Зиҳии офтобӣ ки аз даври даст

زهی آفتابی که از دور دست

Ба нур ту байнем дар ҳар чаҳ ҳаст

به نور تو بینیم در هر چه هست

Чароғ арча бошад ҳам аз ҷинси нур

چراغ ارچه باشد هم از جنس نور

Ҷуз ӯро ба ӯ дид натавон зи давр

جز او را به او دید نتوان ز دور

На он шуд каллаи дории подшоҳ

نه آن شد کله داری پادشاه

Ки дорад ба ганҷина дар сад кулоҳ

که دارد به گنجینه در صد کلاه

Каллаи дорӣ он шуд ки бар ҳар сиррӣ

کله داری آن شد که بر هر سری

Наад ҳар замон аз кулоҳи афсарӣ

نهد هر زمان از کلاه افسری

Димоғӣ ки он дар сари оради ғурур

دماغی که آن در سر آرد غرور

зи сарҳо ту кардӣ ба шамшери давр

ز سرها تو کردی به شمشیر دور

Чу олӣ буд рояту рои шоҳ

چو عالی بود رایت و رای شاه

Ҳамаш базми фаррух буд ҳам сипоҳ

همش بزم فرخ بود هم سپاه

Тўӣии роят аз нусрати ороста

توئی رایت از نصرت آراسته

Тараддуди зи рои ту бархеста

تردد ز رای تو برخاسته

Каён гар гузаштанд азин базмгоҳ

کیان گر گذشتند ازین بزمگاه

Ба сарсабзии онки ту дории кулоҳ

به سرسبزی آنک تو داری کلاه

Ту имрӯз бар халқи фармондиҳӣ

تو امروز بر خلق فرماندهی

Ба нафаси худ аз офариниш баӣ

به نفس خود از آفرینش بهی

Каллаи дори олами тўӣӣ дар ҷаҳон

کله‌دار عالم توئی در جهان

Ки аз туаст бар сари кулоҳи маон

که از توست بر سر کلاه مهان

зи коўсу Кайхусраву киқбод

ز کاوس و کیخسرو و کیقباد

Тўӣии бишдодоӣ ба аз пишдод

توئی بیشدادای به از پیشداد

Чу дар дод бешӣ ва пешят ҳаст

چو در داد بیشی و پیشیت هست

Сазадгар шӯй бар каёни пеши даст

سزد گر شوی بر کیان پیش دست

Броиии барин ҳафт пирӯзаи кох

برآیی برین هفت پیروزه کاخ

Кунӣ парда танг ҳастӣ фарох

کنی پردهٔ تنگ هستی فراخ

зи коси Низомии яке тос май

ز کاس نظامی یکی طاس می

Хурии ҳам ба ойини коўс кӣ

خوری هم به آیین کاوس کی

Сетоне бидон тоси тӯсии навоз

ستانی بدان طاس طوسی نواز

Ҳақи шоҳномаи зи Маҳмӯди боз

حق شاهنامه ز محمود باز

Ду вориси шумор аз дӯкони куҳан

دو وارث شمار از دوکان کهن

Туро дар сахоу маро дар сухан

تو را در سخا و مرا در سخن

Ба вомӣ ки нодода бошад нахуст

به وامی که ناداده باشد نخست

Ҳақи ворис аз ворис ояд дуруст

حق وارث از وارث آید درست

Ман он гуфтаам ки ончунон кас нагуфт

من آن گفته‌ام که آنچنان کس نگفت

Ту он кун ки он низ натавон наҳуфт

تو آن کن که آن نیز نتوان نهفت

Ба гуфтани марои ақл тавфиқ дод

به گفتن مرا عقل توفیق داد

Ба хондани туро низ тавфиқи бод

به خواندن تو را نیز توفیق باد

Чу тавфиқи мо ҳар ду ҳамраҳ шавад

چو توفیق ما هر دو همره شود

Суханро яке поя дар даҳ шавад

سخن را یکی پایه در ده شود

Ба ин гул ки райҳон боғ манаст

به این گل که ریحان باغ منست

Дар айвони ту шаб чароғ манаст

در ایوان تو شب چراغ منست

Бророӣ маҷлис барафрӯз ҷом

برآرای مجلس برافروز جام

Ки ҷлоби пухтаи сет дар хӯни хом

که جلاب پخته‌ست در خون خام

Ту май хури баҳонаи з дар даврдор

تو می‌خور بهانه ز در دوردار

Марои лаб ба меҳраст маъзӯрдор

مرا لب به مهرست معذوردار

Ба он ҷоми корд дар андешаи ҳуш

به آن جام کارد در اندیشه هوش

Ҳамаи сола май хӯрданати боди нӯш

همه ساله می‌خوردنت باد نوش

Дилати тоза бо дови давлати ҷавон

دلت تازه با داو دولت جوان

Ту бодии ҷаҳонро ҷаҳони паҳлавон

تو بادی جهان را جهان پهلوان

Қирони ту дар гардиши рӯзгор

قران تو در گردش روزگار

Мефитод чун чархи гардони зи кор

میفتاد چون چرخ گردان ز کار

Баландяти бодо чу чархи кабӯд

بلندیت بادا چو چرخ کبود

Ки чарх аз баландӣ наёяд фурӯд

که چرخ از بلندی نیاید فرود

Ду теғитар аз субҳи шамшери ту

دو تیغی‌تر از صبح شمشیر تو

Сипеҳр аз замини ромтар зери ту

سپهر از زمین رام‌تر زیر تو

ДрФшндаҳи теғати адуи сӯзи бод

درفشنده تیغت عدو سوز باد

Дирафши каён аз ту фирӯзи бод

درفش کیان از تو فیروز باد

Агар чаҳ ман аз баҳри кории бузург

اگر چه من از بهر کاری بزرگ

Фрстодмти ёдгории бузург

فرستادمت یادگاری بزرگ

Мабодои зи ту ҷузи ту каси ёдгор

مبادا ز تو جز تو کس یادگار

Вазин ёдгори ин сухани ёддор

وزین یادگار این سخن یاددار