Мғнӣ бидон ҷираи ҷони навоз

مغنی بدان جرهٔ جان‌نواز

Бар оҳанги мо нола нав бисоз

بر آهنگ ما نالهٔ نو بساز

Ки гаштем чун булбул аз нолаи маст

که گشتیم چون بلبل از ناله مست

Бидон нолаи зин нола донем раст

بدان ناله زین ناله دانیم رست

Чу ҳирмиси бад-ӣни жарф дарё расед

چو هرمس بدین ژرف‌دریا رسید

Раҳе дид каз вай раҳоӣ надид

رهی دید کز وی رهایی ندید

Фурӯ рафт ва гуфт офарин бар касе

فرو رفت و گفت آفرین بر کسی

Ки колоӣ киштӣ надорад басӣ

که کالای کشتی ندارد بسی

Чаҳ бояд гронборӣ ӣӣ сохтан

چه باید گرانباری‌یی ساختن

Ки бояд ба дарё дар андохтан

که باید به دریا در انداختن

Ҷаҳони хонаи ваҳш буд аз нахуст

جهان خانهٔ وحش بود از نخست

Дар ӯ бонаво ҳар гиёҳӣ ки раст

در او بانوا هر گیاهی که رست

зи кӯҳи гарон то ба дарёии жарф

ز کوه گران تا به دریای ژرف

Чаҳу бом ӯ шуд ба борону барф

چه و بام او شد به باران و برف

Чу шуд оҳӯии гӯри одами падед

چو شد آهوی گور آدم پدید

Гурезанда шуд гӯр ва оҳӯ рамед

گریزنده شد گور و آهو رمید

Ман он ваҳшии оҳӯ каз дасти зӯр

من آن وحشی آهو کز دست زور

Ба пой худам рафт бояд ба гӯр

به پای خودم رفت باید به گور

Дарин раҳи паноҳи худ аз ҳеҷ кас

درین ره پناه خود از هیچ‌کس

Насозам ҷуз аз поки яздону бас

نسازم جز از پاک یزدان و بس

Шумо низ чун азм роҳ оваред

شما نیز چون عزم راه آورید

Ба покизаи яздон паноҳ оваред

به پاکیزه یزدان پناه آورید

Дарин гуфтанаши хоби хуши бози барад

درین گفتنش خواب خوش باز برد

Суханро чаҳ хсбонм , ӯ низ мард

سخن را چه خسبانم‌، او نیز مرد