Чу мшгини ҷаъди шабро шона карданд
چو مشگینجعدِ شب را شانه کردند
Чароғи рӯзро парвона карданд
چراغ روز را پروانه کردند
Ба зер таҳта нарад обнӯсӣ
به زیر تختهنرد آبنوسی
Ниҳон шуд къбтини сндрўсӣ
نهان شد کعبتین سندروسی
Бар омад муштарии маншур бар даст
بر آمد مشتری منشور بر دست
Ки шоҳ аз банду шопӯр аз бало раст
که شاه از بند و شاپور از بلا رست
Дар он дайри куҳани фарзонаи шопӯр
در آن دیر کهن فرزانه شاپور
Фурӯ осуд каз раҳ буд ранҷур
فرو آسود کز ره بود رنجور
Дурустии хост аз перони он дайр
درستی خواست از پیران آن دیر
Ки буданд огаҳ аз чархи куҳани сайр
که بودند آگه از چرخِ کهنسیر
Ки фардои ҷои он хубон кадом аст
که فردا جای آن خوبان کدام است؟
Кадомин обу сабзишон мақом аст
کدامین آب و سبزیشان مقام است؟
Хабар доданаш он фарзонаи перон
خبر دادنش آن فرزانهپیران
зи нузҳати гоҳи он иқлӣми гирон
ز نزهتگاهِ آن اقلیمگیران
Ки дар поёни ин кӯҳи гарони санг
که در پایان این کوهِ گرانسنگ
Чаман гоҳеаст гардиши бешае танг
چمنگاهی است گِردَش بیشهای تنگ
Саҳаргаҳи он сеӣ сарвони сармаст
سحرگه آن سهیسروانِ سرمست
Бидон мшгин чаман хоҳанд пайваст
بدان مشگینچمن خواهند پیوست
Чу шуд даврони санҷобӣу шқи дуз
چو شد دوران سنجابی و شقدوز
Смўр шаб наҳуфт аз қоқми рӯз
سمور شب نهفت از قاقُم روز
Сар аз Албурз бар зад ҷурми хуршед
سر از البرز بر زد جرم خورشید
Ҷаҳонро тоза кард ойини ҷамшед
جهان را تازه کرد آیین جمشید
Пгаҳтар зон батон ъушрати ангез
پگهتر زان بتان عشرتانگیز
Миён дар басти шопӯри саҳархез
میان در بست شاپور سحرخیز
Бар он сабза шабихун кард пешӣ
بر آن سبزه شبیخون کرد پیشی
Ки бо он сурхи гул ҳо дошт хешӣ
که با آن سرخ گلها داشت خویشی
Хуҷаста коғазӣ бигирифт дар даст
خجسته کاغذی بگرفت در دست
Ба айнаи сӯрати хусрав дар ӯ баст
به عینه صورت خسرو در او بست
Бар он сӯрат чу санъат кард лухтӣ
بر آن صورت چو صنعت کرد لَختی
Бдўсонид бар соқи дарахтӣ
بدوسانید بر ساق درختی
Вази он ҷо чун парӣ шуд нопадедор
وز آن جا چون پری شد ناپدیدار
Расиданди он прирўёни приўор
رسیدند آن پریرویان پریوار
Ба сарсабзӣ бар он сабза нишастанд
به سرسبزی بر آن سبزه نشستند
Гуҳии шамшоду гуҳи гули дастаи бастанд
گهی شمشاد و گه گلدسته بستند
Гуҳ аз гулҳо гулоби ангихтндӣ
گه از گلها گلاب انگیختندی
Гуҳ аз хандаи тбрзди рихтндӣ
گه از خنده طبرزد ریختندی
Арӯсонеи заношӯйии надида
عروسانی زناشویی ندیده
Ба кобӣн аз ҷаҳони худро харида
به کابین از جهان خود را خریده
Нишаста ҳар яке чун дӯст бо дӯст
نشسته هر یکی چون دوست با دوست
намегунҷид кас чун ғунча дар пӯст
نمیگنجید کس چون غنچه در پوست
намеовараданд ва дар медил нишонданд
