эй дил аз ин хаёлсозӣ чанд
ای دل از این خیال سازی چند
Ба хаёлии хаёли бозӣ чанд
به خیالی خیال بازی چند
Аз сари ин хаёли даргузарам
از سر این خیال درگذرم
Давр ба зи ин хаёлҳо назарам
دور به ز این خیالها نظرم
Ончӣ мақсӯд шуд дар ин паргор
آنچه مقصود شد در این پرگار
Чор фасласт ба зи фасли баҳор
چار فصل است به ز فصل بهار
Аввалин фасли офарини худоӣ
اولین فصل آفرین خدای
Ки офариниш ба фазл ӯст ба пой
کهآفرینش به فضل اوست بهپای
Вон дигар фасли хутбаи набавӣ
وآندگر فصل خطبهٔ نبوی
Кин куҳани сикка зу гирифт навай
کاین کهن سکه زو گرفت نوی
Фасли дигари дуои шоҳи ҷаҳон
فصل دیگر دعای شاه جهان
Кони дуо дар баровард зи даҳон
کان دعا در برآورد ز دهان
Фасли охири насиҳати омӯзӣ
فصل آخر نصیحتآموزی
Подшаҳро ба фатҳу фирӯзӣ
پادشه را به فتح و فیروزی
Подшоҳӣ ки малики ҳафт иқлӣм
پادشاهی که ملک هفت اقلیم
Дахли давлат бадв кунад таслим
دخل دولت بدو کند تسلیم
Ҳуҷҷати мамлакат ба қавл ва ба қаҳр
حجت مملکت به قول و به قهر
Оятӣ аз худои ягонаи даҳр
آیتی از خدا یگانه دهر
Хусрави тоҷи бахши тахти нишон
خسرو تاجبخش تختنشان
Бар сари тоҷу тахт ганҷ фишон
بر سر تاج و تخت گنج فشان
Умдаи мамлакати ълоءи аддӣн
عمده مملکت علاء الدین
Ҳофизу Носири замону замин
حافظ و ناصر زمان و زمین
Ном ӯ ртбт ъло дорад
نام او رتبت علا دارد
Гар гузашт аз фалак раво дорад
گر گذشت از فلک، روا دارد
Фалак беъло чаҳ бошад паст
فلک بیعلا چه باشد پست
Дар ъло бефалак баландӣ ҳаст
در علا بیفلک بلندی هست
Шоҳи крпи Арсалони кишвари гир
شاه کرپ ارسلان کشور گیر
Ба зи Алпи Арсалон ба тоҷу сарир
به ز آلپ ارسلان به تاج و سریر
Меҳдӣ ӣӣ ки офтоби ин маҳд аст
مهدییی کهآفتاب این مهد است
Давлаташи хатми охирин аҳд аст
دولتش ختم آخرین عهد است
Рустамӣ каз фалаки савории Рахш
رستمی کز فلک سواری رخش
Ҳам бузургаст ва ҳам бузургии бахш
هم بزرگ است و هم بزرگی بخش
Ҳамсари осмон ва ҳам кафи абр
همسر آسمان و همکف ابر
Ҳам ба тани шер ва ҳам ба номи ҳужабр
هم به تن شیر و هم به نام هژبر
Қуфл ҳастӣ чу дар калид омад
قفل هستی چو در کلید آمد
Олам аз ҷавҳарӣ падед омад
عالم از جوهری پدید آمد
ӯст он олимӣ ки аз кафи хеш
اوست آن عالمی که از کف خویش
Ҳрдми оради ҳазор ҷавҳар беш
هردم آرد هزار جوهر بیش
Суҳуфи гардуни зи шарҳ ӯ варақӣ
صحف گردون ز شرح او ورقی
Арақи дарёи зи файз ӯ арақӣ
عرق دریا ز فیض او عرقی
Баҳр ва бар ҳардуи зери фурмонаш
بحر و بر هردو زیر فرمانش
Барӣу баҳрии офарини хониш
بری و بحری آفرینخوانش
Сарбаландии чунон баланди сарир
سربلندی چنان بلند سریر
Каз баландии ши хиради гашти замир
کز بلندیش خرد گشت ضمیر
Дар бузургии баробар малик аст
در بزرگی برابر مَلَک است
Вази баландии бародар фалак аст
وز بلندی برادر فلک است
