Аввали нома буд номи худоӣ
اول نامه بوَد نام خدای
Гмрҳонро ба фазли роҳнамо ӣ
گمرهان را به فضل راهنمای
Кирдигори баландӣу пастӣ
کردگار بلندی و پستی
Нестӣ ёфта бадв ҳастӣ
نیستی یافته بدو هستی
зи одамӣ то ба ҷумлаи ҷонварон
ز آدمی تا به جمله جانوران
Вази сипеҳри баланду кӯҳи гарон
وز سپهر بلند و کوه گران
Ҳамаро дар нигорхонаи ҷӯад
همه را در نگارخانهٔ جود
Қудрат ӯст Нақшбанди вуҷӯд
قدرت اوست نقشبند وجود
Дар таманно ӣ ҳеҷ пайванд ӣ
در تمنای هیچ پیوندی
Нест беруни азуи худовандӣ
نیست بیرون ازو خداوندی
Офариниши гиреҳ кушода ӯст
آفرینش گرهگشاده اوست
Ва офарин меҳр барниҳода ӯст
و آفرینْ مهر برنهاده اوست
ӯст дорандаи замину замон
اوست دارنده زمین و زمان
Пайрави ҳукм ӯ ҳамин ва ҳамон
پیرو حکم او همین و همان
Чун фурӯ гуфт офарини пайванд
چون فرو گفت آفرین پیوند
Офарини зи офаридагори баланд
آفرین ز آفریدگار بلند
Гуфт бар шоҳу шоҳзодаи дуруд
گفت بر شاه و شاهزاده درود
К-эии баровардаи сар ба чархи кабӯд
کای برآورده سر به چرخ کبود
Ҳам малики фар ва ҳам малики зода
هم مَلِک فرّ و هم ملکزاده
Дод мардӣ ва мардумӣ дода
دادِ مردی و مردمی داده
Ман ки ҳастам дар асли касрии ном
من که هستم در اصل کسری نام
Каср чун гирам аз хусумати хом ?
کسر چون گیرم از خصومت خام؟
Ҳам ҳунарманд ва ҳам ҷаҳондида
هم هنرمند و هم جهاندیده
Ҳам ба чашми ҷаҳони писандида
هم به چشم جهان پسندیده
Аз ҳунармандӣам навозади бахт
از هنرمندیام نوازد بخت
Беҳунар кӣ расад ба тоҷ ва ба тахт ?
بیهنر کی رسد به تاج و به تخت؟
Сар баландем ҳасту тоҷу сарир
سر بلندیم هست و تاج و سریر
Набӯд ҳеҷ сари баланди ҳақир
نبوَد هیچ سربلند حقیر
Гарчи соҳиби вилоят замӣ ам
گرچه صاحب ولایت زمیام
Пешвои парӣ ва одамӣ ам
پیشوای پری و آدمیام
Ҳам бад-ӣни хусравӣ неам хушнӯд
هم بدین خسروی نیام خشنود
Ки ангабинӣаст сахти заҳролӯд
کهانگبینی است سخت زهرآلود
Он қадри доштами зи туаш ва тавон
آنقدر داشتم ز توش و توان
Ки ахтарам буд азу ҳамеша ҷавон
کهاخترم بود ازو همیشه جوان
Ба агар будамӣ бидон хурсанд
به اگر بودمی بدان خرسند
Каз хатар давр нест ҷои баланд
کز خطر دور نیست جای بلند
Лекини эрониён ба зӯр ва ба шарм
لیکن ایرانیان به زور و به شرم
Нарм кардандам аз навозиши гарм
نرم کردندم از نوازش گرم
Доштандам бар онкӣ шоҳ шавам
داشتندم بر آنکه شاه شوم
Гардани афрози тоҷ ва гоҳ шавам
گردنافراز تاج و گاه شوم
Маликро пос дорам аз тбҳӣ
ملک را پاس دارم از تبهی
Посбонии сети ин на Подшаҳӣ
پاسبانیست این نه پادشهی
Ин мисли дар фасона сахт накӯаст
این مثل در فسانه سخت نکوست
Ки орзӯ душманаст олами дӯст
کهآرزو دشمن است عالم دوست
Аз чунин олимии ту бехабар ӣ
از چنین عالمی تو بیخبری
Молики алмалики олами дгарӣ
مالکالملک عالم دگری
Хуштар ояд турои кабобии гӯр
خوشتر آید ترا کبابی گور
Аз ҳазорон чунин киёеи шӯр
از هزاران چنین کیایی شور
