Рӯзӣ аз субҳи фатҳи нӯронӣ
روزی از صبح فتح نورانی
Осмон бар кушодаи пешонӣ
آسمان بر گشاده پیشانی
Фарруху равшану ҷаҳони афрӯз
فرخ و روشن و جهان افروز
Хунаки он рӯз ! ёди боди он рӯз !
خنک آن روز! یاد باد آن روز!
Шаҳ ба хӯбӣ чу рӯй дилбанди ан
شه به خوبی چو روی دلبندان
Маҷлисии сохт бо хирадманди ан
مجلسی ساخت با خردمندان
Рӯзи хона на рӯзи бустон буд
روز خانه نه روز بستان بود
Ки аввалин рӯзӣ аз зимистон буд
کهاولین روزی از زمستان بود
Шамъу қандили боғҳо мурда
شمع و قندیل باغها مرده
Рахту бунгоҳи боғбони барда
رخت و بنگاه باغبان برده
Бонги дуздидаи булбулонро зоғ
بانگ دزدیده بلبلان را زاغ
Бонги дуздӣ дар овареда ба боғ
بانگ دزدی درآوریده به باغ
Зоғи ҷузи ҳиндӯ ӣ насаб набӯд
زاغ جز هندوی نسب نبوَد
Дуздӣ аз ҳиндӯон аҷаб набӯд
دزدی از هندوان عجب نبود
Зоғи монда ба боғ бе булбул
زاغ مانده به باغ بیبلبل
Хори монда ба ёдгор аз гул
خار مانده به یادگار از گل
Дода наққоши боди шабгир ӣ
داده نقاش باد شبگیری
Обро ҳалқаҳои занҷир ӣ
آب را حلقههای زنجیری
Тоби сармо ки барад аз оташи тоб
تاب سرما که بُرد از آتش تاب
Обро теғу теғро кард об
آب را تیغ و تیغ را کرد آب
Дамаи пайкони обдор ба даст
دمه پیکان آبدار به دست
Чашмро сифту чашмаро май баст
چشم را سفت و چشمه را میبست
Шер дар ҷӯш чун панир шуда
شیر در جوش چون پنیر شده
Хӯн дар андоми змҳрир шуда
خون در اندامْ زمهریر شده
Кӯҳи қоқм , замини ҳўосли пӯш
کوهْ قاقم، زمینْ حواصلپوش
Чархи санҷоби дркшидаҳ ба дӯш
چرخْ سنجاب درکشیده به دوش
Бар бҳоем дадон камӣн карда
بر بهایم ددان کمین کرده
Пӯсти канда ба пӯстин карда
پوست کنده به پوستین کرده
Растанӣ дар кашида сар ба замин
رستنی در کشیده سر به زمین
НаУмия гашта эътикоф нишин
نامیه گشته اعتکافنشین
Кимиёи кории ҷаҳони ду ранг
کیمیا کاریِ جهان دو رنگ
Лаъли оташи наҳуфта дар дили санг
لعل آتش نهفته در دل سنگ
Гули зи ҳикмат ба кӯзае пуда
گل ز حکمت به کوزهای پوده
Гули ҳикмат ба сар бар андӯда
گل حکمت به سر بر اندوده
Зибқиҳои обгинаи об
زیبقیهای آبگینهٔ آب
Таҳта бар таҳта гашта нуқраи ноб
تخته بر تخته گشته نقرهٔ ناب
Дар чунин фасли тоби хонаи шоҳ
در چنین فصل تابخانه شاه
Дошта табъи чори фасли нигоҳ
داشته طبع چار فصل نگاه
Ар басии буиҳои атр омез
از بسی بویهای عطرآمیز
Муътадил гашта боди барфи ангез
معتدل گشته باد برف انگیز
Миваҳоу шаробҳои чу нӯш
میوهها و شرابهای چو نوش
Мағзро хоб дода дилро ҳуш
مغز را خواب داده دل را هوش
Оташ ангехта зи сандалу авд
آتش انگیخته ز صندل و عود