Бар тани душманони бурқаъи дуз
بر تن دشمنان برقع دوز
Барқ шамшер ӯст бурқаъи сӯз
برق شمشیر اوست برقع سوز
Насли ақснқрии муаййиди азу
نسل اقسنقری مؤید ازو
Аби ваҷд бо камоли абҷади азу
اب وجد با کمال ابجد ازو
Фатҳ бар хоки пой ӯ зада фарқ
فتح بر خاک پای او زده فرق
Фитна дар оби теғ ӯ шудаи ғарқ
فتنه در آب تیغ او شده غرق
Об ӯ оташ аз асири ангез
آب او آتش از اثیر انگیز
Хок ӯ бодро абир омез
خاک او باد را عبیر آمیز
Дар набарди ш ки шери хоради дам
در نبردش که شیر خارد دم
Асби душман ба сар шавад на ба сам
اسب دشمن به سر شود نه به سم
Дар сабӯҳаш ки хӯни рузи резад
در صبوحش که خون رز ریزد
зи оби яхи бастаи оташи ангезад
ز آب یخ بسته آتش انگیزد
Ҳарбаро чун ба ҳарб тез кунад
حربه را چون به حرب تیز کند
Рӯзро рӯз растхез кунад
روز را روز رستخیز کند
Чун дар кон ҷӯад бигушоед
چون در کان جود بگشاید
Ганҷ бахшад гуноҳи бахшойад
گنج بخشد گناه بخشاید
Шаҳ чу дарёи сет бедурӯғу дареғ
شه چو دریاست بیدروغ و دریغ
Ҷзру мадаш ба тозӣонау теғ
جزر و مدش به تازیانه و تیغ
Ҳарчӣ орад ба захми теғи фароз
هرچه آرد به زخم تیغ فراز
Ба сар тозӣона бахшад боз
به سر تازیانه بخشد باز
Муштарии вор бар сипеҳри баланд
مشتریوار بر سپهر بلند
Гӯр кайвон кунад ба сами саманд
گور کیوان کند به سم سمند
Гар надидӣ бар аждаҳои ширӣ
گر ندیدی بر اژدها شیری
Ва офтобӣ кашида шамшер ӣ
وآفتابی کشیده شمشیری
Шоҳро байн ки дар масофу шикор
شاه را بین که در مصاف و شکار
Аждаҳои сӯрати сету шери савор
اژدها صورتست و شیر سوار
Ночхши зери аждаҳо ӣ илм
ناچخش زیر اژدهای علم
Аждаҳоро чу мор карда қалам
اژدها را چو مار کرده قلم
Танагии матраҳаш ба тири ду шох
تنگی مطرحش به تیر دو شاخ
Карда бар шери шарзаи гӯри фарох
کرده بر شیر شرزه گور فراخ
Нӯки тираш ба ҳар куҷо ки битофт
نوک تیرش به هر کجا که بتافت
Гуҳ ҷигар дӯхт гоҳи мӯии шикофт
گه جگر دوخت گاه موی شکافت
Бозии хирси барда аз шамшер
بازی خرس برده از شمشیر
Хирси бозӣ дар овареда ба шер
خرس بازی در آوریده به شیر
Шери гир ӣ валек наз мастӣ
شیرگیری ولیک نز مستی
Ширгирӣ ба аждаҳои дастӣ
شیرگیری به اژدها دستی
Гурги дарандаро ба кӯҳи саҳанд
گرگ درنده را به کوه سهند
Дасту пое ба як ду шохи афканд
دست و پایی به یک دو شاخ افکند
Шаҳ чу аз гурги дасту пои барда
شه چو از گرگ دست و پا برده
Шер бо ӯ ба дасту пои мурда
شیر با او به دست و پا مرده
Тираш аз дасти гургу пои паланг
تیرش از دست گرگ و پای پلنگ
Бар сам гӯр карда саҳрои танг
بر سم گور کرده صحرا تنگ
Сайди гоҳаши зи хӯни дарёи ҷӯш
صیدگاهش ز خون، دریاجوش
Гоҳи гргинаҳи гуҳи палангии пӯш
گاه گرگینه گه پلنگی پوش
Бар гуроз ӣ ки теғ ронад тез
بر گرازی که تیغ راند تیز
Гирад аз захм ӯ гурози гурез
گیرد از زخم او گراز گریز
Чун ба чарми камони дароради зӯр