مِی آوردند و در می دل نشاندند
Гул овараданд ва бар гул ме фишонданд
گل آوردند و بر گل می فشاندند
Ниҳодаи бода бар кафи моҳу анҷум
نهاده باده بر کف ماه و انجم
Ҷаҳони холии зи деву деви мардум
جهان خالی ز دیو و دیو مردم
Ҳамаи тани шаҳвати он покизагон ро
همه تن شهوت آن پاکیزگان را
Чунон коӣин буд дӯшизагон ро
چنان کائین بود دوشیزگان را
Чу муҳаррам буд ҷой аз чашми ағёр
چو محرم بود جای از چشم اغیار
зи мастӣ рақсашон оварад дар кор
ز مستی رقصشان آورد در کار
Гуҳ ин медод бар гулҳо дурудӣ
گه این میداد بر گلها درودی
Гуҳ он мегуфт бо булбули сурӯдӣ
گه آن میگفت با بلبل سرودی
Надонистанд ҷузи шодии шуморӣ
ندانستند جز شادی شماری
На ҷузи хуррами дилии диданди корӣ
نه جز خرمدلی دیدند کاری
Дар он ширини лабони рухсори ширин
در آن شیرینلبان رخسار شیرین
Чу моҳӣ буд гирди моҳи парвин
چو ماهی بود گرد ماه پروین
Ба ёди меҳрбонон айш ме кард
به یاد مهربانان عیش میکرد
Гуҳӣ медод бода гоҳ ме хӯрд
گهی میداد باده گاه میخورد
Чу худбин шуд ки дорад сӯрати моҳ
چو خودبین شد که دارد صورت ماه
Бар он сӯрат фитодаш чашм ногоҳ
بر آن صورت فتادش چشم ناگاه
Ба хубон гуфт кон сӯрат биёред
به خوبان گفت کآن صورت بیارید
Ки кардааст ин рақам ? пинҳон мадоред
که کرده است این رقم؟ پنهان مدارید
Биовараданд сӯрати пеши дили банд
بیاوردند صورت پیش دلبند
Бар он сӯрат фурӯ шуд соъатӣ чанд
بر آن صورت فرو شد ساعتی چند
На дил медод азуи дил бар гирифтан
نه دل میداد ازو دل بر گرفتن
На май шоистши андар бар гирифтан
نه میشایستش اندر بر گرفتن
Ба ҳар дидорӣ аз вай маст ме шуд
به هر دیداری از وی مست میشد
Ба ҳар ҷомӣ ки хӯрд аз даст ме шуд
به هر جامی که خورد از دست میشد
Чу медид аз ҳавас мешуд дилаши суст
چو میدید از هوس میشد دلش سست
Чу мекарданд пинҳон , боз май ҷуст
چو میکردند پنهان، باز میجست
Нигаҳбонони бтрсиднд аз он кор
نگهبانان بترسیدند از آن کار
Каз он сӯрат шавад ширини гирифтор
کز آن صورت شود شیرین گرفتار
Дариданд аз ҳам он нақш гузин ро
دریدند از هم آن نقش گزین را
Ки ранг аз рӯй барадии нақши чин ро
که رنگ از روی بردی نقش چین را
Чу ширини номи сӯрати барад , гуфтанд
چو شیرین نام صورت برد، گفتند
Ки он тимсолро девон наҳуфтанд
که آن تمثال را دیوان نهفتند
Парӣ зораст азин саҳро гурезем
پریزار است ازین صحرا گریزیم
Ба саҳроӣ дигар уфтем ва хезем
به صحرای دگر افتیم و خیزیم
Аз он миҷмар чу оташи гарми гаштанд
از آن مجمر چو آتش گرم گشتند
Сапандӣ сӯхтанд ва дар гузаштанд
سپندی سوختند و در گذشتند
Кавокибро ба дӯд оташ нишонданд
کواکب را به دود آتش نشاندند
Ҷнибтро ба дигари дашти ронданд
جنیبت را به دیگر دشت راندند