Дӯди гардиш чу ҳиндӯон ба суҷуд
دود گِردش چو هندوان به سجود
Оташӣ зу нишотро пуштӣ
آتشی زو نشاط را پشتی
Кони гӯгирди сурхи зардуштӣ
کان گوگرد سرخ زردشتی
Хӯнӣ аз ҷӯш мунъақид гашта
خونی از جوش منعقد گشته
Парниёнӣ ба хӯн дар оғишта
پرنیانی به خون در آغشته
Фундуқӣ ранг дода уннобаш
فندقی رنگ داده عنابش
Гашта шингарфи судаи симобаш
گشته شنگرف سوده سیمابش
Сурхи себии дил аз миёни канда
سرخ سیبی دل از میان کنده
Ба дилаши нордонаи оканда
به دلش ناردانه آکنده
Каҳрабо ӣӣ з қӣр карда хизоб
کهربایی ز قیر کرده خِضاب
Офтобии зи машки бастаи ниқоб
آفتابی ز مشک بسته نقاب
Зулматии кушта аз нўолаҳи нур
ظلمتی کشته از نوالهٔ نور
Лолае руста аз глолаҳи ҳур
لالهای رسته از گلالهٔ حور
Туркӣ аз асли рӯмёни насабаш
ترکی از اصل رومیان نسبش
Қурраи алъайни ҳиндӯони лақабаш
قرةالعین هندوان لقبش
Машъали Юнус ва чароғ кулем
مشعل یونس و چراغ کلیم
Базми исоу боғи иброҳӣм
بزم عیسی و باغ ابراهیم
Шӯшаҳои зколи мшгини ранг
شوشههای زکال مشگین رنگ
Гирди оташ чу гирди оинаи занг
گرد آتش چو گرد آینه زنگ
Он сияҳи ранг ва ин ақиқи сифот
آن سیه رنگ و این عقیق صفات
Кони ёқӯт буд дар зулмот
کان یاقوت بود در ظلمات
Гавҳар ш дода дидаҳоро қӯт
گوهرش داده دیدهها را قوت
Зарду сурху кабӯд чун ёқӯт
زرد و سرخ و کبود چون یاقوت
Нави арӯсии шарораи зевар ӯ
نو عروسی شراره زیور او
Ънбринаҳи зкол дар бар ӯ
عنبرینه زکال در بر او
Ҳиҷлау базмае ба зари корӣ
حجله و بزمهای به زر کاری
Ҳиҷлаи авдӣу базмаи гулнор ӣ
حجله عودی و بزمه گلناری
Гирди он базма паранд зада
گرد آن بزمه پرند زده
Кебеку дроҷи даст банд зада
کبک و دراج دستبند زده
Бар сари оташ аз сари хосӣ
بر سر آتش از سر خاصی
Фохта пар фишон ба раққосӣ
فاخته پر فشان به رقاصی
Зардии шуъла дар бухори гиёҳ
زردی شعله در بخار گیاه
Ганҷи зар буд зери мори сиёҳ
گنج زر بود زیر مار سیاه
Дӯзахӣу биҳиштяши машҳур
دوزخی و بهشتیش مشهور
Дӯзах аз гармӣу биҳишт аз нур
دوزخ از گرمی و بهشت از نور
Дӯзахи аҳли корвони кунишат
دوزخ اهل کاروان کنشت
Равзаи роҳи раҳравони биҳишт
روضه راه رهروان بهشت
Занад зардушти нағмаи соз бар ӯ
زند زردشت نغمهساز بر او
Муғ чу парвонаи хирқаи боз бар ӯ
مغ چو پروانه خرقهباز بر او
Оби афсурдаро кушодаи мсом
آب افسرده را گشاده مسام
эй дариғо чаро шуд оташи ном
ای دریغا چرا شد آتش نام
Хонаи сарсабзтар зи сояи сарв
خانه سرسبزتر ز سایه سرو
Бодаи гулрангтар зи хӯни тзрў
باده گلرنگتر ز خون تذرو
Рехтаи осмони фохтаи гаван
ریخته آسمان فاخته گون