چون به چرم کمان درآرد زور
Чармро бар гавазн созад гӯр
چرم را بر گوزن سازد گور
Кунад ар пой дар наад ба масоф
کند ار پای در نهد به مصاف
Сангро чун ақиқи Зуҳраи шикоф
سنگ را چون عقیق زهرهشکاف
Он намояд ба теғи заҳр андӯд
آن نماید به تیغ زهراندود
Ки осмон аз замини براردи дӯд
کهآسمان از زمین برآرد دود
ӯст дар базм ва разм ёфта ном
اوست در بزم و رزم یافته نام
Ҷони даҳу ҷони ситон ба теғ ва ба ҷом
جانده و جانستان به تیغ و به جام
Хоки тираи зи равшаноӣ ӯ
خاکِ تیره ز روشنایی او
Чашми равшан ба ошноӣ ӯ
چشمروشن به آشنایی او
Нофи халқаш чу калаки расомон
ناف خلقش چو کلک رسامان
Машк дар ҷайбу лаъл дар домон
مشک در جیب و لعل در دامان
Гашта аз машку лаъл ӯ ҳамаи ҷой
گشته از مشک و لعل او همه جای
Мамлакати ақди банду ғолияи соӣ
مملکت عقد بند و غالیهسای
Аз қабои чунуи каллаи дорӣ
از قبای چنو کلهداری
зи осмон то замини каллаи ворӣ
ز آسمان تا زمین کلهواری
Вази камони чунуи ҷаҳон гирӣ
وز کمان چنو جهانگیری
Чарх на қабзаи камтарини тирӣ
چرخ نه قبضه کمترین تیری
Зон бузургӣ ки дар сголш ӯст
زان بزرگی که در سگالش اوست
Чори гавҳари чаҳор болаш ӯст
چار گوهر چهار بالش اوست
Душманаш чун дарахт бех зада
دشمنش چون درخت بیخزده
Бар дар ӯ ба чор мех зада
بر در او به چار میخ زده
зи офтоб ҷалол ӯст чу моҳ
ز آفتاب جلال اوست چو ماه
Рӯй мо сурх ва рӯй хасми сиёҳ
روی ما سرخ و روی خصم سیاه
Чаҳ аҷаб ки офтоби заррини наъл
چه عجب کهآفتاب زریننعل
Кӯҳро санг доду конро лаъл
کوه را سنگ داد و کان را لعل
Гавҳарии кони ҳарам дарида ӯст
گوهری کان حرم دریده اوست
Кони гавҳар дирам харида ӯст
کان گوهر درمخریدهٔ اوست
Дод ҷръш ба кӯҳу дарёи қӯт
داد جرعش به کوه و دریا قوت
Номи ин дар нишони он ёқӯт
نام این در نشان آن یاقوت
Поси дори ду ҳукм дар ду сарой
پاس دار دو حکم در دو سرای
Зобити ҳукми халқу ҳукми худоӣ
ضابط حکم خلق و حکم خدای
Май пазиради зи файзи яздони соз
میپذیرد ز فیض یزدان ساز
Май расонад ба бандагонаши боз
میرساند به بندگانش باز
Чун ҷаҳон зу гирифт пирӯзӣ
چون جهان زو گرفت پیروزی
Фаррухии бодаш аз ҷаҳони рӯзӣ
فرخی بادش از جهان روزی
Ҳамаи рӯзаши хуҷастаи бод ба фол
همه روزش خجسته باد به فال
Подшоҳии шро мабод завол
پادشاهیش را مباد زوال
Назми авлод ӯ ба саъди нуҷум
نظم اولاد او به سعد نجوم
Бод дар бадар то абади манзум
باد در بَدر تا ابد منظوم
Аз фурӯғи ду субҳи зебои чеҳр
از فروغ دو صبح زیبا چهر
Боди равшан чу офтоби сипеҳр
باد روشن چو آفتاب سپهر
Ду малики зодаи баланди сарир
دو ملکزاده بلند سریر
Ин ҷаҳони ҷӯй ва он вилояти гир
این جهانجوی و آن ولایتگیر
Ин Фаридуни сифат ба донишу рой
این فریدونصفت به دانش و رای
Ва он ба Кайхусрав ӣ ркиби гушой
وآن به کیخسروی رکیب گشای
Нақши ин бар тарози афсару гоҳ
