Мғнии раҳи ромиш ҷон бисоз

مغنی ره رامش جان بساز

Навозиш кунам зон раҳи дили навоз

نوازش کنم زان ره دل‌نواز

Чунон зани наво аз яке то ба сад

چنان زن نوا از یکی تا به صد

Ки дар базм хусрав задӣ борбад

که در بزم خسرو زدی باربد

Низомӣ чу ин достон шуд тамом

نظامی چو این داستان شد تمام

Ба азм шудан низ бардошти гом

به عزم شدن نیز برداشت گام

На баси рӯзгории барин бргзшт

نه بس روزگاری برین برگذشت

Ки таърихи умраши варақ дар навишт

که تاریخ عمرش ورق در نوشت

Фузун буд шаш маи зи шаст ва се сол

فزون بود شش مه ز شصت و سه سال

Ки бар азми раҳ бар дуҳул зад дўол

که بر عزم ره بر دهل زد دوال

Чу ҳоли ҳакямон пешина гуфт

چو حال حکیمان پیشینه گفت

Ҳакямон бихуфтанд ва ӯ низ хуфт

حکیمان بخفتند و او نیز خفت

Рафиқони худро ба гоҳи раҳил

رفیقان خود را به گاه رحیل

Гуҳ аз раҳ хабар доду гоҳ аз далел

گه از ره خبر داد و گاه از دلیل

Бихандеду гуфто ки омрзгор

بخندید و گفتا که آمرزگار

Ба омурзишам кард умедвор

به آمرزشم کرد امیدوار

зи мо заҳмат хеш доред давр

ز ما زحمت خویش دارید دور

Шумо венаи сарои моу доруссурур

شما وین‌سرا ما و دارالسرور

Дарин гуфтугӯи бад ки хобаши рабӯд

درین گفتگو بد که خوابش ربود

Ту гуфтӣ ки бедоряш худ набӯд

تو گفتی که بیداریش خود نبود