Аз ҳавои фохтаи зи фохтаи хӯн
از هوا فاخته ز فاخته خون
Бода дар ҷоми обгинаи гуҳар
باده در جام آبگینه گهر
Рост чун оби хушку оташ тар
راست چون آب خشک و آتش تر
Гӯри чашмон шароб ме хӯрданд
گور چشمان شراب میخوردند
Рони гӯрон кабоб ме карданд
ران گوران کباب میکردند
Шоҳи баҳроми гӯр бо ёрон
شاه بهرام گور با یاران
Бода мехӯрд чун ҷаҳондори ан
باده میخورد چون جهانداران
Майу нақлу самоъу ёрӣ чанд
می و نقل و سماع و یاری چند
Мигсорӣу ғмгсор ӣ чанд
میگساری و غمگساری چند
Роҳи гулгун чу глшкри ханда
راح گلگون چو گلشکر خنده
Пухта гашта дар оташи зинда
پخته گشته در آتش زنده
Мағзҳо дар самоъи гарм шуда
مغزها در سماع گرم شده
Дили зи гармӣ чу муми нарм шуда
دل ز گرمی چو موم نرم شده
Зиракони роҳи айш май рафтанд
زیرکان راه عیش میرُفتند
Нуктаҳои латиф ме гуфтанд
نکتههای لطیف میگفتند
Ҳар гиронмоя эй зи мояи хеш
هر گرانمایهای ز مایهٔ خویش
Гуфт ҳарфӣ ба қадари пояи хеш
گفت حرفی به قدر پایهٔ خویش
Чун сухан дар сухани мусалсали гашт
چون سخن در سخن مسلسل گشت
Бар забон суханварӣ бигузашт
بر زبان سخنوری بگذشت
Кин дарҷ ки осмон шаҳ дорад
کاین درج کهآسمان ِ شه دارد
Венаи дақиқа ки ӯ нигаҳ дорад
وین دقیقه که او نگه دارد
Ҳеҷ касро зи хусравони ҷаҳон
هیچکس را ز خسروان جهان
Каси надидаи сети ошкору ниҳон
کس ندیدهست آشکار و نهان
Ҳаст моро зи фари торак ӯ
هست ما را ز فر تارک او
Ҳамаи чиз аз паии муборак ӯ
همه چیز از پی مبارک او
Эминӣ ҳаст ва тандурустӣ ҳаст
ایمنی هست و تندرستی هست
Танагии душману фарохии даст
تنگی دشمن و فراخی دست
Тандурустӣу эминӣу кафоф
تندرستی و ایمنی و کفاف
Ин се мояи сет ва он дигари ҳамаи лоф
این سه مایهست و آن دگر همه لاف
Тан чу пӯшидаи гашту ҳавсилаи пар
تن چو پوشیده گشت و حوصله پُر
Дар ҷаҳони гӯ на лаъл бош ва на дар
در جهان گو نه لعل باش و نه در
Мо ки мисли ту подшо дорем
ما که مثل تو پادشا داریم
Ҳама дорем чун туро дорем
همه داریم چون تورا داریم
Кошкӣ чорае дар он будӣ
کاشکی چارهای در آن بودی
Ки зи мо чашми бади ниҳон будӣ
که ز ما چشم بد نهان بودی
Гардиши ахтару паёми сипеҳр
گردش اختر و پیام سپهر
Ҳам бад-ӣн фаррухӣ намӯдӣ чеҳр
هم بدین فرخی نمودی چهر
Толеъи хўшдлии з раҳ нашудӣ
طالع خوشدلی ز ره نشدی
Айш бар хўшдлон таба нашудӣ
عیش بر خوشدلان تبه نشدی
То ҳамаи солаи шоҳ будӣ шод
تا همه ساله شاه بودی شاد
Хирмани айшро набардии бод
خرمن عیش را نبُردی باد
Шодмони ҷони шоҳ май бояд
شادمان جان شاه میباید
Ҷони могар фидо шавад шояд
جان ما گر فدا شود شاید
