Калиди рой фатҳ омад падед аст
کلید فتح را دندان پدید است
Ки рои оҳанӣни заррин калид аст
که رای آهنین زرینکلید است
зи сад шамшерзани рои қавӣ ба
ز صد شمشیرزن رای قوی به
зи сад қолаби кулоҳи хусравӣ ба
ز صد قالب کلاه خسروی به
Ба рое лашгариро башиканӣ пушт
به رایی لشگری را بشکنی پشت
Ба шамшерии яке то даҳ тавон кишт
به شمشیری یکی تا ده توان کشت
Чу огаҳи гашти баҳроми қавии рой
چو آگه گشت بهرام قویرای
Ки хусрав шуд ҷаҳонро корфармоӣ
که خسرو شد جهان را کارفرمای
Сараши савдои тоҷ хусравӣ дошт
سرش سودای تاج خسروی داشت
Ба даст оварад чун рой қавӣ дошт
به دست آورد چون رای قوی داشت
Дигар кин тӯҳматаш бар табъ раҳ кард
دگر کاین تهمتش بر طبع ره کرد
Ки хусрави чашми ҳурмузро таба кард
که خسرو چشم هرمز را تبه کرد
Набӯд огаҳ ки чун Юсуф шавад давр
نبود آگه که چون یوسف شود دور
Фироқ аз чашми ёқӯбии баради нур
فراق از چشم یعقوبی برد نور
Ба ҳар каси номае пӯшида бинвишт
به هر کس نامهای پوشیده بنوشت
Бар эшон кард нақши хубро зишт
بر ایشان کرد نقش خوب را زشت
Казин кӯдаки ҷаҳон дорӣ наёяд
کزین کودک جهانداری نیاید
Пдркши подшоҳиро нишоед
پدرکش پادشاهی را نشاید
Бар ӯ як ҷуръа май ҳам ранги озар
بر او یک جرعه می همرنگ آذر
Гиромитар зи хӯни сад бародар
گرامیتر ز خون صد برادر
Бубахшад кишварӣ бар бонг равадӣ
ببخشد کشوری بر بانگ رودی
зи мулкии дӯст тар дорад сурӯдӣ
ز ملکی دوستتر دارد سرودی
зи гармии раҳ ба кор худ надонад
ز گرمی ره به کار خود نداند
зи хомии ҳеҷ нек ва бад надонад
ز خامی هیچ نیک و بد نداند
Ҳануз аз ишқи бозии гарм доғ аст
هنوز از عشقبازی گرم داغ است
Ҳанузаш шӯри ширин дар димоғ аст
هنوزش شور شیرین در دماغ است
Азин шӯхи сроФкн сар битобед
ازین شوخ سرافکن سر بتابید
Ки чун сар шуд сар дигар наёбед
که چون سر شد سر دیگر نیابید
Ҳамон беҳтар ки ӯро банд созем
همان بهتر که او را بند سازیم
Чунин бо обу оташ чанд созем
چنین با آب و آتش چند سازیم
Магар каз банди мо пандии пазирад
مگر کز بند ما پندی پذیرد
Вагар на чун падари мард ӯ бимирад
و گر نه چون پدر مرد او بمیرد
Шумо гиред роҳашро ба шамшер
شما گیرید راهش را به شمشیر
Ки инак ман расидами тунд чун шер
که اینک من رسیدم تند چون شیر
Ба тадбирии чунин он шери кини хоҳ
به تدبیری چنین آن شیر کینخواه
Раиятро бурун оварад бар шоҳ
رعیت را برون آورد بر شاه
Шҳншаҳи бахтро саргашта ме дид
شهنشه بخت را سرگشته میدید
Раиятро зи худ баргашта ме дид
رعیت را ز خود برگشته میدید
Ба зари иқболро пурзӯр ме дошт
به زر اقبال را پرزور میداشت
Ба кӯрии душманонро кӯр ме дошт
به کوری دشمنان را کور میداشت
Чунин то хасми лашгар дар сар оварад
چنین تا خصم لشگر در سر آورد
Раияти дасти истило бар оварад
رعیت دست استیلا بر آورد
з бепуштӣ чу оҷизи гашти парвиз
ز بیپشتی چو عاجز گشت پرویز
з рӯй тахт шуд бар пушти шабдиз
ز روی تخت شد بر پشت شبدیز
Дар он ғавғо ки тоҷ ӯро гиреҳ буд
در آن غوغا که تاج او را گره بود
Сиррии барад аз миён каз тоҷ ба буд
سری برد از میان کز تاج به بود
Киёнии тоҷро бетоҷўр монад
کیانی تاج را بیتاجور ماند
Ҷаҳонро бар ҷаҳони ҷӯй дигар монад
جهان را بر جهانجوی دگر ماند
Чу шоҳаншаҳи зи бозиҳои айём
چو شاهنشه ز بازیهای ایام
Ба қоими рехт бо шамшери баҳром
به قایم ریخت با شمشیر بهرام
Ба шатранҷи хилофи ин нтъи хӯни рез
به شطرنج خلاف این نطع خونریز
Ба ҳар хона ки шуд додаш шаҳи ангез
به هر خانه که شد دادش شهانگیز
Ба сад найрангу дастони роҳ ва бе роҳ
به صد نیرنگ و دستان راه و بیراه
Ба озрбоигон оварад бунгоҳ
به آذربایگان آورد بنگاه
Вази он ҷои сӯй мўқон кард манзил
وز آن جا سوی موقان کرد منزل
Муғонаи ишқи он бути хона дар дил
مغانه عشق آن بتخانه در دل