Чун нагунҷед дар ҷаҳони тоҷаш

چون نگنجید در جهان تاجش

Тахт бар арши басти миъроҷаш

تخت بر عرش بست معراجش

Сари баландии шро зи пояи паст

سر‌بلندی‌ش را ز پایه‌پست

Ҷбриили омадаи барроқ ба даст

جبرییل آمده براق به دست

Гуфт бар бод на паии хокӣ

گفت بر باد نِه پی خاکی

То заминӣ т гардад афлокӣ

تا زمینی‌ت گردد افلاکی

Поси шабро зи хайли хонаи хос

پاس شب را ز خیل‌خانه خاص

Туе имшаби итоқи дори халос

تویی امشب یتاق‌دار خلاص

Суръати барқи ин барроқи туро сет

سرعت برق این براق تو‌را‌ست

Брншин ки имшаби ин итоқи ту рост

برنشین که‌امشب این یتاق تو‌راست

Чунки тир итоқт оварадам

چونکه تیر یتاقت آوردم

Ба ҷнибт барроқат оварадам

به جنیبت براقت آوردم

Маҳд бар чархи рон ки моҳи туе

مهد بر چرخ ران که ماه تویی

Бар кавокиби давон , ки шоҳи туе

بر کواکب دوان‌، که شاه تویی

Шаш ҷиҳатро зи ҳафт бех барор

شش جهت را ز هفت بیخ برآر

На фалакро ба чор мех барор

نُه فلک را به چار میخ برآر

Бигузарон аз смоки чархи саманд

بگذران از سِماک‌ِ چرخ سمند

Қудсёнро дрори сар ба каманд

قدسیان را درآر سر به کمند

Атри соёни шаб ба кор тавонад

عطر‌‌سایان شب به کارِ تواند

Сабзи пӯшон дар интизор тавонад

سبز پوشان در انتظارِ تواند

Нозанинони Мисри ин паргор

نازنینان مصر این پرگار

Бар ту ошиқ шуданд Юсуфи вор

بر تو عاشق شدند یوسف‌وار

Хез то дар ту як назора кунанд

خیز تا در تو یک نظاره کنند

Ҳам каф ва ҳам туранҷ пора кунанд

هم کف و هم ترنج پاره کنند

Осмонро ба зери пояи хеш

آسمان را به زیر پایهٔ خویش

Турра нав кун зи ҷаъди сояи хеш

طره نو کن ز جعد سایهٔ خویش

Бигузарон мураккаб аз сипеҳри баланд

بگذران مرکب از سپهر بلند

Даракаши айвони қудсро ба каманд

درکش ایوان قدس را به کمند

Шбрўи анро шукуфаи даҳ чу чароғ

شبرو‌ان را شکوفه ده چو چراغ

Тоза рӯ бош чун шукуфаи боғ

تازه‌رو باش چون شکوفه باغ

Шаб шаб туасту вақт вақт дуост

شب شب توست و وقت وقت دعاست

Ёфт хоҳии ҳрончаҳи хоҳии хост

یافت خواهی هرآنچه خواهی خواست

Тоза тар кун Фариштагонро фарш

تازه‌تر کن فرشتگان را فرش

Хаймаи зан бар сарири пояи арш

خیمه زن بر سریر پایهٔ عرش

Аршро дидаи брФрўз ба нур

عرش را دیده برفروز به نور

Фаршро шақа дарнавард зи давр

فرش را شقه درنورد ز دور

Тоҷи бустон ки тоҷи вар ту шудӣ

تاج بِستان که تاج‌ور تو شدی

Бар сари ой аз ҳама ки сар ту шудӣ

بر سر آی از همه که سر تو شدی

Сари баровар ба срФрохтнӣ

سر برآور به سرفراختنی

Ду ҷаҳон хос кун ба тохтанӣ

دو جهان خاص کن به تاختنی

Роҳи хеш аз ғубор холӣ кун

راه خویش از غبار خالی کن

Азми даргоҳ лоязолӣ кун

عزم درگاه لایزالی کن

То ба ҳақи алқдўми он қидмат

تا به حق‌القدوم آن قدمت

Бар ду олам равон шавад илмат

بر دو عالم روان شود علَمت

Чун Муҳамади зи ҷбриил ба роз

چون محمد ز جبرییل به راز

Гӯш кард ин паёми гӯши навоз

گوش کرد این پیام گوش‌نواز

Зон сухани ҳушро тамомӣ дод

زان سخن هوش را تمامی داد

Гӯшро ҳалқа ғуломӣ дод

گوش را حلقه غلامی داد

Ду амин бар амонатии ганҷур

دو امین بر امانتی گنجور

Ин зи деви он зи деви мардуми давр

این ز دیو آن ز دیو مردم دور

Он амини худоӣ дар танзил

آن امین خدای در تنزیل

Воин амини хирад ба қавлу далел

واین امین خرد به قول و دلیل

Он расонади ончӣ буд шарти паём

آن رساند آنچه بود شرطِ پیام

Вена шунид ончӣ буд сари калом

وین شنید آنچه بود سرّ کلام

Дар шаби тираи он Сироҷи мунир

در شب تیره آن سراج‌منیر

Шуд зи меҳри муроди нақш пазир

شد ز مُهر مراد نقش‌پذیر

Гардан аз тавқи он каманд натофт

گردن از طوق آن کمند نتافت

Тавқи зари ҷуз чунин нишоед ёфт

طوق زر جز چنین نشاید یافت

Барқи кирдор бар барроқ нишаст

برق‌کردار بر براق نشست

Тозии ши зеру тозӣона ба даст

تازی‌َش زیر و تازیانه به دست

Чун дар оварад дар уқобии пой

چون در آورد در عقابی پای

Кебеки алавии хироми ҷусти зи ҷой

کبک علوی خرام جست ز جای

Барзад аз пои пари товусӣ

برزد از پای پر طاووسی

Моҳ бар сар чу маҳди Ковӯсӣ

ماه بر سر چو مهد کاووسی

намепарид ончунон казон таку тоб

می‌پرید آنچنان کزان تک و تاب

Пар фиканд аз пеши чаҳор уқоб

پر فکند از پیش چهار عقاب

Ҳарчиро дид зер гом кашид

هرچه را دید زیر گام کشید

Шаб лагад хӯрду ма лагом кашид

شب لگد خورد و مه لگام کشید

Ваҳм дидӣ ки чун гузорад гом ?

وهم دیدی که چون گذارد گام‌؟

Барқ чун теғ бар кашад зи ниёам ?

برق چون تیغ بر کشد ز نیام‌؟

Суръати ақл дар ҷаҳонгардӣ ?

سرعت عقل در جهانگردی‌؟

Ҷунбиши рӯҳ дар ҷавонмардӣ ?