Чун сухани гӯи сухан ба поёни барад
چون سخنگو سخن به پایان برد
Ҳар касе дил бидон сухан биспурад
هر کسی دل بدان سخن بسپرد
Давр кард он дам аз дар он дама ро
دور کرد آن دم از در آن دمه را
Дилписанд омад он сухани ҳама ро
دلپسند آمد آن سخن همه را
Дар миён буд мардии озода
در میان بود مردی آزاده
Меҳтари ойину муҳташами зода
مهتر آیین و محتشم زاده
Шидаи номӣ ба равшанӣ чун шед
شیده نامی به روشنی چون شید
Нақши пироӣ ҳар сиёҳу сипед
نقشپیرای هر سیاه و سپید
Авестоад ӣ ба шуғли рассомӣ
اوستادی به شغل رسامی
Дар масоҳати муҳандисии номӣ
در مساحت مهندسی نامی
Аз табиӣу ҳандасӣу нуҷум
از طبیعی و هندسی و نجوم
Ҳама дар даст ӯ чу муҳраи мум
همه در دست او چو مهرهٔ موم
Хурдаи кор ӣ ба кори банноӣ
خردهکاری به کار بنایی
Нақшбандӣ ба сӯрати ороӣ
نقشبندی به صورتآرایی
Каз латофат чу калаку тешаи кушод
کز لطافت چو کلک و تیشه گشاد
Ҷони зи Монӣ , ситади дил аз Фарҳод
جان ز مانی، ستد دل از فرهاد
Карда шогирдии хирад ба дуруст
کرده شاگردی خرد به درست
Бӯда смнорши Авестоади нахуст
بوده سمنارش اوستاد نخست
Дар хўрнқи зи нағзи корӣ ҳо
در خَوَرْنَق ز نغزکاریها
Дода бо Авестоади ёрӣ ҳо
داده با اوستاد یاریها
Чун дар он базми шоҳро хуш дид
چون در آن بزم شاه را خوش دید
Дар забони об ва дар дил оташ дид
در زبان آب و در دل آتش دید
Зад замини бӯсу гашти шоҳи параст
زد زمین بوس و گشت شاهپرست
Чун замин бӯса дод боз нишаст
چون زمین بوسه داد باز نشست
Гуфт агар бошудам зи шаҳи дастур
گفت اگر باشدم ز شه دستور
Чашм бад дорам аз диёри ши давр
چشم بد دارم از دیارش دور
Ки осмони санҷаму ситораи шинос
کهآسمانسنجم و ستارهشناس
Огаҳ аз кори ахтарон ба қиёс
آگه از کار اختران به قیاس
Дар нигорандагӣу глкорӣ
در نگارندگی و گُلکاری
Ваҳй санъат марост пиндорӣ
وحی صنعت مراست پنداری
Нисбатии гирам аз сипеҳри баланд
نسبتی گیرم از سپهر بلند
Ки наёрад ба рӯй шоҳи газанд
که نیارد به روی شاه گزند
То буд дар нишоти хонаи хок
تا بوَد در نشاطخانهٔ خاک
зи ахтарон фалак надорад бок
ز اختران ِ فلک ندارد باک
Ҷой дар ҳрзи гоҳ ҷон дорад
جای در حرزگاه جان دارد
Бар замини ҳукм осмон дорад
بر زمین حکم آسمان دارد
Ва он чунонаст каз гузориши кор
وآن چنان است کز گزارش کار
Ҳафт пайкар кунам чу ҳафт ҳисор
هفت پیکر کنم چو هفت حصار
Ранг ҳар гунбадии ҷудогона
رنگ هر گنبدی جداگانه
Хуштар аз ранги сад санами хона
خوشتر از رنگ صد صنمخانه
Шоҳро ҳафт нозанин санам аст
شاه را هفت نازنین صنم است
Ҳар якеро зи кишварӣ илм аст
هر یکی را ز کشوری علَم است
