Муҳамад ки бе даъвии тахту тоҷ

محمد که بی‌دعوی تخت و تاج

зи шоҳон ба шамшери бастади хароҷ

ز شاهان به شمشیر بستد خراج

Ғалат гуфтам он шоҳи сидраи сарир

غلط گفتم آن شاه سدره سریر

Ки ҳам тоҷўр буд ва ҳам тахти гир

که هم تاجور بود و هم تخت‌گیر

Таниши муҳаррами тахти афлок буд

تنش محرم تخت افلاک بود

Сараши соҳиби тоҷи лўлок буд

سرش صاحب تاج لولاک بود

Фириштаи намӯдори эзади шинос

فرشته‌نمودار ایزد‌شناس

Ки моро бадв ҳаст зи эзади сипос

که مارا بدو هست ز ایزد سپاس

Расонандаи моро ба хуррами биҳишт

رساننده ما را به خرم‌بهشت

Раҳонанда аз дӯзахи танги зишт

رهاننده از دوزخ تنگ زشت

Сипедаи дамӣ дар шаби коинот

سپیده‌دمی در شب کاینات

Сиёҳии нишинӣ чу оби ҳаёт

سیاهی‌نشینی چو آب حیات

Гар ӯ бар накардӣ сар аз тоқи арш

گر او بر نکردی سر از طاق عرش

Ки бурқаъ даридӣ барин сабзи фарш ?

که برقع دریدی برین سبز فرش‌؟

Раҳи анҷоми рӯҳонӣ ӯ додмон

ره انجام روحانی او دادمان

Раҳ оварад арш ӯ фиристодмон

ره آورد عرش او فرستادمان

Наярзад ба хоки сари кӯй ӯ

نیرزد به خاک سر کوی او

Сари мо ҳамаи як сари мӯӣ ӯ

سر ما همه یک سر موی او

зи мо ранҷа ва роҳат андӯз мо

ز ما رنجه و راحت اندوز ما

Чароғи шабу машъали рӯзи мо

چراغ شب و مشعل روز ما

Дурустии даҳ ҳар дилии кӯи шикаст

درستی‌ده‌ِ هر دلی کو شکست

Шафоат кун ҳар гуноҳӣ ки ҳаст

شفاعت کن هر گناهی که هست

Саромадтарин ҳамаи сарварон

سرآمدترین همه سروران

Гузидатар ҷумлаи пайғамбарон

گزیده‌ترِ جمله پیغمبران

Гар одами з минӯ даромад ба хок

گر آدم ز مینو درآمد به خاک

Шуд он ганҷи хокӣ ба менавии пок

شد آن گنج خاکی به مینوی پاک

Гар омад буруни моҳи Юсуфи зи чоҳ

گر آمد برون ماه یوسف ز چاه

Шуд он чашма аз чоҳ бар авҷи моҳ

شد آن چشمه از چاه بر اوج ماه

Агар Хизр бар оби ҳайвони гузашт

اگر خضر بر آب حیوان گذشت

Муҳамади зи сарчашмаи ҷони гузашт

محمد ز سرچشمهٔ جان گذشت

Вагар кард моҳии зи Юнуси шикор

وگر کرد ماهی ز یونس شکار

Замини бӯс ӯ кард моҳӣу мор

زمین‌بوس او کرد ماهی و مار

зи Довӯд агар давр дръӣ гузошт

ز داود اگر دور درعی گذاشت

Муҳамади зи дроъаҳи сад дръ дошт

محمد ز دراعه صد درع داشت

Сулаймон агар тахт бар боди баст

سلیمان اگر تخت بر باد بست

Муҳамади зи бозича бод раст

محمد ز بازیچه باد رست

Вагар торами Мӯсо аз тавр буд

وگر طارم موسی از طور بود

Саропардаи Аҳмад аз нур буд

سراپردهٔ احمد از نور بود

Вагар маҳди исо ба гардун расед

وگر مهد عیسی به گردون رسید

Муҳамади худ аз маҳд берун парид

محمد خود از مهد بیرون پرید

Зиҳии равған ҳар чароғӣ ки ҳаст

زهی روغن هر چراغی که هست

Ба дарюзаи шамъи ту чарби даст

به دریوزه شمع تو چرب‌دست

Ту он чашмае коб ту ҳаст пок

تو آن چشمه‌ای کاب تو هست پاک

Бидон оби шаста шуда рӯй хок

بدان آب شسته شده روی خاک

Замин хок шуд буии таййибаши туе

زمین خاک شد بوی طیبش تویی

Ҷаҳон дард зад шуд табибаши туе

جهان درد زد شد طبیبش تویی

Табиб баӣ рӯй бо обу ранг

طبیب بهی روی با آب و رنگ

зи ҳукми худои нўшдорў ба чанг

ز حکم خدا نوشدارو به چنگ

Туе чашм равшан кун хокён

تویی چشم روشن‌کن خاکیان

Навозандаи ҷони афлокён

نوازندهٔ جان افلاکیان

Тарози сухани сикка ном туаст

طراز سخن سکهٔ نام توست

Бақои абади ҷуръа ҷом туаст

بقای ابد جرعهٔ جام توست

Касе кӯи зи ҷоми ту як ҷуръа хӯрд

کسی کو ز جام تو یک جرعه خورد

Ҳамаи сола эмин шуд аз доғу дард

همه ساله ایمن شد از داغ و درد

Мабодо казон шарбати хушгувор

مبادا کزان شربت خوشگوار

Набошад чу ман хокеи ҷуръаи хор

نباشد چو من خاکیی جرعه‌خوار