Мғнии дарин пардаи дирсол
مغنی درین پرده دیرسال
Навоеи барангез ва бо ӯ бинол
نوایی برانگیز و با او بنال
Магар бар навой чунон нола Эй
مگر بر نوای چنان نالهای
Фрўборд аз ашки ман жола Эй
فروبارد از اشک من ژالهای
Блиносро чун сар омад ҷаҳон
بلیناس را چون سر آمد جهان
Чунин гуфт дар гӯши кори огаҳон
چنین گفت در گوش کار آگهان
Ки ҳангом кӯч омад инак фароз
که هنگام کوچ آمد اینک فراز
Ба ҷой дигар мекунам трктоз
به جای دگر میکنم ترکتاز
Гулин хонае ков сарой манаст
گلین خانهای کاو سرای منست
На ман ҳайкалии дон ки ҷой манаст
نه من هیکلی دان که جای منست
Ба ин ҳафт ҳайкал ки дорад сипеҳр
به این هفت هیکل که دارد سپهر
Серуми ҳам фурӯ ноед аз роҳи меҳр
سرم هم فرو ناید از راه مهر
Ман он авҷи гардуни пнои хусравам
من آن اوج گردونپنا خسروم
Ки дар хона меоем ва май рӯм
که در خانه میآیم و میروم
Гуҳӣ дар хазам ғунчаеро ба кох
گهی در خزم غنچهای را به کاخ
Гуҳӣ бар пурми тоўсиро ба шох
گهی بر پرم طاوسی را به شاخ
Парии ворам аз чашмҳо нопадид
پریوارم از چشمها ناپدید
Ба ҳар ҷо ки хоҳам тавонам парид
بههرجا که خواهم توانم پرید
Шуд омад ба қадари замон кӣ кунам ?
شد آمد به قدر زمان کی کنم؟
Замонро куҷои паии нуҳум ? пай кунам
زمان را کجا پی نهم؟ پی کنم
Чу кӯшам , нуҳум бар сари сидраи пой
چو کوشم، نهم بر سر سدره پای
Чу хоҳам , кунам дар дили сахраи ҷой
چو خواهم، کنم در دل صخره جای
Ба дашт ва ба дарёи тавонам гузашт
به دشت و به دریا توانم گذشت
Ҳам Илёси дарё ва ҳам Хизри дашт
هم الیاس دریا و هم خضر دشت
Ҷузи ин ҳар чаҳ ёбӣ дар айвони ман
جز این هرچه یابی در ایوان من
На ман , ҳамнишинии сет бар хон ман
نه من، همنشینیست بر خوان من
Ман онам ки хоҳам шудан бар фароз
من آنم که خواهم شدن بر فراز
Буруни дони зи ман ҳар чаҳ ёбанд боз
برون دان ز من هرچه یابند باز
Чу гуфт ин тараннум ба овози нарм
چو گفت این ترنم به آواز نرم
Сӯй ҳамРаҳон борагӣ кард гарм
سوی همرهان بارگی کرد گرم
Бросўд аз ошӯбҳои ҷаҳон
برآسود از آشوبهای جهان
Ки ҷашнӣ буд марг бо ҳамРаҳон
که جشنی بوَد مرگ با همرهان