Ба ном онкӣ ҳастӣ ном азу ёфт
به نام آنکه هستی نام ازو یافت
Фалаки ҷунбиши замини ором азу ёфт
فلک جنبش، زمین آرام ازو یافت
Худои коФринш дар суҷудаш
خدایی کآفرینش در سجودش
Гувоҳӣ мутлақ омад бар вуҷӯдаш
گواهی مطلق آمد بر وجودش
Таъолии аллоҳи яке бе мисли ва монанд
تعالی الله یکی بیمثلومانند
Ки хўонндши худовандони худованд
که خوانندش خداوندان، خداوند
Фалак бар пои дору анҷуми афрӯз
فلکبرپایدار و انجمافروز
Хирадро бемиёнҷӣ ҳикмат омӯз
خرد را بیمیانجی حکمتآموز
Ҷавоҳири бахши Фкртҳои борӣк
جواهربخشِ فکرتهای باریک
Ба рӯзи орандаи шабҳои торик
بهروزآرندهٔ شبهای تاریک
Ғаму шодинигору биму умед
غم و شادی نگار و بیم و امید
Шабу рӯзи офарину моҳу хуршед
شب و روز آفرین و ماه و خورشید
Нигаҳи дорандаи болоу пастӣ
نگهدارندهٔ بالا و پستی
Гўо бар ҳастӣ ӯ ҷумла ҳастӣ
گوا بر هستی او جمله هستی
Вуҷӯдаш бар ҳамаи мавҷӯди қоҳир
وجودش بر همه موجود قاهر
Нишонаш бар ҳамаи бинандаи зоҳир
نشانش بر همه بیننده ظاهر
Кавокибро ба қудрати корфармоӣ
کواکب را به قدرت کارفرمای
Табоиъро ба санъати гўҳророӣ
طبایع را به صنعت گوهرآرای
Муроди дидаи борӣки байнон
مرادِ دیدهٔ باریکبینان
Аниси хотир хилват нишинон
انیسِ خاطرِ خلوتنشینان
Худовандӣ ки чун номаш бихонӣ
خداوندی که چون نامش بخوانی
Наёбӣ дар ҷавобаши лн тароне
نیابی در جوابش لن ترانی
Наёяд подшоҳӣ зуат беҳтар
نیاید پادشاهی زوت بهتر
Варо кун бандагии ҳам ӯат беҳтар
ورا کن بندگی هم اوت بهتر
Вароӣ ҳарчӣ дар гетӣ асосӣ аст
ورای هرچه در گیتی اساسی است
Бурун аз ҳар чаҳ дар фикрат қиёсӣ аст
برون از هر چه در فکرت قیاسی است
Ба ҷустуҷӯӣ ӯ бар боми афлок
به جستوجوی او بر بام افلاک
Даридаи ваҳмро наълин идрок
دریده وهم را نعلینِ ادراک
Хирад дар ҷустанаш ҳушёр бархест
خرد در جستنش هشیار برخاست
Чу донисташ намедонад чап аз рост
چو دانستش نمیداند چپ از راست
Шносоииш бар кас нест душвор
شناساییش بر کس نیست دشوار
Валикини ҳам ба ҳайрат мекашад кор
ولیکن هم به حیرت میکشد کار
Назар дидаш чу нақши хеши бардошт
نظر دیدش چو نقش خویش برداشت
Пас он гоҳе ҳиҷоб аз пеши бардошт
پس آنگاهی حجاب از پیش برداشت
Мубарро ҳукмаш аз зӯдӣу дерӣ
مبرا حکمش از زودی و دیری
Муназзаҳи зотш аз болоу зерӣ
منزه ذاتش از بالا و زیری
Ҳуруфи коинот ар бозҷӯӣ
حروف کائنات ار بازجویی
Ҳама дар туаст ва ту дар лавҳ ӯе
همه در توست و تو در لوح اویی
Чу гул сдпораҳ кун худро дарин боғ
چو گل صدپاره کن خود را درین باغ
Ки натавон тундараст омад бад-ӣни доғ
که نتوان تندرست آمد بدین داغ
Ту зонҷо омадӣ кин ҷои давидӣ
تو زآنجا آمدی کاین جا دویدی
Азин ҷо дар гузар конҷо раседӣ
ازین جا در گذر کآنجا رسیدی
Тарозуии ҳамаи аиздшносӣ
ترازوی همه ایزدشناسی
Чаҳ бошад ҷузи далелӣ ё қиёсӣ ?
