Шунидам ки болои ин сабзи фарш

شنیدم که بالای این سبز فرش

Хурӯсии спидост дар зери арш

خروسی سپیداست در زیر عرش

Чу ӯ барзанади табли худро дўол

چو او برزند طبل خود را دوال

Хурӯсон дигар бикӯбанд бол

خروسان دیگر بکوبند بال

Ҳамоно ки он мурғи аршии манам

همانا که آن مرغ عرشی منم

Ки ҳар бомдодии нўоӣии занам

که هر بامدادی نوائی زنم

Броўози ман ҷумлаи мурғони шаҳр

برآواز من جمله مرغان شهر

Брорнди бонги инат гуёӣ даҳр

برارند بانگ اینت گویای دهر

Низомии з ганҷина бигушоӣ банд

نظامی ز گنجینه بگشای بند

Гирифтории ганҷа то чанд чанд

گرفتاری گنجه تا چند چند

Буруни ор агар сайдии афканда Эй

برون آر اگر صیدی افکنده‌ای

Равон кун агар ганҷии оканда Эй

روان کن اگر گنجی آکنده‌ای

Чунин нзлӣ ар бахти рӯзӣ буд

چنین نزلی ار بخت روزی بود

Сазовор гетӣ фурӯзӣ буд

سزاوار گیتی فروزی بود

Чу бар сиккаи шоҳи бастии зараш

چو بر سکه شاه بستی زرش

Ҳамон хутба хон боз бар минбараш

همان خطبه خوان باز بر منبرش

Шаҳӣ ки ончӣ дар давр айём ӯст

شهی که آنچه در دور ایام اوست

Бар ӯ хутбау сикка ном ӯст

بر او خطبه و سکه نام اوست

Сари сарфарозону гарданкашон

سر سرفرازان و گردنکشان

Малики нусрати аддӣни султони нишон

ملک نصرت الدین سلطان نشان

Тарафи дори Мӯсил ба фарзонагӣ

طرف دار موصل به فرزانگی

Қадари хони шоҳон ба мардонагӣ

قدر خان شاهان به مردانگی

Чу Маҳмӯд бо фурӯи фарҳангу шарм

چو محمود با فرو فرهنگ و شرم

Чу Довӯд азу гашта пӯлоди нарм

چو داود ازو گشته پولاد نرم

Ба тғрои давлати зи Маҳмӯдён

به طغرای دولت ز محمودیان

Ба тўқиъи нисбати зи Довӯдён

به توقیع نسبت ز داودیان

Баҳорӣаст ҳам миваи ҳам гул баров

بهاریست هم میوه هم گل براو

Сарояндаи қамарӣу булбул бар ӯ

سراینده قمری و بلبل بر او

Набинӣ ки дар базм чун навбаҳор

نبینی که در بزم چون نوبهار

Дирами резад ва дар намояди нисор

درم ریزد و در نماید نثار

Чу дар ҷоми резад май солхўрд

چو در جام ریزد می سالخورد

Шабихуни баради лаъл бар лоҷувард

شبیخون برد لعل بر لاجورد

Чу шамшераши оташи براردи зи об

چو شمشیرش آتش برآرد ز آب

Миёнҷӣ кунад абр бар офтоб

میانجی کند ابر بر آفتاب

Куҷои гашти шоҳин ӯ сайдгир

کجا گشت شاهین او صیدگیر

зи шоҳини гардун бар оради нафир

ز شاهین گردون بر آرد نفیر

Уқобаш чу пари барзанад бар сипеҳр

عقابش چو پر برزند بر سپهر

Шикораш набошад магари моҳу меҳр

شکارش نباشد مگر ماه و مهر

Ки бошад касе то ба даврон ӯ

که باشد کسی تا به دوران او

Кунад дуздии сирату сон ӯ

کند دزدی سیرت و سان او

Сар ва рӯй он дузд гардад хароб

سر و روی آن دزد گردد خراب

Ки худро расан созад аз моҳтоб

که خود را رسن سازد از ماهتاب

Сароб аз сари об нашнохтан

سراب از سر آب نشناختن

Кашад ташнаро дар так ва тохтан

کشد تشنه را در تک و تاختن

Кличаҳи гумони бурдан аз қурси моҳ

کلیچه گمان بردن از قرص ماه

Фикандаст бисёр касро ба чоҳ

فکندست بسیار کس را به چاه

Диҳад деви акси фириштаи зи давр

دهد دیو عکس فرشته ز دور

Валек он зи зулмат буд ин знўр

ولیک آن ز ظلمت بود این زنور

Дарин меҳрбони шоҳи эзади параст

درین مهربان شاه ایزد پرست

зи меҳру вафо ҳар чаҳ хоҳанд ҳаст

ز مهر و وفا هر چه خواهند هست

На ман мондаам хира дар кор ӯ

نه من مانده‌ام خیره در کار او

Ки гуфт : офарӣнии сазовор ӯ

که گفت: آفرینی سزاوار او

Чаро бишкин хонд ӯро сипеҳр