جنبش روح در جوانمردی‌؟

Буд бо роҳвории ши ҳамаи ланг

بود با راهواری‌ش همه لنگ

Бо чунин паии фарохяши ҳамаи танг

با چنین پی فراخیش همه تنگ

Бо такаш сайри қутб холӣ шуд

با تکش سیر قطب خالی شد

Гар ҷанӯбӣ вагар шимолӣ шуд

گر جنوبی و گر شمالی شد

Дар масири ши смоки он ҷадвал

در مسیر‌ش سماک آن جدول

Гоҳ ромҳ намӯду гоҳи аъзл

گاه رامح نمود و گاه اعزل

Чун Муҳамад ба рақси пои барроқ

چون محمد به رقص پای براق

Дар набшати ин саҳифаро авроқ

در نبشت این صحیفه را اوراق

Роҳи дарвозаи ҷаҳони бардошт

راه دروازه جهان برداشت

Даврӣ аз даври осмони бардошт

دوری از دور آسمان برداشت

намебурид аз манозили фалакӣ

می‌بُرید از منازل فلکی

Шоҳи роҳӣ ба шҳпри мулкӣ

شاه‌راهی به شهپر ملکی

Моҳро дар хати ҳамоили хеш

ماه را در خط حمایل خویش

Дод сарсабзӣ аз шамоили хеш

داد سرسبزی از شمایل خویش

Бар Уториди зи нуқраи кор ӣ даст

بر عطارد ز نقره‌کار‌ی دست

Рангӣ аз кӯраи рсосии баст

رنگی از کورهٔ رصاصی بست

Зуҳраро аз фурӯғи маҳтобӣ

زهره را از فروغ مهتابی

Бурқаъӣ баркашид симобӣ

برقعی برکشید سیمابی

Гирди роҳаш ба трктози сипеҳр

گَردِ راهش به ترکتاز سپهر

Тоҷи заррини ниҳод бар сари меҳр

تاج زرین نهاد بر سر مهر

Сабзи пӯшед чун Халифаи шом

سبز پوشید چون خلیفهٔ شام

Сурх пӯшӣ гузошт бар баҳром

سرخ پوشی گذاشت بر بهرام

Муштариро зи фарқи сар то пой

مشتری را ز فرق سر تا پای

Дардисар диду гашти сандали соӣ

دردسر دید و گشت صندل سای

Тоҷи кайвон чу бӯса зад қадамаш

تاج کیوان چو بوسه زد قدمش

Дар савод абир шуд илмаш

در سواد عبیر شد علمش

ӯ хиромон чу боди шабгир ӣ

او خرامان چو باد شبگیر‌ی

Бар ҳиўнӣ чу шери занҷир ӣ

بر هیونی چو شیر زنجیر‌ی

Ҳам рафиқаши з трктоз афтод

هم رفیقش ز ترکتاز افتاد

Ҳам барроқаши зи пўиаҳ боз афтод

هم براقش ز پویه باز افتاد

Манзили онҷои расонад каз даврӣ

منزل آنجا رساند کز دوری

Дид дар ҷбриили дастурӣ

دید در جبرییل دستوری

Сар бурун зад зи маҳди микоиил

سر برون زد ز مهد میکاییل

Ба расади гоҳи сувари исрофил

به رصد‌گاه صور اسرافیل

Гашт аз он тахт низ рахти гароӣ

گشت از آن تخت نیز رخت‌گرای

РФрФу сидра ҳарду монад ба ҷой

رفرف و سدره هردو ماند به جای

ҲамРаҳонро ба нимаи раҳи бгзошт

همرهان را به نیمه‌ره بگذاشت

Роҳи дарёӣ бе худии бардошт

راه دریای بی‌خودی برداشت

Қатра бар қатра зон муҳӣти гузашт

قطره بر قطره زان محیط گذشت

Қатар бар Қатар ҳар чаҳ буд навишт

قطر بر قطر هر چه بود نوشت

Чун даромад ба соқи арши фароз

چون درآمد به ساق عرش فراز

Нардбони сохт аз каманди ниёз

نردبان ساخت از کمند نیاز

