Чу ширин дар мдоин маҳд бикшод
چو شیرین در مداین مهد بگشاد
зи ширини лаби тибқҳо шаҳд бикшод
ز شیرینلب طبقها شهد بگشاد
Пас аз моҳӣ каз осоиш асар ёфт
پس از ماهی کز آسایش اثر یافت
зи берун рафтани хусрав хабар ёфт
ز بیرون رفتن خسرو خبر یافت
Ки аз бим падар шуд сӯии нахҷӣр
که از بیم پدر شد سوی نخجیر
Вази онҷои сӯй армн кард тадбир
وز آنجا سوی ارمن کرد تدبیر
Ба дард омад дилаши зи он бедаво ӣӣ
بهدرد آمد دلش زآن بیدوایی
Ки кораш дошт алҳақ бенаво ӣӣ
که کارش داشت الحق بینوایی
Чунин то муддатӣ дар хона май буд
چنین تا مدتی در خانه میبود
з бе сабрии дилаши девона май буд
ز بیصبری دلش دیوانه میبود
Ҳақиқат шуд варои кони як савора
حقیقت شد ورا کان یک سواره
Ки мекард андрўи чандон назора
که میکرد اندرو چندان نظاره
Ҷаҳони орои хусрав буд каз роҳ
جهان آرای خسرو بود کز راه
Назар мекард чун хуршед дар моҳ
نظر میکرد چون خورشید در ماه
Басӣ аз хештан бар хештан зад
بسی از خویشتن بر خویشتن زد
Фурӯ хӯрд он тағобунро ва тан зад
فرو خورد آن تغابن را و تن زد
Сабурӣ кард рӯзӣ чанд дар кор
صبوری کرد روزی چند در کار
Намӯд онгаҳ ки хоҳам гашти бемор
نمود آنگه که خواهم گشت بیمار
Марои қаср ӣ ба хуррами мурғи зор ӣ
مرا قصری به خرم مَرغزاری
Бибояд сохтан бар кӯҳсор ӣ
بباید ساختن بر کوهساری
Ки кӯҳистонӣам гули зори пурвирд
که کوهستانییام گلزارپرورد
Шуд аз гармии гули сурхами гули зард
شد از گرمی گل سرخم گل زرد
Бадв гуфтанд бути рӯйони дами соз
بدو گفتند بُترویان دمساز
Ки эй шамъ батон чун шамъи мгдоз
که ای شمع بتان، چون شمع مگداز
Туро солор мо фармуд ҷое
تو را سالار ما فرمود جایی
Муҳайёи сохтан дар хуши ҳавоӣ
مهیا ساختن در خوش هوایی
Агар фармони диҳӣ то корфармо ӣ
اگر فرمان دهی تا کارفرمای
Ба кӯҳистони туро пайдо кунад ҷой
به کوهستان تو را پیدا کند جای
Бигуфт оре бибояд сохтани зуд
بگفت آری بباید ساختن زود
Чунон қасрӣ ки шоҳаншоҳ фармуд
چنان قصری که شاهنشاه فرمود
Канизоне казу дар рашки монданд
کنیزانی کزو در رشک ماندند
Ба хилвати марди банноро бхўонднд
به خلوت مرد بنا را بخواندند
Ки ҷодӯ ӣӣаст ин ҷои кори дида
که جادویی است این جا کار دیده
зи кӯҳистони Бобули нави расида
ز کوهستان بابل نو رسیده
Заминро гар бигӯед к-эии замини хез
زمین را گر بگوید کاِی زمین خیز
Ҳавои бинии гирифтаи рез бар рез
هوا بینی گرفته ریز بر ریز
Фалакро низ агар гуяд биором
فلک را نیز اگر گوید بیآرام
Бимонад то қиёмат бар яке гом
بماند تا قیامت بر یکی گام
зи мо қасрӣ талаб кардааст ҷое
ز ما قصری طلب کرده است جایی
Каз он сӯзанда тар набӯд ҳавоӣ
کز آن سوزندهتر نبوَد هوایی
Бидон то мардуми он ҷо кам шитобанд
بدان تا مردم آن جا کم شتابند
зи ҷодӯи ҷодуиҳо дар наёбанд
ز جادو جادوییها در نیابند
Бад-ӣни ҷодӯи шабии хӯнӣ аҷаб кун
بدین جادو شبیخونی عجب کن
Ҳавоӣ ҳар чаҳ нохуштар талаб кун
هوایی هر چه ناخوشتر طلب کن
Бисоз он ҷои чунон қасрӣ ки бояд
بساز آنجا چنان قصری که باید
зи мо дархост кун муздӣ ки шояд
ز ما درخواست کن مزدی که شاید
Пас он гуҳ аз хазу дебоу динор
پس آن گه از خز و دیبا و دینار
Вуҷӯҳ харҷ додандаш ба харвор
وجوه خرج دادندش به خروار
Чу баннои шоди гашт аз ганҷи бурдан
چو بنا شاد گشت از گنج بردن
Ҷаҳон паймоӣ шуд дар ранҷи бурдан
جهانپیمای شد در رنج بردن
Талаб мекард ҷое давр аз анбӯҳ
طلب میکرد جایی دور از انبوه
Ҳаволӣ бар ҳаволии кӯҳ бар кӯҳ
حوالی بر حوالی کوه بر کوه
Ба даст оварад ҷое гарму дили гир
به دست آورد جایی گرم و دلگیر
Каз ӯ тифлӣ шудӣ дар ҳафтае пер
کز او طفلی شدی در هفتهای پیر
Ба даҳ фарсанг аз крмоншҳони давр
به دَه فرسنگ از کرمانشهان دور
На аз крмоншҳони бал аз ҷаҳони давр
نه از کرمانشهان بل از جهان دور
Бдон ҷо рафт ва он ҷои коргаҳи сохт
بِدآن جا رفت و آن جا کارگه ساخت
Ба дӯзах дар чунон қасрӣ бипардохт
به دوزخدر چنان قصری بپرداخت
Ки донад ҳар ки он ҷо асб тозад
که داند هر که آن جا اسب تازد
Ки ҳуриро чунон дӯзах насозад
که حوری را چنان دوزخ نسازد
Чу аз шаби гашти мшгин рӯй он аср
چو از شب گشت مشگین روی آن عصر
з мшгў рафт ширини сӯии он қаср
ز مشگو رفت شیرین سوی آن قصر
Канизӣ чанд бо ӯ норасида
کنیزی چند با او نارسیده
Хиёнати кории шаҳвати надида
خیانتکاری شهوت ندیده
Дар он зиндони саро ӣ танг май буд
در آن زندانسرایِ تنگ میبود
Чу гавҳари шҳрбнди санг май буд
چو گوهر شهربند سنگ میبود
Ғами хусрави рақиб хеш карда
غم خسرو رقیب خویش کرده
Дар дил бар ду олам пеш карда
درِ دل بر دو عالم پیش کرده