نقش این بر طراز افسر و گاه
Нусрати аддӣни малики Муҳамади шоҳ
نصرتالدین ملک محمد شاه
Номи он бар фалаки зи роҳи расад
نام آن بر فلک ز راه رصد
Гашта ман баъдии исмаи Аҳмад
گشته من بعدی اسمه احمد
Доими инро з нусратаст калид
دایم این را ز نصرت است کلید
Ваон зи фатҳи фалак шудаи сети падед
وان ز فتح فلک شدهست پدید
Нусрати инро ба тарбияти корӣ
نصرت این را به تربیت کاری
Фалаки онро ба тақвияти дорӣ
فلک آنرا به تقویت داری
Ин з нусрат зада се пояи бахт
این ز نصرت زده سهپایه بخت
Фалаки онро чаҳор пояи тахт
فلک آنرا چهار پایه تخت
Чашми шаҳи зери чархи мино ӣӣ
چشم شه زیر چرخ مینایی
Боди равшани бад-ӣни ду бенаӣ
باد روشن بدین دو بینایی
Даври маликаши бад-ӣни ду қутби ҷалол
دور ملکش بدین دو قطب جلال
Мунтазами бод бар ҷанубу шимол
منتظم باد بر جنوب و شمال
Давлаташи сайду сайди фарбеҳи бод
دولتش صید و صید فربه باد
Рӯзаш аз рӯзу шаб ба бод
روزش از روز و شب ز شب به باد
Боди маҳҷӯбаи ниқоби шабаш
باد محجوبه نقاب شبش
Нури субҳи Маҳмадии насабаш
نور صبح محمدی نسبش
Ин чу ободии чархи бод ба ҷӯад
این چو آبای چرخ باد به جود
Ва он шудаи хатми ИМАоти вуҷӯд
وآن شده ختم امهات وجود
Номи ин Хизри ҷовдонии бод
نام این خضر جاودانی باد
Ҳукми он оби зиндагонии бод
حکم آن آب زندگانی باد
Дар ҳифози хати сулаймонӣ
در حفاظ خط سلیمانی
Арши билқиси боди нӯронӣ
عرش بلقیس باد نورانی
Сояи шаҳ ки ҳаст чашмаи нур
سایه شه که هست چشمه نور
зи он гулу гулистони мабодои давр
زآن گل و گلستان مبادا دور
Азалӣ шуд ҷаҳони паноҳӣ ӯ
ازلی شد جهانپناهی او
Абадии боди подшоҳӣ ӯ
ابدی باد پادشاهی او
эй камари бастаи кулоҳи ту бахт
ای کمر بسته کلاه تو بخت
Зиндаи дори ҷаҳон ба тоҷ ва ба тахт
زنده دار جهان به تاج و به تخت
Шаб ба поси ту ҳиндӯ ӣ сети сиёҳ
شب به پاس تو هندویست سیاه
Баста бар гирди худ ҷлоҷли моҳ
بسته بر گرد خود جلاجل ماه
Субҳи муфради рӯи ҳамоили каш
صبح مفرد رو حمایلکش
Дар рикобати нафаси براردи хуш
در رکابت نفس برآرد خوش
Шоми Дайлами гила ки чокар туаст
شام دیلم گله که چاکر توست
Машки бӯ аз киёе дар туаст
مشکبو از کیایی در توست
Рӯзи рӯмӣ чу шаб шавад зангӣ
روز رومی چو شب شود زنگی
Гар бурунаш кунӣ зи сарҳангӣ
گر برونش کنی ز سرهنگی
Дар ҳамаи суфра ки осмон дорад
در همه سفره کهآسمان دارد
Аҷрии мамлакати ду нон дорад
اجری مملکت دو نان دارد
Камтари аҷрии хури туро ба қиёс
کمتر اجری خور تورا به قیاس
Қӯти ҳафт ахтараст ҷуръаи кос
قوت هفت اختر است جرعه کاس
Хотами нусрати илоҳӣ ро
خاتم نصرت الهی را
Хатм бар туаст подшоҳӣ ро
ختم بر توست پادشاهی را
Осмони коФтоби азуи асрист
آسمان کافتاب ازو اثریست
Бар миёни ту камтарин камарӣаст
بر میان تو کمترین کمریست
Ма ки аз чархи тахт зар карда аст
