Чун замин аз гилӣм гирд олуд

چون زمین از گلیم گرد آلود

Сояи гул бар офтоб андӯд

سایه گل بر آفتاب اندود

Шаҳи дарин хишти хонаи хокӣ

شه درین خشت خانهٔ خاکی

Хишт намнок шуд зи ғамнокӣ

خشت نمناک شد ز غمناکی

Роҳ май ҷуст бар масолеҳи кор

راه می‌جست بر مصالح کار

То зи гул чун баради дуруштии хор

تا ز گل چون برد درشتی خار

ДрҷФои ҷаҳони назораи кунон

درجفای جهان نظاره کنان

Маслиҳатро ба адли чораи кунон

مصلحت را به عدل چاره کنان

Чун зи кор вазираш омад ёд

چون ز کار وزیرش آمد یاد

Даст аз андеша бар шқиқаҳи ниҳод

دست از اندیشه بر شقیقه نهاد

То саҳар гуҳ нахуфт азон хаҷалӣ

تا سحر گه نخفت ازان خجلی

Дидаи барҳам назд зи танги дилӣ

دیده برهم نزد ز تنگ دلی

Чун дарин кӯзаи суфоли сиришт

چون درین کوزه سفال سرشت

Чашмаи офтоби райҳони кишт

چشمه آفتاب ریحان کشت

Шаҳ чу борони расидаи райҳонӣ

شه چو باران رسیده ریحانی

Кард бар ташнагони гули афшонӣ

کرد بر تشنگان گل افشانی

Дод фармон ки тахт бор зананд

داد فرمان که تخت بار زنند

Бар дар боргоҳ дор зананд

بر در بارگاه دار زنند

Омро бор дод ва худ бинишаст

عام را بار داد و خود بنشست

Хосгоҳи истодаи теғ ба даст

خاصگان ایستاده تیغ به دست

Сарбаландони маликро бинишонад

سربلندان ملک را بنشاند

Адлро ноқа бар баландӣ ронад

عدل را ناقه بر بلندی راند

Ҷамъ кард аз хилоиқи анбӯҳӣ

جمع کرد از خلایق انبوهی

Баркашид аз нзоргоаҳи кӯҳӣ

برکشید از نظارگاه کوهی

Он ҷафои пешаро ки буд вазир

آن جفا پیشه را که بود وزیر

Пой то сар кашида дар занҷир

پای تا سر کشیده در زنجیر

Зинда бар дор карду боки набард

زنده بر دار کرد و باک نبرد

То чу дузди ан ба шармсории мард

تا چو دزد‌ان به شرمساری مرد

Гуфт ҳаркии он чунон сарафрозад

گفت هرکه آن‌چنان سرافرازد

Рӯзгори ши чунин сар андозад

روزگار‌ش چنین سر اندازد

Аз хиёнатгар ӣ сети бадномӣ

از خیانت‌گر‌ی‌ست بدنامی

Ваз бадӣ ҳаст бади саранҷомӣ

وز بدی هست بد سرانجامی

Золимии кончнони намояди шӯр

ظالمی کانچنان نماید شور

Одилонаш чунин кунанд ба гӯр

عادلانش چنین کنند به گور

То нагӯйӣ ки адл беёр аст

تا نگویی که عدل بی یار است

Осмону замини бад-ӣн кор аст

آسمان و زمین بدین کار است

Ҳар ки меху кдинаҳи пеши ниҳод

هر که میخ و کدینه پیش نهاد

Канда бар дасту пои хеши ниҳод

کنده بر دست و پای خویش نهاد

Пас аз ин доварӣ намой бузург

پس از این داوری نمای بزرگ

Ёд кард аз сагу шабонау гург

یاد کرد از سگ و شبانه و گرگ

Ва он шубонро бихонад ва шоҳӣ дод

و آن شبان را بخواند و شاهی داد

Неки бахтӣу нек хоҳӣ дод

نیک‌بختی و نیک‌خواهی داد

Сахтӣ аз кори мамлакати бардошт

سختی از کار مملکت برداشت