Ҳаст ҳар кишварӣ ба рукну асос
هست هر کشوری به رکن و اساس
Дар шумори ситорае ба қиёс
در شمار ستارهای به قیاس
Ҳафтаро бесдоъ гуфт ва шунид
هفته را بیصداع گفت و شنید
Рӯзҳои ситора ҳаст падед
روزهای ستاره هست پدید
Дар чунон рӯзҳои базми афрӯз
در چنان روزهای بزم افروز
Айш созад ба гунбадӣ ҳар рӯз
عیش سازد به گنبدی هر روز
Ҷомаи ҳамранги хона дар пӯшад
جامه همرنگ خانه در پوشد
Бо длороми хона май нӯшад
با دلارام خانه مِی نوشد
Гар барин гуфта шоҳ кор кунад
گر برین گفته شاه کار کند
Хештанро бузургвор кунад
خویشتن را بزرگوار کند
То буд умр бар нишонаи кор
تا بود عمر بر نشانهٔ کار
Бошад аз умри хеши бархӯрдор
باشد از عمر خویش برخوردار
Шоҳ гуфто гирифтам ин кардам
شاه گفتا گرفتم این کردم
Хонаи заррин , дар оҳанӣн кардам
خانهٔ زرین، درِ آهنین کردم
Оқибат чун ҳаме бибояд мард
عاقبت چون همی بباید مرد
Ин ҳамаи ранҷҳо чаҳ бояд барад ?
اینهمه رنجها چه باید برد؟
Ва ончӣ гуфтӣ ки гунбад ороем
وآنچه گفتی که گنبد آرایم
Хонаро ҳамчунон бпироим
خانه را همچنان بپیرایم
Ин ҳамаи хонаҳои ком ва ҳавост
اینهمه خانههای کام و هواست
Хонаи хонаи офарин ба куҷост ?
خانهٔ خانهآفرین به کجاست؟
Дар ҳама гарчи офарин гӯям
در همه گرچه آفرین گویم
Офаринандаро куҷо ҷӯям ?
آفریننده را کجا جویم؟
Боз гуфт ин сухан хато гуфтам
باز گفت این سخن خطا گفتم
Ҷои ҷои офарин чаро гуфтам ?
جای جایآفرین چرا گفتم؟
Онкӣ дар ҷои ншоидш дидан
آنکه در جا نشایدش دیدن
Ҳамаи ҷояши тавон парастидан
همه جایش توان پرستیدن
Ин сухан гуфт шоҳ ва гашт хамӯш
این سخن گفت شاه و گشت خموش
Зон ҳавас дар димоғаш омад ҷӯш
زان هوس در دماغش آمد جوش
Зонка дар корномаи смнор
زانکه در کارنامه سمنار
Дид дар шарҳи ҳафт пайкари кор
دید در شرح هفت پیکر کار
Кони парии пайкарони ҳафт иқлӣм
کان پریپیکرانِ هفت اقلیم
Дошт дар дарҷи худ чу дар ятем
داشت در دُرج خود چو دُر یتیم
Дар гирифт ин сухан ба шоҳи ҷаҳон
در گرفت این سخن به شاه جهان
Ки огаҳӣ дошт аз ҳисоби ниҳон
کهآگهی داشت از حساب نهان
Дар ҷавоб сухан накард шитоб
در جواب سخن نکرد شتاب
Рўзкӣ чандро надоди ҷавоб
روزکی چند را نداد جواب
Чун барин гуфта рафт рӯзӣ чанд
چون برین گفته رفت روزی چند
Шидаро хонд шоҳи шайдои банд
شیده را خواند شاه شیدابند
Ончии пзрФтаҳ буд , азуи дархост
آنچه پذرفته بود، ازو درخواست
Кард кораши чунонкӣ бояд рост
کرد کارش چنانکه باید راست
Ганҷӣ омода карду барги супурд
گنجی آماده کرد و برگ سپرد
То баради ранҷ агар тавонад барад
تا برد رنج اگر تواند برد
