Сухан чун шуд ба маъсӯмони ҳўолт

سخن چون شد به معصومان حوالت

Малик пурседаш аз тоҷи рисолат

ملک پرسیدش از تاج رسالت

Ки шахсе дар араб даъвӣ кунад кист ?

که شخصی در عرب دعوی کند کیست؟

Ба нисбати дайн ӯ бо дайн мо чист ?

به نسبت دین او با دین ما چیست؟

Ҷавобаш дод кони ҳарфи илоҳӣ

جوابش داد کان حرف الهی

Бурунаст аз сипедӣу сиёҳӣ

برون‌ است از سپیدی و سیاهی

Ба гунбад дар кунанд ин қавми новирд

به گنبد در کنند این قوم ناورد

Бурун аз гунбадаст овози он мард

برون از گنبد است آواز آن مرد

На з анҷум гуяд ва наз чархи аълоаш

نه زَ انجم گوید و نَزْ چرخِ اعلاش

Ки нақшанд ин ду ӯ шогирди наққош

که نقشند این دو او شاگردِ نقاش

Кунад болои ин на пардаи парвоз

کند بالای این نُه پرده پرواز

Неам зон парда чун гӯям аз ин роз ?

نی‌ام زان پرده چون گویم از این راز‌؟

Макун бозии шҳо бо дайни тозӣ

مکن بازی شها با دینِ تازی

Ки дайн ҳақаст ва бо ҳақ нест бозӣ

که دین حق است و با حق نیست بازی

Биҷӯшед аз наҳифи андоми парвиз

بجوشید از نهیب اندام پرویز

Чу андоми кабоб аз оташи тез

چو اندام کباب از آتش تیز

Вале чун бахт пирӯзӣ набӯдаш

ولی چون بخت پیروزی نبودش

Салои Аҳмадӣ рӯзӣ набӯдаш

صلای احمدی روزی نبودش

Чу ширин дид кони деринаи устод

چو شیرین دید کان دیرینه استاد

Дар ганҷи сухан бар шоҳ бикшод

درِ گنج سخن بر شاه بگشاد

Сано гуфташ ки эй пери ягона

ثنا گفتش که‌ ای پیر یگانه

Надида чун туе чашми замона

ندیده چون تویی چشم زمانه

Чу бар хусрави кушодии ганҷи конӣ

چو بر خسرو گشادی گنجِ کانی

Насибии даҳ маро низ ар туоне

نصیبی ده مرا نیز ار توانی

Калидӣ кун на занҷирӣ дар ин банд

کلیدی کن نه زنجیری در این بند

Фрўхўон аз Калилаи нуктае чанд

فروخوان از کلیله نکته‌ای چند