошт
صورت شاه و اژدها بنگاشت
Ҳарчӣ кардӣ бад-ӣни сифати баҳром
هرچه کردی بدین صفت بهرام
Бар хўрнқи нигоштии рассом
بر خَوَرْنَق نگاشتی رسام