چرا بیشکین خواند او را سپهر

Ки ҳаст аз чунон хусравон беш меҳр

که هست از چنان خسروان بیش مهر

Агар бишкин бар нависандаи рост

اگر بیشکین بر نویسنده راست

Буд кӣ пшин ҳарф биравӣ гўост

بود کی پشین حرف بروی گواست

Сазадгар буд ном ӯ кӣ пшин

سزد گر بود نام او کی پشین

Ки ҳам кӣ нишонаст ва ҳам кӣ нишин

که هم کی نشانست و هم کی نشین

Ба эҳёӣ ӯ зинда шуд малики даҳр

به احیای او زنده شد ملک دهر

Гувоҳи ман он кас ки ӯ рости баҳр

گواه من آن کس که او راست بهر

Азон зилзилаи космонро дарид

ازان زلزله کاسمان را درید

Шуд он шаҳрҳо дар замини нопадид

شد آن شهرها در زمین ناپدید

Чунон ларза афтод бар кӯҳу дашт

چنان لرزه افتاد بر کوه و دشت

Ки гирд аз гиребони гардуни гузашт

که گرد از گریبان گردون گذشت

Замин гашта чун осмони биқрор

زمین گشته چون آسمان بیقرار

Муъаллақи зан аз бозии рӯзгор

معلق زن از بازی روزگار

Баромади яке садама аз нафхи сур

برآمد یکی صدمه از نفخ سور

Ки моҳӣ шуд аз кӯҳаи гови давр

که ماهی شد از کوهه گاو دور

Фалакро слосли зиҳам бар гусаст

فلک را سلاسل زهم بر گسست

Заминро мафосили баҳам дар шикаст

زمین را مفاصل بهم در شکست

Дар аъзои хоки обро баста кард

در اعضای خاک آب را بسته کرد

зи бас кӯфтани кӯҳро хаста кард

ز بس کوفتن کوه را خسته کرد

Рухи Юсуфонро бромўди майл

رخ یوسفان را برآمود میل

Дар Мисрёнро брондўди нил

در مصریان را براندود نیل

Намонда яке дида бар ҷои хеш

نمانده یکی دیده بر جای خویش

Ҷаҳон дар ҷаҳони серумаи зи андоза беш

جهان در جهان سرمه ز اندازه بیش

Заминро чунон дарҳами афшурди сахт

زمین را چنان درهم افشرد سخت

Каз аФшрдгӣ кӯҳ шуд лухти лухт

کز افشردگی کوه شد لخت لخت

На як риштаро муҳра бар кор монад

نه یک رشته را مهره بر کار ماند

На як муҳра дар ҳеҷ девор монад

نه یک مهره در هیچ دیوار ماند

зи баси ганҷ ки онрўз бар бод рафт

ز بس گنج که آنروز بر باد رفت

Шаби шанберо ганҷа аз ёд рафт

شب شنبه را گنجه از یاد رفت

зи чандон зану марду бурноу пер

ز چندان زن و مرد و برنا و پیر

Буруни номади овозае ҷузи нафир

برون نامد آوازه‌ای جز نفیر

Чу монад ин яке риштаи гавҳари биҷой

چو ماند این یکی رشته گوهر بجای

Дигар раҳ шуд он риштаи гавҳари гароӣ

دگر ره شد آن رشته گوهر گرای

Ба иқболи ин гавҳари гавҳарӣ

به اقبال این گوهر گوهری

Аз он доира давр шуд доварӣ

از آن دایره دور شد داوری

Ба кам муддати он марзи вайронаи бум

به کم مدت آن مرز ویرانه بوم

Ба фари вай ободтар шуд зи рӯм

به فر وی آبادتر شد ز روم

Дар он рахнаи мангар ки аз печу тоб

در آن رخنه منگر که از پیچ و تاب

Шуд аз мамлакати давр акнӯн хароб

شد از مملکت دور اکنون خراب

Нигар то бад-ӣни шоҳи гардуни сарир

نگر تا بدین شاه گردون سریر

Дигар бора чун шуд иморат пазир

دگر باره چون شد عمارت پذیر

Гулин борӯйишро збси баргу соз

گلین بارویش را زبس برگ و ساز

Ба девори заррин бадал кард боз

به دیوار زرین بدل کرد باز

Брорости вайронаеро ба ганҷ

برآراست ویرانه‌ای را به گنج

Ба тиморӣ аз мамлакати баради ранҷ

به تیماری از مملکت برد رنج

з ҳар ганҷӣ ангехт сад гӯнаи боғ

ز هر گنجی انگیخت صد گونه باغ

Барафрӯхт бар хомае сад чароғ

برافروخت بر خامه‌ای صد چراغ

Чу зи ободии он маликро нур дод

چو ز آبادی آن ملک را نور داد

Харобии зи даргоҳ ӯ даври бод

خرابی ز درگاه او دور باد