Чу суқротро дод навбати сухан

چو سقراط را داد نوبت سخن

Рутаби резишади хӯшаи нахли бен

رطب ریزشد خوشه نخل بن

Ҷаҳонҷӯйро гуфт поянда бош

جهانجوی را گفت پاینده باش

Ба дайн ва ба дониш гроиндаҳ бош

به دین و به دانش گراینده باش

Ҳамаи орзӯҳо шикори ту бод

همه آرزوها شکار تو باد

Наҳуфт ҷаҳони ошкори ту бод

نهفت جهان آشکار تو باد

зи пурсидаи шаҳриёри ҷаҳон

ز پرسیدهٔ شهریار جهان

Ки донад ки ҳаст ин пажӯҳиши ниҳон

که داند که هست این پژوهش نهان

Валикин ба андозаи рои хеш

ولیکن به اندازهٔ رای خویش

Кунад ҳар касе арзи колои хеш

کند هر کسی عرض کالای خویش

Нахустин варақ коФринш набӯд

نخستین ورق کافرینش نبود

Ҷузи эзади худованд бениш набӯд

جز ایزد خداوند بینش نبود

зи ҳайбати барангехти абрии баланд

ز هیبت برانگیخت ابری بلند

Ҳамон барқу борон ӯ сӯдманд

همان برق و باران او سودمند

зи борон ӯ гашти пайдои сипеҳр

ز باران او گشت پیدا سپهر

Падед омад аз барқ ӯ моҳу меҳр

پدید آمد از برق او ماه و مهر

зи моҳиятӣ каз бухор ӯ фитод

ز ماهیتی کز بخار او فتاد

Замини гашт ва бар ҷои хеши истод

زمین گشت و بر جای خویش ایستاد

Аз ин бештари раҳнамӯни раҳи набард

از این بیشتر رهنمون ره نبرد

Газофаи сухан бар нишоед шимурд

گزافه سخن بر نشاید شمرد