مه که از چرخ، تخت زر کردهست
Бо сарири ту сар ба сар карда аст
با سریر تو سر به سر کردهست
Оби борон ки асл покӣ шуд
آب باران که اصل پاکی شد
Бо ту чун чашми шӯр хокӣ шуд
با تو چون چشم شور خاکی شد
Лаъл бо теғи ту , хзФи рангӣ
لعل با تیغ تو، خَزفْ رنگی
Кӯҳ бо ҳалами ту , сабки сангӣ
کوه با حلم تو، سبک سنگی
Подшоҳон ки дар ҷаҳон ҳастанд
پادشاهان که در جهان هستند
Ҳар як абрӣ ба даст бар бастанд
هر یک ابری به دست بر بستند
Ҷузи як абри ту ки абри Нитсаоне сет
جز یک ابر تو کهابر نیسانیست
Он дигари абрҳо зимистонии сет
آن دیگر ابرها زمستانیست
Хон ниҳанд онгаҳе ки хӯн бихӯранд
خوان نهند آنگهی که خون بخورند
Нон диҳанд онгаҳе ки ҷони бибаранд
نان دهند آنگهی که جان ببرند
Ту бар он кас ки соя андозӣ
تو بر آن کس که سایهاندازی
Дайри хуоне ва зуд бинавозӣ
دیر خوانی و زود بنوازی
Қадари аҳли ҳунар касе донад
قدر اهل هنر کسی داند
Ки ҳунари номаҳо басӣ хонд
که هنر نامهها بسی خواند
Онкии айб аз ҳунар надонад боз
آنکه عیب از هنر نداند باز
Зу ҳунарманд кӣ пазиради соз
زو هنرمند کی پذیرد ساز
Маликро зи офаринишат шараф аст
ملک را ز آفرینشت شرف است
Ва офарини номае ба ҳар тараф аст
وآفریننامهای به هر طرف است
Дар изки дории вилояти ҷӯад
در یَزکداری ولایت جود
Давлат туаст посдори вуҷӯд
دولت توست پاسدار وجود
Равнақӣ каз ту дид давлату дайн
رونقی کز تو دید دولت و دین
Боғи нодидаи зи абри фарвардин
باغ نادیده ز ابر فروردین
Гар каёнро ба толеъи фаррух
گر کیان را به طالع فرخ
Ҳафт хон буд бо дувоздаҳ рух
هفت خوان بود با دوازده رخ
Осмон бо буруҷ ӯ ба дуруст
آسمان با بروج او به درست
Ҳафт хон ва дувоздаҳ рух туаст
هفت خوان و دوازده رخ توست
Ҳамаи олам танасту Эрони дил
همه عالم تن است و ایران دل
Нест гӯяндаи зини қиёси хаҷал
نیست گوینده زین قیاس خجل
Чунки Эрони дил замин бошад
چونکه ایران دل زمین باشد
Дили зи тан ба буд яқин бошад
دل ز تن به بود یقین باشد
Зон вилоят ки меҳтарон доранд
زان ولایت که مهتران دارند
Беҳтарини ҷой беҳтарон доранд
بهترین جای بهتران دارند
Дили туе вена мисли ҳикоят туаст
دل تویی وین مثل حکایت توست
Ки дили мамлакат вилоят туаст
که دل مملکت ولایت توست
эй ба Хизру Сикандарии машҳур
ای به خضر و سکندری مشهور
Мамлакатро зи илму адли ту нур
مملکت را ز علم و عدل تو نور
зи оҳанигар Сикандари оинаи сохт
ز آهنی گر سکندر آینه ساخت
Хизр агар сӯии оби ҳайвони тохт
خضر اگر سوی آب حیوان تاخت
Гавҳар оинааст синаи ту
گوهر آینه است سینه تو
Оби ҳайвон дар обгинаи ту
آب حیوان در آبگینه تو
Ҳар вилоят ки чун ту шаҳ дорад
هر ولایت که چون تو شه دارد
Эзад аз ҳар бадаш нигаҳ дорад
ایزد از هر بدش نگه دارد
Зон саодат ки дар сарат донанд
زان سعادت که در سرت دانند
Мқбли ҳафт кишварат хонанд
مقبل هفت کشورت خوانند