Ҷуръае бода бар навозиш равад
جرعهای باده بر نوازش رود
Беҳтар аз ҳарчӣ зери чархи кабӯд
بهتر از هرچه زیر چرخ کبود
Кори ҷузи бода ва шикорат нест
کار جز باده و شکارت نیست
Бо сдоъи замона карт нест
با صداع زمانه کارت نیست
Рости хоҳии ҷаҳони ту дорӣу бас
راست خواهی جهان تو داری و بس
Ки надории ғами вилояти кас
که نداری غم ولایت کس
Шабу шабгир дар шикору шароб
شب و شبگیر در شکار و شراب
Гоҳ бо хӯрд хуш , гуҳӣ бо хоб
گاه با خورد خوش، گهی با خواب
На чу ман рӯзу шаби зи шодии давр
نه چو من روز و شب ز شادی دور
Аз паии кори халқ , дили ранҷур
از پی کار خلق، دل رنجور
Гоҳами андӯҳи дӯстони пеша
گاهم اندوه دوستان پیشه
Гоҳе аз душманон дар андеша
گاهی از دشمنان در اندیشه
Камтарини меҳнати онкӣ бо чу ту шоҳ
کمترین محنت آنکه با چو تو شاه
Теғ бояд задани зи баҳри кулоҳ
تیغ باید زدن ز بهر کلاه
эй хунаки ҷони айшпарвар ту
ای خنک جان عیشپرور تو
Каз чунин фитна давр шуд дар ту
کز چنین فتنه دور شد دَرِ تو
Кош ки он пешаи кори ман будӣ
کاش کهآن پیشه کار من بودی
То магари кор ман биёсудӣ
تا مگر کار من بیاسودی
Кардамӣ айшу лаҳви сохтмӣ
کردمی عیش و لهو ساختمی
Ба мева равад ҷони нўохтмӣ
به می و رود جان نواختمی
Ин нагӯям ки даврӣ аз шоҳӣ
این نگویم که دوری از شاهی
Дорӣ аз дайну давлати огоҳӣ
داری از دین و دولت آگاهی
Вориси мамлакати туе ба дуруст
وارث مملکت تویی به دُرست
Малик , мирос подшоҳӣ туаст
مُلک، میراث پادشاهی توست
Лекин аз хоми кории падарат
لیکن از خامکاری پدرت
Сояи чатр давр шуд зи сарат
سایهٔ چتر دور شد ز سرت
Кон накарда сет бо раияти хеш
کان نکردهست با رعیت خویش
Кони шикоят касе биорад пеш
کان شکایت کسی بیارد پیش
Аз бузаи карданаши аҷаби монданд
از بزه کردنش عجب ماندند
Бузагар зи ин ҷинояташи хонданд
بزهگر زاین جنایتش خواندند
Аз басии ҷаври ков ба хӯни рез ӣ
از بسی جور کاو به خونریزی
Гоҳ тундӣ намӯду гуҳи тез ӣ
گاه تندی نمود و گه تیزی
Кас бар ин тухма офарин накунад
کس بر این تخمه آفرین نکند
Тухми корӣ дар ин замин накунад
تخمکاری در این زمین نکند
Чун нахоҳад туро ба шоҳии кас
چون نخواهد ترا به شاهی کس
Ба каз ин поя бозгардӣ пас
به کز این پایه بازگردی پس
Оташи гарми ёбӣ ар ҷӯшӣ
آتش گرم یابی ار جوشی
Оҳани сарди кӯбӣ ар кӯшӣ
آهن سرد کوبی ار کوشی
Ман худ аз ганҷҳои пинҳонӣ
من خود از گنجهای پنهانی
Вақт ҳоҷат кунам зарафшонӣ
وقت حاجت کنم زرافشانی
Ончии барги турои писанд буд
آنچه برگ ترا پسند بوَد
Харҷи он бар ту сӯдманд буд
خرج آن بر تو سودمند بود
Нагузорам ба ҳеҷ тадбир ӣ
نگذارم به هیچ تدبیری
Дар кафофи ту ҳеҷ тақсир ӣ
در کفاف تو هیچ تقصیری
Нойибӣ бошам аз ту дар шоҳӣ
نایبی باشم از تو در شاهی
Бандаи фармон ба ҳарчӣ дрхўоҳӣ
بنده فرمان به هرچه درخواهی
Чун зи ман халқ низ гардад сайр
چون ز من خلق نیز گردد سیر
Худ вилоят турост бе шамшер
خود ولایت تراست بیشمشیر