Рӯзӣ аз баҳри шуғли рассомӣ
روزی از بهر شغل رسامی
Баҳраи манд аз бақои баҳромӣ
بهرهمند از بقای بهرامی
Марди ахтаршиноси толеъи байн
مرد اخترشناس طالع بین
Кард бар толеъӣ хуҷаста гузин
کرد بر طالعی خجسته گزین
Шида бар толеъии хуҷастаи ниҳод
شیده بر طالعی خجسته نهاد
Кард гунбади саройро бунёд
کرد گنبد سرای را بنیاد
То ду соли ончунон биҳиштии сохт
تا دو سال آنچنان بهشتی ساخت
Ки касаш аз биҳишт во нашнохт
که کسش از بهشت وا نشناخت
Чун чунон ҳафт гунбади гуҳарӣ
چون چنان هفت گنبد گهری
Кард гунбадгарии чунон ҳунарӣ
کرد گنبدگری چنان هنری
Ҳарякиро ба табъу толеъи хеш
هریکی را به طبع و طالع خویش
Шарти аввали нгоҳдошт ба пеш
شرط اول نگاهداشت به پیش
Чун шаҳ омад бидид ҳафт сипеҳр
چون شه آمد بدید هفت سپهر
Ба яке ҷой даст дода ба меҳр
به یکی جای دست داده به مهر
Дид ки афсона шуд ба ҷумлаи диёр
دید کهافسانه شد به جمله دیار
Ончӣ нӯъмон намӯд бо смнор
آنچه نُعمان نمود با سمنار
Нописанд омад аҳли бениш ро
ناپسند آمد اهل بینش را
Куштани он сунъи офариниш ро
کشتن آن صنع آفرینش را
То шавад шоди шида аз баҳром
تا شود شاد شیده از بهرام
Шаҳри Бобак ба шида дод тамом
شهر بابک به شیده داد تمام
Гуфт нӯъмон агар хатое кард
گفت نعمان اگر خطایی کرد
Кони уқубат бар ошноӣ кард
کان عقوبت بر آشنایی کرد
Адли ман узри хоҳи он ситам аст
عدل من عذر خواه آن ستم است
Он на аз бухл ва ин на аз карам аст
آن نه از بخل و این نه از کرم است
Кори олам чунин тавонад буд
کار عالم چنین تواند بود
Зу якеро зиёни якеро суд
زو یکی را زیان یکی را سود
Ёрӣ аз тишнагӣ кабоб шавад
یاری از تشنگی کباب شود
Ёри дигари ғариқ об шавад
یار دیگر غریق آب شود
Ҳама дар кори хеш ҳайрон над
همه در کار خویش حیرانند
Чораи ҷуз хомшӣ наме донанд
چاره جز خامشی نمیدانند
Чунки баҳроми киқбоди кулоҳ
چونکه بهرام کیقباد کلاه
Тоҷи Кайхусравии расонад ба моҳ
تاج کیخسروی رساند به ماه
Бесутунии зи ноф малик ангехт
بیستونی ز ناف مُلک انگیخت
Ки ончӣ Фарҳод кард азу бигурехт
کهآنچه فرهاد کرد ازو بگریخت
Дар чунон бесутуни ҳафт сутун
در چنان بیستون هفت ستون
Ҳафт гунбад кашид бар гардун
هفت گنبد کشید بر گردون
Шуд дар он бораи фалаки пайванд
شد در آن بارهٔ فلک پیوند
Бора Эй дид бар сипеҳри баланд
بارهای دید بر سپهر بلند
Ҳафт гунбади даруни он бора
هفت گنبد درون آن باره
Карда бар табъи ҳафт сайёра
کرده بر طبع هفت سیاره
Ранг ҳар гунбадии ситораи шинос
رنگ هر گنبدی ستارهشناس
Бар мизоҷ ситора карда қиёс
بر مزاج ستاره کرده قیاس
