Мғнии раҳи ромишовар падед
مغنی ره رامش آور پدید
Ки ғам шуд ба поён ва шодӣ расед
که غم شد به پایان و شادی رسید
Равандаи раҳеи зан ки бар равад соз
رونده رهی زن که بر رود ساز
Чу умри шаҳи он роҳ бошад дароз
چو عمر شه آن راه باشد دراز
Гар он бхрдонро ситади рӯзгор
گر آن بخردان را ستد روزگار
Хирад монад бар шоҳи мо ёдгор
خرد ماند بر شاه ما یادگار
Бақои боди шаҳро ба неруии бахт
بقا باد شه را به نیروی بخت
Бадви боди сарсабзии тоҷу тахт
بدو باد سرسبزی تاج و تخت
Малики ъздини онкии чархи баланд
ملک عزدین آنکه چرخ بلند
Бадв дод авранги худро каманд
بدو داد اورنگ خود را کمند
Гушояндаи рози ҳафт ахтарон
گشایندهٔ راز هفت اختران
Вилояти худованди ҳаштуми қирон
ولایت خداوند هشتم قران
Ншинндаҳи базми касрӣ ва кӣ
نشیننده بزم کسری و کی
Фаридуни камари шоҳи фирӯзи пай
فریدون کمر شاه فیروز پی
Лабаши ҳуққаи нӯши доруии аҳд
لبش حقه نوشداروی عهد
Фурӯзандаи чархи фирӯзаи маҳд
فروزندهٔ چرخ فیروزه مهد
зи ширинии чашмаи нӯш ӯ
ز شیرینی چشمهٔ نوش او
Шудаи гӯш ӯ ҳалқа дар гӯш ӯ
شده گوش او حلقه در گوش او
Чу нармии бророид аз бомдод
چو نرمی برآراید از بامداد
Нишинад дар он базм чун киқбод
نشیند در آن بزم چون کیقباد
Дар он ангабини хонаи бинӣ чу наҳл
در آن انگبین خانه بینی چو نحل
Ба ҷӯши омадаи зуфунунони Фҳл
به جوش آمده ذوفنونان فحل
Чу ҳар ду фунунӣ ба фарҳангу ҳуш
چو هر ذوفنونی به فرهنگ و هوش
Басои икФнонро ки молидаа гӯш
بسا یکفنان را که مالیده گوش
Нишаста ба ҳар гӯшаи гавҳари кашӣ
نشسته به هر گوشه گوهرکشی
Барангехтаи обӣ аз оташӣ
برانگیخته آبی از آتشی
Маликпарвароне млоики сиришт
ملک پرورانی ملایک سرشت
Калид дар боғҳои биҳишт
کلید درِ باغهای بهشت
Вазирӣ ба тадбир беш аз низом
وزیری به تدبیر بیش از نظام
Ба акФии алкФотии баровардаи ном
به اکفی الکفاتی برآورده نام
Чу шаҳ чун млкшаҳ буд дастгир
چو شه چون ملکشه بود دستگیر
Низоми дувум бояд ӯро вазир
نظام دوم باید او را وزیر
Заҳр кишварӣ карда шахсе гузин
ز هر کشوری کرده شخصی گزین
Бузурги офариниши бузурги офарин
بزرگ آفرینش بزرگ آفرین
Чу гул хӯрдани бодаи шани нӯшханд
چو گل خوردن بادهشان نوشخند
Чу булбул ба мастии ҳамаи ҳӯшманд
چو بلبل به مستی همه هوشمند
Ҳамаи ним ҳӯшёру шаҳи ним маст
همه نیم هوشیار و شه نیم مست
Ҳамаи чарби гуфтору шаҳи чарби даст
همه چربگفتار و شه چربدست
Ки дорад чунон базмии азхсрўон
که دارد چنان بزمی از خسروان
Ҷузи он ҳам малики ҳам ҷаҳони паҳлавон
جز آن هم مَلِک هم جهانپهلوان
Дар он базми кошўбро кор нест
در آن بزم کهآشوب را کار نیست
Ҷузи ин номаи нағзро бор нест
جز این نامه نغز را بار نیست
Бидон то ҷаҳонро тамошо кунад
بدان تا جهان را تماشا کند
Расади бандии кӯҳ ва дарё кунад
رصدبندی کوه و دریا کند
Гуҳӣ тохтан дар тароз оварад
گهی تاختن در طراز آورد
Гуҳӣ бар ҳабаш трктоз оварад
گهی بر حبش ترکتاز آورد
Нишаста ҷаҳони ҷӯй бар ҷои хеш
نشسته جهانجوی بر جای خویش