چه باشد جز دلیلی یا قیاسی؟
Қиёси ақл то онҷост бар кор
قیاسِ عقل تا آنجاست بر کار
Ки сонеъро далел ояд падедор
که صانع را دلیل آید پدیدار
Мадаи андешаро зини пештари роҳ
مده اندیشه را زین پیشتر راه
Ки ё кӯҳ оядат дар пеш ё чоҳ
که یا کوه آیدت در پیش یا چاه
Чу донистӣ ки маъбудии туро ҳаст
چو دانستی که معبودی تو را هست
Бидор аз ҷустуҷӯӣ чун ва чаҳ даст
بدار از جستوجوی چون و چه، دست
з ҳар шамъӣ ки ҷӯии равшаноӣ
ز هر شمعی که جویی روشنایی
Ба ваҳдонияташи ёбии гўоиӣ
به وحدانیتش یابی گوایی
Гуҳ аз хокӣ чу гули рангии برارد
گه از خاکی، چو گل رنگی برآرد
Гуҳ аз обӣ чу мо нақшӣ нагорд
گه از آبی، چو ما نقشی نگارد
Хирад бахшед то ӯро шиносем
خرد بخشید تا او را شناسیم
Бсорт дод то ҳам зу ҳаросем
بصارت داد تا هم زو هراسیم
Фиканд аз ҳиأт на ҳарфи афлок
فکند از هیأت نُه حرف افلاک
Рқўми ҳандасӣ бар таҳтаи хок
رقوم هندسی بر تختهٔ خاک
Наботи рӯҳро об аз ҷигар дод
نباتِ روح را آب از جگر داد
Чароғи ақлро пиҳ аз басар дод
چراغِ عقل را پیه از بصر داد
Ҷиҳатро шаш гиребон дар сари афканд
جهت را شش گریبان در سر افکند
Заминро чори гавҳар дар барафканад
زمین را چار گوهر در برافکند
Чунон кард офаринишро ба оғоз
چنان کرد آفرینش را به آغاز
Ки пай бурдан надонад кас бидон роз
که پی بردن نداند کس بدان راز
Чунонаш дар наварди оради саранҷом
چنانش در نورد آرد سرانجام
Ки натавонад задани фикрат дар он гом
که نتواند زدن فکرت در آن گام
Нишоед бози ҷуст аз худ худоӣ
نشاید باز جست از خود خدایی
Худоӣ бартараст аз кадхудое
خدایی برتر است از کدخدایی
БФрсоиди ҳама фарсуданӣ ҳо
بفرساید همه فرسودنیها
Ҳамӯи қодир буд бар бӯданӣ ҳо
همو قادر بود بر بودنیها
Чу бахшоянда ва бахшанда ҷӯад
چو بخشاینده و بخشندهٔ جود
Нахустин мояҳоро кард мавҷӯд
نخستین مایهها را کرد موجود
Ба ҳар моя нишоне дод аз ихлос
به هر مایه نشانی داد از اخلاص
Ки ӯро дар амали корӣ буд хос
که او را در عمل کاری بود خاص
Якеро дод бахшиш то расонад
یکی را داد بخشش، تا رساند
Якеро кард мумсик то сетанд
یکی را کرد ممسک، تا ستاند
На бахшанда хабар дорад з додан
نه بخشنده، خبر دارد ز دادن
На он каси кови пазируфт аз ниҳодан
نه آن کس کاو پذیرفت، از نهادن
На оташро хабар ков ҳаст сӯзон
نه آتش را خبر کاو هست سوزان
На оби огаҳ ки ҳаст аз ҷони фурӯзон
نه آب آگه که هست از جان، فروزان
Худовандяш бо кас муштарак нест
خداوندیش با کس مشترک نیست
Ҳама ҳмол фармонанд ва шак нест
همه حَمّالِ فرمانند و شک نیست
Киро Зуҳраи зи ҳмолони роҳаш
که را زهره، ز حمالان راهش
Ки тхлитӣ кунад дар боргоҳаш ?
که تخلیطی کند در بارگاهش؟
Бисанҷад хоку мӯе бар надорад
بسنجد خاک و مویی بر ندارد
Биорад боду бӯе бар надорад
بیارد باد و بویی بر ندارد
Зиҳии қудрат ки дар ҳайрат фузудан
زهی قدرت که در حیرت فزودن
Чунин тартиб ҳо донад намӯдан
چنین ترتیبها داند نمودن