Гунбадии кови зи қисми кайвон буд
گنبدی کاو ز قسم کیوان بود
Дар сиёҳӣ чу машки пинҳон буд
در سیاهی چو مشک پنهان بود
Вонкаҳ будаш зи муштарии моя
وانکه بودش ز مشتری مایه
Сандалӣ дошт рангу пероя
صندلی داشت رنگ و پیرایه
Вонкаҳи миррӣхи басти паргори ш
وانکه مریخ بست پرگارش
Гавҳари сурх буд дар кораш
گوهر سرخ بود در کارش
Вонкаҳ аз офтоб дошташ хабар
وانکه از آفتاب داشتش خبر
Зард буд аз чаҳ ? аз ҳамоили зар
زرد بود از چه؟ از حمایل زر
Вонкаҳ аз зеб Зуҳра ёфт умед
وانکه از زیب زهره یافت امید
Буд рӯйиш чу рӯй Зуҳраи сипед
بود رویش چو روی زهره سپید
Вонкаҳ буд аз Уториди ши рӯзӣ
وانکه بود از عطاردش روزی
Буд пирӯзаи гавани зи пирӯзӣ
بود پیروزهگون ز پیروزی
Вонкаҳ ма карда сӯии бурҷаши роҳ
وانکه مه کرده سوی برجش راه
Дошт сарсабз ӣӣ зи талъати шоҳ
داشت سرسبزیی ز طلعت شاه
Баркашида бар ин сифати пайкар
برکشیده بر این صفت پیکر
Ҳафт гунбад ба табъи ҳафт ахтар
هفت گنبد به طبع هفت اختر
Ҳафт кишвари тамом дар аҳди ш
هفت کشور تمام در عهدش
Духтари ҳафт шоҳ дар маҳди ш
دختر هفت شاه در مهدش
Карда ҳар духтарӣ ба ранг ва ба рой
کرده هر دختری به رنگ و به رای
Гунбадиро зи ҳафт гунбади ҷой
گنبدی را ز هفت گنبد جای
Вази намӯдори хона то ба фаряш
وز نمودار خانه تا به فَریش
Карда ҳамранг рӯй гунбади хеш
کرده همرنگ روی گنبد خویش
Рӯз то рӯзи шоҳи фаррухи бахт
روز تا روز شاه فرخ بخت
Дар сарой дигар наҳодӣ рахт
در سرای دگر نهادی رخت
Шанбеи онҷо ки қисми шанбе буд
شنبه آنجا که قسم شنبه بود
Вони дигарҳо чунон каз он ба буд
وآن دگرها چنان کز آن به بود
Чун ба неруии рои фарзона
چون به نیروی رای فرزانه
Маҷлис оростӣ ба ҳар хона
مجلس آراستی به هر خانه
Ҳар куҷои ҷом бода нӯшедӣ
هر کجا جام باده نوشیدی
Ҷомаи ҳамранги хонаи пӯшедӣ
جامه همرنگ خانه پوشیدی
Бонӯии хона пеш бинишастӣ
بانوی خانه پیش بنشستی
Ҷилваи бардоштии з ҳар дастӣ
جلوه برداشتی ز هر دستی
То дили шоҳро чигуна барад
تا دل شاه را چگونه برَد
Шоҳи ҳалво ӣ ӯ чигуна хӯрд
شاه حلوای او چگونه خورد
Гуфтӣ афсонае мҳронгиз
گفتی افسانهای مهرانگیز
Ки кунад гарми шаҳватонро тез
که کند گرم شهوتان را تیز
Гарчи зин гӯна баркашид ҳисор
گرچه زینگونه برکشید حصار
Ҷони набард аз аҷал ба охири кор
جان نبرد از اجل به آخر کار
эй Низомии з гулшанӣ бигурез
ای نظامی ز گلشنی بگریز
Ки гулаши хори гашту хораши тез
که گلش خار گشت و خارش تیز
Бо чунин малики азин ду рӯзаи мақом
با چنین مُلک ازین دو روزه مقام
Оқибати байн чигуна шуд баҳром
عاقبت بین چگونه شد بهرام