Панҷумин кишвар аз ту ободон
پنجمین کشور از تو آبادان
Вази ту шаш кишвари дигари шодон
وز تو شش کشور دیگر شادان
Ҳамаи марзии зи меҳрбонии ту
همه مرزی ز مهربانی تو
Ба таманнои марзбонии ту
به تمنای مرزبانی تو
Чор шаҳ доштанд чори тароз
چار شه داشتند چار طراز
Панҷумин шани туе ба умри дароз
پنجمینشان تویی به عمر دراز
Дошт Искандари арстотолис
داشت اسکندر ارسطاطالیس
Каз ваии омухти илмҳои нафис
کز وی آموخت علمهای نفیس
Базми Нӯшервони сипеҳрӣ буд
بزم نوشیروان سپهری بود
Каз ҷаҳонаши Бузургмеҳрӣ буд
کز جهانش بزرگمهری بود
Буд парвизро чаҳ борбад ӣ
بود پرویز را چه باربدی
Ки навои сад на садҳазор задӣ
که نوا صد نه، صدهزار زدی
Ва он маликро ки бади млкшаҳи ном
وآن ملک را که بد ملکشه نام
Буд дайнпарвар ӣ чу хоҷаи низом
بود دینپروری چو خواجه نظام
Ту каз эшон ба афсарии дорӣ
تو کز ایشان به افسری داری
Чун Низомии суханварии дорӣ
چون نظامی سخنوری داری
эй Низомии баланди ном аз ту
ای نظامی بلند نام از تو
Ёфта кор ӯ низом аз ту
یافته کار او نظام از تو
Хусравони дигари зи кони газоф
خسروان دیگر ز کان گزاف
намезананд аз хазинаи бахшеи лоф
میزنند از خزینهبخشی لاف
Дона дар хок шӯр ме резанд
دانه در خاک شور میریزند
Серума дар чашм кӯр ме безанд
سرمه در چشم کور میبیزند
Дар гули шӯраи донаи афшонӣ
در گل شوره دانه افشانی
Бар наёрад магари пушаймонӣ
بر نیارد مگر پشیمانی
Дар заминии дарахт бояд кишт
در زمینی درخت باید کشت
Ки оварад мивае чу боғи биҳишт
کهآورد میوهای چو باغ بهشت
Бода чун хокро диҳад соқӣ
باده چون خاک را دهد ساقی
Номи деҳқони куҷо буд боқӣ
نام دهقان کجا بود باقی
Ҷузи ту каз доду донишати ҳарамии сет
جز تو کز داد و دانشت حرمیست
Кист ковро ба ҷои худ Карамии сет
کیست کاو را به جای خود کرمیست
Ман ки алҳақ шинохтам ба қиёс
من که الحق شناختم به قیاس
Ки аҳли фарҳангро ту дории пос
کهاهل فرهنگ را تو داری پاس
Нхрии зарқи кимиёи созон
نخری زرق کیمیاسازان
Напазирӣ фиреби таннози ан
نپذیری فریب طنازان
Нақши ин корномаи абадӣ
نقش این کارنامه ابدی
Дар ту бастам ба толеъи расадӣ
در تو بستم به طالع رصدی
Мқбли он кас ки дахли дона ӯ
مقبل آن کس که دخل دانه او
Бар чунин оварад ба хона ӯ
بر چنین آورد به خانه او
Ки абади алдҳр то буд бар ҷой
کهابدالدهر تا بود بر جای
Бошад аз ном ӯ саҳифаи гушой
باشد از نام او صحیفه گشای
На чунон каз пас қиронӣ чанд
نه چنان کز پس قرانی چند
Қаламаши дркшди сипеҳри баланд
قلمش درکشد سپهر بلند
Чунки пухтам ба даври ҳафт ҳазор
چونکه پختم به دور هفت هزار
Деги пухтии чунин ба ҳафт афзор
دیگپختی چنین به هفت افزار
Нӯшаш аз баҳр ҷон фурӯзӣ туаст
نوشش از بهر جانفروزی توست
Нӯш бодат бихӯр ки рӯзӣ туаст
نوش بادت بخور که روزی توست
Чошнии гиряш ба ҷон кардам
