Чу ширинро з қаср оварад шопӯр

چو شیرین را ز قصر آورد شاپور

Маликро ёфт аз миъодгаҳи давр

ملک را یافت از میعادگه دور

Фурӯд оварадаш аз гули гавани раҳвор

فرود آوردش از گل‌گون رهوار

Ба гули зори маин бонӯ дигар бор

به گل‌زار مهین‌بانو دگر بار

Чаманро сарв доду равзаро ҳур

چمن را سرو داد و روضه را حور

Фалакро офтобу дидаро нур

فلک را آفتاب و دیده را نور

Парасторону наздикону хуишон

پرستاران و نزدیکان و خویشان

Ки буданд аз паии ширини парешон

که بودند از پی شیرین پریشان

Чу дидандаши заминро бӯса доданд

چو دیدندش زمین را بوسه دادند

Замини гаштанд ва дар поиш фитоданд

زمین گشتند و در پایش فتادند

Басии шукру басӣ шукрона карданд

بسی شکر و بسی شکرانه کردند

Ҷаҳонии вақфи оташ хона карданд

جهانی وقف آتش‌خانه کردند

Маин бонӯ нишоед гуфт чун буд

مهین‌بانو نشاید گفت چون بود

Ки аз шодии зи шодравони бурун буд

که از شادی ز شادروان برون بود

Чу перии кӯи ҷавонӣ боз ёбад

چو پیری کو جوانی باز یابد

Бимиради зиндагонӣ боз ёбад

بمیرد زندگانی باز یابد

Сараш дар бар гирифт аз меҳрбонӣ

سرش در بر گرفت از مهربانی

Ҷаҳон аз сар гирифташ зиндагонӣ

جهان از سر گرفتش زندگانی

На чандон дили хушӣ ва меҳр додаш

نه چندان دل‌خوشی و مهر دادش

Ки дар сад байт битавон кард ёдаш

که در صد بیت بتوان کرد یادش

зи ганҷи хусравӣу малики шоҳӣ

ز گنج خسروی و ملک شاهی

Фидо кардаш ки мекун ҳар чаҳ хоҳӣ

فدا کردش که می‌کن هر چه خواهی

Шиканҷи шарм дар мӯяш наёвард

شکنج شرم در مویش نیاورد

Ҳадиси рафта бар рӯйиш наёвард

حدیث رفته بر رویش نیاورد

Чу медонист кони найранг созӣ

چو می‌دانست کآن نیرنگ‌سازی

Далелӣ равшанаст аз ишқи бозӣ

دلیلی روشن است از عشق‌بازی

Дигар каз шаҳи нишонҳо буд дида

دگر کز شه نشان‌ها بود دیده

Ва зон симин барон лухтӣ шунида

و زآن سیمین‌بران لَختی شنیده

Сари хам бар меҷӯшида ме дошт

سر خم بر می جوشیده می‌داشت

Ба гули хуршедро пӯшида ме дошт

به گل خورشید را پوشیده می‌داشت

Дилаш медод то фармони пазирад

دلش می‌داد تا فرمان پذیرد

Қавӣ дил гардаду дармони пазирад

قوی‌دل گردد و درمان پذیرد

Навозишҳои беандоза кардаш

نوازش‌های بی‌اندازه کردش

Ҳамон аҳди нахустин тоза кардаш

همان عهد نخستین تازه کردش

Ҳамон ҳафтод лаъибатро бадв дод

همان هفتاد لعبت را بدو داد

Ки то бозӣ кунад бо лаъибатони шод

که تا بازی کند با لعبتان شاد

Дигар раҳи чархи лаъибати бози дастӣ

دگر ره چرخ لعبت‌باز دستی

Ба бозии барад бо лаъибати парастӣ

به بازی برد با لعبت‌پرستی

Чу ширин боз дид он духтарон ро

چو شیرین باز دید آن دختران را

зи ма пероя дод он ахтарон ро

ز مه پیرایه داد آن اختران را

Ҳамон лаҳву нишот андеша карданд

همان لهو و نشاط اندیشه کردند

Ҳамон бозори пешин пеша карданд

همان بازار پیشین پیشه کردند