Ҷаҳони малик офоқаш оварда пеш
جهان ملک آفاقش آورده پیش
Ба пирӯзии ин номаи дили навоз
به پیروزی این نامهٔ دلنواز
Дар ҳафт кишвар бар ӯ карда боз
در هفت کشور بر او کرده باز
Бадви маҷлиси шоҳи хуррам шуда
بدو مجلس شاه خرم شده
Тасовири паргори олам шуда
تصاویر پرگار عالم شده
Хае вориси базми Кайхусравӣ
کهای وارث بزم کیخسروی
Ба бозуии ту пушти давлати қавӣ
به بازوی تو پشت دولت قوی
Назар кун дарин ҷом гетӣ намой
نظر کن درین جام گیتی نمای
Бибин ончии хоҳии зи гетии худоӣ
ببین آنچه خواهی ز گیتی خدای
Хаёли чунин хилватии зода Эй
خیال چنین خلوتیزادهای
Диҳад муждаи шаҳ ба шаҳи зода Эй
دهد مژدهٔ شه به شهزادهای
Ба ман брчнони дргшоди ин калид
به من بر چنان درگشاد این کلید
Ки дарии з дрёӣӣ ояд падед
که دُری ز دریایی آید پدید
Ки то майл зад субҳ бар тахти оҷ
که تا میل زد صبح بر تخت عاج
Чунон дар напайваст бар ҳеҷ тоҷ
چنان در نپیوست بر هیچ تاج
Чу маҳд омад аввал ба тақрири кор
چو مهد آمد اول به تقریر کار
Агар Меҳдӣ ояд шигифтии мадор
اگر مهدی آید شگفتی مدار
Бар орои базмии бад-ӣни хуррамӣ
بر آرای بزمی بدین خرمی
Камари банд чун осмони брзмӣ
کمر بند چون آسمان بر زمی
Чаҳ будӣ ки дар хулди он базмгоҳ
چه بودی که در خلد آن بزمگاه!
Марои як замон додӣ иқболи роҳ
مرا یک زمان دادی اقبال راه؟
Магар зон баӣ базми ороста
مگر زان بهی بزم آراسته
Зкорм шудӣ банди бархеста
ز کارم شدی بند برخاسته
Чу он ёварӣ нест дар дасту пой
چو آن یاوری نیست در دست و پای
Ки дар маҳд минӯ кунам такяи ҷой
که در مهد مینو کنم تکیه جای
Фиристодани ҷон ба менавии пок
فرستادن جان به مینوی پاک
Ба аз заҳмат овардани тираи хок
به از زحمت آوردن تیره خاک
Ду гавҳари баромади зи дарёии ман
دو گوهر برآمد ز دریای من
Фурӯзанда аз рӯишони рои ман
فروزنده از رویشان رای من
Яке исмат Марямӣ ёфта
یکی عصمت مریمی یافته
Яке нури исо бар ӯ тофта
یکی نور عیسی بر او تافته
Бахӯбӣ шуд ин як чу бадари мунир
بهخوبی شد این یک، چو بدر منیر
Чу шамси он ба равшани дилӣ бе назир
چو شمس آن به روشندلی بینظیر
Ба нўбтгаҳи шаҳи ду ҳиндӯии бом
به نوبتگه شه دو هندوی بام
Яке мқблу дигари иқболи ном
یکی مقبل و دیگر اقبال نام
Фиристодаам ҳар дуро назд шоҳ
فرستادهام هر دو را نزد شاه
Ки ёқӯтро дарҷ дорад нигоҳ
که یاقوت را درج دارد نگاه
Арӯсӣ ки бо меҳри модар буд
عروسی که با مهر مادر بوَد
Ба ар пардаи дораши бародар буд
به ار پردهدارش برادر بود
Бибояд чу ояд бар шаҳриёр
بباید چو آید بر شهریار
Чунин пардагиро чунон пардаи дор
چنین پردگی را چنان پردهدار
Чу ман назул хоси ту ҷон дода ам
چو من نزل خاص تو جان دادهام
Ҷигар низ бо ҷон фиристода ам
جگر نیز با جان فرستادهام
Чунон бози гирдонаш аз назд хеш
چنان باز گردانش از نزد خویش
Каз умед ман бошад он рФқ беш
کز امید من باشد آن رفق بیش
Маро то бдинҷои сроиди сухан
مرا تا بدینجا سرآید سخن
Ту доне дигар ҳар чаҳ хоҳӣ бикун
تو دانی دگر هرچه خواهی بکن