Чаҳоруми мард мӯбад гуфт кин роз
چهارم مرد موبد گفت کاین راز
Ба шахсе монад андари ҳиҷлаи ноз
به شخصی مانَد اندر حجله ناز
Арӯсӣ дар канораши хуб чун моҳ
عروسی در کنارش خوب چون ماه
Бадв дар ёфта девонагии роҳ
بدو در یافته دیوانگی راه
На битавон хотир аз хубяш пардохт
نه بتوان خاطر از خوبیش پرداخت
На аз девонагӣ бо ваии тавон сохт
نه از دیوانگی با وی توان ساخت
Ҳам охир чун шавад девонагии чир
هم آخر چون شود دیوانگی چیر
Гурезади мард аз ӯ чун оҳӯ аз шер
گریزد مرد از او چون آهو از شیر
Дар ин андешаи лухтии қиссаи ронданд
در این اندیشه لختی قصه راندند
Варақи нодидаи ҳарфӣ чанд хонданд
ورق نادیده حرفی چند خواندند
Чу мемарданд мегуфтанд ҳайҳот
چو میمردند میگفتند هیهات
Казин бозича давр афтод шҳмот
کزین بازیچه دور افتاد شهمات
зи мурда ҳар касе афсона ронад
ز مرده هر کسی افسانه راند
Намурда рози мурда кас надонад
نمرده راز مرده کس نداند
Магари пайғамбарон к-эйашон аминанд
مگر پیغمبران کایشان امینند
Ба номаҳрами нгўинди ончии бенанд
به نامحرم نگویند آنچه بینند