Мғнии як имшаби броўози чанг

مغنی یک امشب بر آواز چنگ

Халосами даҳ аз ранҷи ин роҳи танг

خلاصم ده از رنج این راه تنگ

Магар чун шавад роҳ бар ман фарох

مگر چون شود راه بر من فراخ

Барам рахти беруни азин санглох

برم رخت بیرون ازین سنگلاخ

Зимистон чу пайдо кунад дастбурд

زمستان چو پیدا کند دستبرد

Фурӯи борад аз абри борони хирад

فرو بارد از ابر باران خرد

Гулӯи дарди офоқро аз ғубор

گلو درد آفاق را از غبار

Луобӣ зҷоҷӣ диҳад рӯзгор

لعابی زجاجی دهد روزگار

Дару даштро шабнами чархи кўз

در و دشت را شبنم چرخ کوز

Кунад эмин аз туфу тоби тамӯз

کند ایمن از تف و تاب تموز

Ба ташнаи гёҳои ҷлоби гир

به تشنه گیاهای جلاب گیر

Ях хирад карда диҳад зи мҳрир

یخ خرد کرده دهد زمهریر

Ҷавони мардии боғи перояи санҷ

جوان‌مردی باغ پیرایه‌سنج

Шавад муфлис аз кимиёҳои ганҷ

شود مفلس از کیمیا‌های گنج

Диҳанд оби райҳони фурӯашони дай

دهند آب ریحان فروشان دی

Суфолинаи хамро зи райҳон май

سفالینه خم را ز ریحان می

Хами хони деҳқон чу ояд ба ҷӯш

خم خان دهقان چو آید به جوش

Қсб бификанад пери пашминаи пӯш

قصب بِفْکنَد پیر پشمینه‌پوش

Ғизолон ки дар нофа машк оваранд

غزالان که در نافه مشک آورند

Кабобтару нақл хушк оваранд

کباب‌ِ تر و نُقل خشک آورند

Нишинанд шоҳон ба ромишгарӣ

نشینند شاهان به رامشگری

Хуранд оби ҳайвони Искандарӣ

خورند آب حیوان اسکندری

Чаҳ гуфтам дигар раҳ чаҳ зод аз сухан

چه گفتم دگر ره‌! چه زاد از سخن‌!

Чаҳ бозӣ бар орост чархи куҳан

چه بازی بر آراست چرخ کهن

Чу зоскндр омад ба рӯми огаҳӣ

چو ز‌اسکندر آمد به روم آگهی

Ки олам шуд азшоаҳи олами тиҳӣ

که عالم شد از شاه عالم تهی

Мулӯки тавоифи баҳри кишварӣ

ملوک طوایف به هر کشور‌ی

Нишастанд ва гетӣ надорад сиррӣ

نشستند و گیتی ندارد سری

Бузургон агар даст бӯс оваранд

بزرگان اگر دست‌بوس آورند

Ба даргоҳ аскндрўс оваранд

به درگاه اسکندروس آورند

Ҳамаи зевар рӯм шуд зоғи ранг

همه زیور روم شد زاغ رنگ

Ба рӯм андар омад шабихуни занг

به روم اندر آمد شبیخون زنگ

Ҳамон номаи шаҳ ки бинвишт пеш

همان نامه شه که بنوشت پیش

Ба модар супурданд бар меҳри хеш

به مادر سپردند بر مُهر خویش

Чу модар фурӯ хонд ғами нома ро

چو مادر فرو خواند غم‌نامه را

Сияҳ кард ҳам ҷом ва ҳам ҷома ро

سیه کرد هم جام و هم جامه را

зи тӯмори он номаи дили шикан

ز طومار آن نامهٔ دل‌شکن

Чу тӯмори печид бар хештан

چو طومار پیچید بر خویشتن

Вале гарчи шуд рӯз бар ваии сиёҳ

ولی گرچه شد روز بر وی سیاه

Сар худ напечед аз андарзи шоҳ

سر خود نپیچید از اندرز شاه

Ба умеди хўшнўдии ҷон ӯ

به امید خوشنودی جان او

Нигаҳдошти савганду паймон ӯ

نگهداشت سوگند و پیمان او

Пас шоҳ низ ӯ фаровон назист

پس شاه نیز او فراوان نزیست

Ҳамаи сола хӯн хӯрд ва хӯн ме гирист

همه ساله خون خورد و خون می‌گریست

Чу шуд кор ӯ низ ҳам сохта

چو شد کار او نیز هم ساخته

Азу низ шуд кори пардохта

ازو نیز شد کار پرداخته