Чу шуд маълум каз ҳукми илоҳӣ
چو شد معلوم کز حکم الهی
Ба ҳрмзбр таба шуд подшоҳӣ
به هرمزبر تبه شد پادشاهی
Ба фаррухтар замони шоҳи ҷавони бахт
به فرختر زمان شاه جوانبخت
Ба доролмлк худ шуд бар сари тахт
به دارالملک خود شد بر سر تخت
Дилашгар чаҳ ба ширини мубтало буд
دلش گر چه به شیرین مبتلا بود
Ба тарки мамлакати гуфтани хато буд
به ترک مملکت گفتن خطا بود
зи як сӯи маликро бар кор ме дошт
ز یک سو ملک را بر کار میداشت
зи дигари сӯи назар бар ёр ме дошт
ز دیگر سو نظر بر یار میداشت
Ҷаҳонро аз иморат дод ёрӣ
جهان را از عمارت داد یاری
Вилоятро зи фитнаи растгорӣ
ولایت را ز فتنه رستگاری
зи баси коФтодгонро дод ме дод
ز بس کافتادگان را داد میداد
Ҷаҳонро адл нўшрўон шуд аз ёд
جهان را عدل نوشروان شد از یاد
Чу аз шуғли вилоят боз пардохт
چو از شغل ولایت باز پرداخت
Дигарбора ба нӯш ва ноз пардохт
دگرباره به نوش و ناز پرداخت
Шикор ва айш кардӣ шому шаби гир
شکار و عیش کردی شام و شبگیر
Набӯдӣ як замон беҷому нахҷӣр
نبودی یک زمان بیجام و نخجیر
Чу ғолиб шуд ҳавои дили сетонаш
چو غالب شد هوای دلستانش
Бипурсед аз рақибони достонаш
بپرسید از رقیبان داستانش
Хабар доданд кокнўн муддатӣ ҳаст
خبر دادند کاکنون مدتی هست
Каз ин қасри он нигорин рахт бар баст
کز این قصر آن نگارین رخت بر بست
намедонем шопӯраши куҷои барад
نمیدانیم شاپورش کجا برد
Чу шоҳаншаҳи нафармудаш чаро барад
چو شاهنشه نفرمودش چرا برد
Шаҳ аз найранги ин гардандаи дулоб
شه از نیرنگ این گردنده دولاب
Аҷаб дар монад ва оҷиз шуд дарин боб
عجب در ماند و عاجز شد درین باب
зи ширин бар тариқи ёдгорӣ
ز شیرین بر طریق یادگاری
Так шабдиз кардаш ғам гусорӣ
تک شبدیز کردش غمگساری
Ба ёди моҳ бо шаби ранг ме сохт
به یاد ماه با شبرنگ میساخت
Ба умеди гуҳар бо санг ме сохт
به امید گهر با سنگ میساخت