چاشنی گیریش به جان کردم
Вонгаҳе бар ту ҷонфишон кардам
وانگهی بر تو جانفشان کردم
эй фалакҳо ба хеши ту баланд
ای فلکها به خویشی تو بلند
Ҳам фалаки зод ва ҳам фалаки пайванд
هم فلک زاد و هم فلک پیوند
Бар фалак чун пурм ? ки ман замӣ ам
بر فلک چون پرم؟ که من زمیام
Кӣ расм дар фиришта ? ки одамӣ ам
کی رسم در فرشته؟ کهآدمیام
Хостам то ба нешикари қаламӣ
خواستم تا به نیشکر قلمی
Сабзаи рӯйонам аз саводи замӣ
سبزه رویانم از سواد زمی
Аз шукри тӯшаҳои роҳ кунам
از شکر توشههای راه کنم
То шукри рези базм шоҳ кунам
تا شکر ریز بزم شاه کنم
Гар неам муҳаррами шукри рез ӣ
گر نیام محرم شکرریزی
Поси дори шаҳам ба шаби хез ӣ
پاسدار شهم به شبخیزی
Офтобаст шоҳи олами тоб
آفتاب است شاه عالمتاب
Дидаи ман шудаи баробараши об
دیده من شده برابرش آب
Офтоб ар тавон бар об задан
آفتاب ار توان بر آب زدن
Об натавон бар офтоб задан
آب نتوان بر آفتاب زدن
Чашм бо чашма гар наме созад
چشم با چشمه گر نمیسازد
Бо хаёлаш хаёл ме бозад
با خیالش خیال میبازد
Чист кон нест дар хазинаи шоҳ
چیست کان نیست در خزینه شاه
Ба ҷузи ин нақди нави расидаи зи роҳ
به جز این نقد نو رسیده ز راه
Дастгоҳии ши даҳ ба сами саманд
دستگاهیش ده به سم سمند
То шавад пойгоҳаш аз ту баланд
تا شود پایگاهش از تو بلند
Куштаи кӯҳ ки абр соқӣ ӯст
کشته کوه کهابر ساقی اوست
Хӯрдани об чаҳ надорад дӯст
خوردن آب چه ندارد دوست
Ман ки муҳтоҷи оби он дастам
من که محتاج آب آن دستم
Аз дигар обҳо даҳони бастам
از دگر آبها دهان بستم
Нақс дар бошад ар баҳо кунамаш
نقص دُر باشد ار بها کنمش
Ҳам ба таслими шаҳ раҳо кунамаш
هم به تسلیم شه رها کنمش
Гар ниўшӣ чу Зуҳраи роҳи навам
گر نیوشی چو زهره راه نوم
Кунӣ ангушти каш чу моҳи навам
کنی انگشتکش چو ماه نوم
Варна бинӣ ки нақши баси хиради сет
ورنه بینی که نقش بس خردست
Боди азин гӯнаи гули басии бардаи сет
باد ازین گونه گل بسی بردهست
Умри бодат ки доду дайни дорӣ
عمر بادت که داد و دین داری
Он дҳодти худо ки ин дорӣ
آن دهادت خدا که این داری
Ҳарчӣ неки аўФтди з давлат туаст
هرچه نیک اوفتد ز دولت توست
Аҳди он чизи бод бар ту дуруст
عهد آن چیز باد بر تو درست
Вончаҳ давр уфтад аз анояти ту
وآنچه دور افتد از عنایت تو
Даври бод аз туу вилояти ту
دور باد از تو و ولایت تو
Бод то бар сипеҳри тобади ҳўр
باد تا بر سپهر تابد هور
Дӯстати дӯсти кому душмани кӯр
دوستت دوستکام و دشمن کور
Дшмнонти чунон ки бо дили танг
دشمنانت چنان که با دل تنگ
Санг бар сар зананду сар бар санг
سنگ بر سر زنند و سر بر سنگ
Бешят ҳаст беш донеи бод
بیشیت هست بیش دانی باد
Вази ҳама беш зиндагонии бод
وز همه بیش زندگانی باد
Аз ҳади давлати ту дасти завол
از حد دولت تو دست زوال
Давру маҳҷӯри бод дар ҳамаи ҳол
دور و مهجور باد در همه حال