Сар бурун зад зи арши нӯронӣ

سر برون زد ز عرش نورانی

Дар хатаргоҳи сари субҳонӣ

در خطرگاه سرّ سبحانی

Ҳайраташ чун хатар пазирӣ кард

حیرتش چون خطر پذیری کرد

Раҳмат омад лагом гирӣ кард

رحمت آمد لگام گیری کرد

Қоби қавсин ӯ дар он асно

قاب قوسین او در آن اثنا

Аз ?данӣ рафт сӯй ӯ аднӣ

از دنی رفت سوی اَو ادنی

Чун ҳиҷоби ҳазор нур дарид

چون حجاب هزار نور درید

Дида дар нур беҳиҷоб расед

دیده در نور بی‌حجاب رسید

Гомӣ аз буд худ фаротар шуд

گامی از بودِ خود فراتر شد

То худо диданаш муяссар шуд

تا خدا دیدنش میسر شد

Дид маъбуди хешро ба дуруст

دید معبود خویش را به‌درست

Дида аз ҳар чаҳ дида буд бишуст

دیده از هر چه دیده بود بشست

Дида бар як ҷиҳат накард мақом

دیده بر یک جهت نکرد مَقام

Каз чап ва рост мешунид салом

کز چپ و راست می‌شنید سلام

Зеру болоу пеш ва пас чапу рост

زیر و بالا و پیش و پس چپ و راست

Як ҷиҳати гашт ва шаш ҷиҳат бархест

یک جهت گشت و شش جهت برخاست

Шаш ҷиҳат чун забона тез кунад

شش جهت چون زبانه تیز کند

Ҳам ҷаҳони ҳам ҷиҳат гурез кунад

هم جهان هم جهت گریز کند

Беҷиҳат бо ҷиҳат надорад кор

بی‌جهت با جهت ندارد کار

Зини ҷиҳат беҷиҳат шуд он паргор

زین‌جهت بی‌جهت شد آن پرگار

То назар бар ҷиҳат ниқоб набаст

تا نظر بر جهت نقاب نبست

Дили зи ташвиш ва изтироб нараст

دل ز تشویش و اضطراب نرست

Ҷиҳат аз дида чун ниҳон бошад ?

جهت از دیده چون نهان باشد؟

Дидан беҷиҳат чунон бошад

دیدن بی‌جهت چنان باشد

Аз набии ҷуз нафас набӯд онҷо

از نبی جز نفَس نبود آنجا

Ҳамаи ҳақ буд ва кас набӯд онҷо

همه حق بود و کس نبود آنجا

Ҳамагиро ҷиҳати куҷои синҷид ?

همگی را جهت کجا سنجد‌؟

Дар аҳотти ҷиҳат куҷо гунҷад ?

در احاطت جهت کجا گنجد‌؟

Шарбат хос хӯрду халъати хос

شربت خاص خورد و خلعت خاص

Ёфт аз қурби ҳақи бароти халос

یافت از قرب حق برات خلاص

Ҷомаши иқболу маърифати соқӣ

جامش اقبال و معرفت ساقی

Ҳеҷ боқӣ намонад дар боқӣ

هیچ باقی نماند در باقی

Бо мудорои сад ҳазор дуруд

با مدارای صد هزار درود

Омад аз авҷи он мадори фурӯд

آمد از اوج آن مدار فرود

Ҳарчӣ оварад базл ёрон кард

هرچه آورد بذل یاران کرد

Вақфи кори гуноҳкор ан кард

وقف کار گناهکار‌ان کرد

эй Низомии ҷаҳони парастӣ чанд ?

ای نظامی جهان‌پرستی چند‌؟

Бар баландӣ бар ой , пастӣ чанд ?

بر بلندی بر‌آی‌، پستی چند‌؟

Кӯш то малики сармад ӣ ёбӣ

کوش تا مُلک سرمد‌ی یابی

Ваон зи дайни Маҳмадии ёбӣ

وان ز دین محمدی یابی

Ақлрогар ақида дорад пос

عقل را گر عقیده دارد پاس

Растгор ӣ ба нури шаръи шинос

رستگار‌ی به نور شرع شناس