Бар касе зӯри даст кас нагузошт

بر کسی زور دست کس نگذاشت

То на баси дайр аз чунон тадбир

تا نه بس دیر از چنان تدبیر

Оҳанаш зар шуд ва пилос ҳарир

آهنش زر شد و پلاس حریر

Лашгар ва ганҷ шуд бар ӯ анбӯҳ

لشگر و گنج شد بر او انبوه

Ин зи дарёи гузашт ва он аз кӯҳ

این ز دریا گذشت و آن از کوه

Чун ба хоқон расида шуд хабари ш

چون به خاقان رسیده شد خبر‌ش

Боз пас шуд надоди дарди сараш

باز پس شد نداد درد سرش

Кас фиристоду узри хости басӣ

کس فرستاد و عذر خواست بسی

Бар назд беризо ӣ ӯ нафасӣ

بر نزد بی رضا‌ی او نفسی

Гуфт кони куштанӣ ки шоҳаши кишт

گفت کان کشتنی که شاهش کشت

Офатӣ буд фитнаро ҳам пушт

آفتی بود فتنه را هم پشت

Сӯии мо нома кард ва моро хонд

سوی ما نامه کرد و ما را خواند

Фаслҳоӣ ба длФрибӣ ронад

فصل‌هایی به دلفریبی راند

То бидон ишваҳои табъи фиреб

تا بدان عشوه‌های طبع فریب

Аз ман содаи табъи баради шикеб

از من‌ِ ساده‌طبع برد شکیب

Гуфт кони пар зарасту раҳи холӣ

گفت کان‌ْ پُر زر است و ره خالی

Кин бихонӣ шитоб кун ҳоле !

کاین بخوانی‌، شتاب کن حالی‌!

Шаҳи з мастӣ бидон напардозад

شه ز مستی بدان نپردازد

Ки обӣ аз даст бар рух андозад

که‌آبی از دست بر رخ اندازد

Ман камар бастаам ба дмсозӣ

من کمر بسته‌ام به دمسازی

Аз ту теғу зи ман срондозӣ

از تو تیغ و ز من سراندازی

Чун хабарҳои шоҳ бишунидам

چون خبرهای شاه بشنیدم

Корҳо бар хилоф он дидам

کارها بر خلاف آن دیدم

Шаҳ ба ҳангоми оштӣу набард

شه به هنگام آشتی و نبرد

Корҳое кунад ки шояд кард

کارهایی کند که شاید کرد

Ман ҳамон суфтаи гӯши ҳалқаи кашам

من همان سفته‌گوش حلقه‌کشم

Бо худ аз чин ва бо ту аз ҳабашам

با خود از چین و با تو از حبشم

Духтарами худ канизи хонаи тест

دخترم خود کنیز خانهٔ تست

Тоҷи ман хоки остонаи тест

تاج من خاک آستانهٔ تست

Вончаҳи он хоини харобии хоҳ

وآنچه آن خائن خرابی خواه

Ба шикояти набишта буд зи шоҳ

به شکایت نبشته بود ز شاه

Ҳамаи тӯморҳо ба ҳам дар пихт

همه طومار‌ها به‌هم در پیخت

Дод то пайки пеши хусрави рехт

داد تا پیک پیش خسرو ریخت

Шаҳ чу бархонад номаҳои вазир

شه چو برخواند نامه‌های وزیر

Тез шуд чун қалам ба дасти дабир

تیز شد چون قلم به دست دبیر

Бар ҳалокаш спосдорӣ кард

بر هلاکش سپاسداری کرد

Кор азон пас ба устуворӣ кард

کار ازان پس به استواری کرد

Пайкари адл чун ба дидаи шоҳ

پیکر عدل چون به دیدهٔ شاه

Ибрат ангехт аз сипеду сиёҳ

عبرت انگیخت از سپید و سیاه

Шоҳ кард аз ҷамоли манзар ӯ

شاه کرد از جمال منظر او

Ҳафт пайкари фидои пайкар ӯ

هفت پیکر فدای پیکر او

Бехи дигари хаёл ҳо барканд

بیخ دیگر خیال‌ها برکند

Дили дарави баст ва шуд бадв хурсанд

دل درو بست و شد بدو خرسند