Чунин гуяд ҷаҳони дидаи сухани гӯй
چنین گوید جهاندیده سخنگوی
Ки чун мешуд дар он саҳрои ҷаҳони ҷӯй
که چون میشد در آن صحرا جهانجوی
Шикорӣ чун шукр мезад з ҳар сӯ
شکاری چون شکر میزد ز هر سو
Бар омад гирди ширин аз дигар сӯ
بر آمد گرد شیرین از دگر سو
Ки бо ёрони ҷмоши он дили афрӯз
که با یاران جماش آن دلافروز
Ба азми сайд берун омад он рӯз
به عزم صید بیرون آمد آن روز
Ду сидоФкн ба як ҷо боз хӯрданд
دو صیدافکن به یک جا باز خوردند
Ба сайди икдгр парвоз карданд
به صید یکدگر پرواز کردند
Ду тирандоз чун сарви ҷавона
دو تیرانداز چون سرو جوانه
зи баҳр икдгр карда нишона
ز بهر یکدگر کرده نشانه
Ду ёр аз ишқи худ махмури монда
دو یار از عشق خود مخمور مانده
Ба ишқи андари зи ёрони даври монда
به عشق اندر ز یاران دور مانده
Якеро дасти шоҳӣ тоҷ дода
یکی را دست شاهی تاج داده
Яке сад тоҷро тороҷ дода
یکی صد تاج را تاراج داده
Якеро сунбул аз гул баркашида
یکی را سنبل از گل برکشیده
Якеро гирди гули сунбули дамида
یکی را گرد گل سنبل دمیده
Яке мрғўли анбари баста бар гӯш
یکی مرغول عنبر بسته بر گوش
Яке мшгини каманди афканда бар дӯш
یکی مشگینکمند افکنده بر دوش
Яке аз тавқи худ маро шикаста
یکی از طوق خود مه را شکسته
Яке маро зи ғабғаби тавқи баста
یکی مه را ز غبغب طوق بسته
Назар бар икдгр чандон ниҳоданд
نظر بر یکدگر چندان نهادند
Ки об аз чашм якдигар кушоданд
که آب از چشم یکدیگر گشادند
На аз ширини ҷудо май гашти парвиз
نه از شیرین جدا میگشت پرویز
На аз гули гаван гузар мекард шабдиз
نه از گلگون گذر میکرد شبدیز
Тариқи дӯстиро сози ҷустанд
طریق دوستی را ساز جستند
зи якдигари нишонҳо бозҷстнд
ز یکدیگر نشانها بازجستند
Чу ном ҳам шуниданд он ду чолок
چو نام هم شنیدند آن دو چالاک
Фитоданд аз сари зин бар сари хок
فتادند از سر زین بر سر خاک
Гузаштаи соъатӣ сар барграфтанд
گذشته ساعتی سر برگرفتند
Замин аз ашк дар гавҳар гирифтанд
زمین از اشک در گوهر گرفتند
Ба ойинтар бпрсиднди худ ро
به آیینتر بپرسیدند خود را
Фурӯ гуфтанд лухтии неку бад ро
فرو گفتند لَختی نیک و بد را
Сухан бисёр буд андеша карданд
سخن بسیار بود اندیشه کردند
Ба кам гуфтани сабурӣ пеша карданд
به کم گفتن صبوری پیشه کردند
Ҳаворо бар замин чун мурғи бастанд
هوا را بر زمین چون مرغ بستند
Чу мурғӣ бар хаданг зин нишастанд
چو مرغی بر خدنگ زین نشستند
Аннан аз ҳар тараф бар зад саворӣ
عنان از هر طرف بر زد سواری
Парӣ рӯе расед аз ҳар канорӣ
پریرویی رسید از هر کناری
Мау хуршедро диданди нозон
مه و خورشید را دیدند نازان
Қирон карда ба бурҷи ишқи бозон
قران کرده به برج عشقبازان
Фиканда ишқашони оташ ба дил дар
فکنده عشقشان آتش به دل در
Фарс дар зерашон чун хар ба гул дар
فرس در زیرشان چون خر به گل در
Дар эшон хира шуд ҳар кас ки май тохт
در ایشان خیره شد هر کس که میتاخت
Ки хусравро зи ширин боз нашнохт
که خسرو را ز شیرین باز نشناخت
Хабар доданд мӯрӣ чанд пинҳон
خبر دادند موری چند پنهان
Ки ин билқиси гашт ва он сулаймон
که این بلقیس گشت و آن سلیمان
з ҳар сӯи лашгарии нав май расиданд
ز هر سو لشگری نو میرسیدند
Ба гирд ҳар ду саф барме кашиданд
به گرد هر دو صف برمیکشیدند
Чу лашгар ҷамъ шуд бар пурҳи кӯҳ
چو لشگر جمع شد بر پره کوه
Замин бар гов менолид аз анбӯҳ
زمین بر گاو مینالید از انبوه
Ба хусрав гуфт ширини к-эии худованд
به خسرو گفت شیرین کاِی خداوند
На ман чун ман ҳазорат банда дар банд
نه من چون من هزارت بنده در بند
зи тоҷати осмонро баҳраи мандӣ
ز تاجت آسمان را بهرهمندی
Заминро зери тахти сарбаландӣ
زمین را زیر تخت سربلندی
Агар чаҳ дар басити ҳафт кишвар
اگر چه در بسیط هفت کشور
Ҷаҳони хоси ҷаҳон дораст як сар
جهان خاص جهاندار است یکسر
Бад-ӣни наздикӣ аз бахшидаи шоҳ
بدین نزدیکی از بخشیده شاه
Всоқӣ ҳаст моро бар гузаргоҳ
وثاقی هست ما را بر گذرگاه
Агар ташрифи шаҳи моро навозад
اگر تشریف شه ما را نوازد
Камари бандади раҳеи гардани фарозад
کمر بندد رهی گردن فرازد
Агар бар фарш мӯрӣ бугзарад пел
اگر بر فرش موری بگذرد پیل
Фитад афтодаеро ҷома дар нил
فتد افتادهای را جامه در نیل
Малики гуфто чу меҳмон май пазирӣ
ملک گفتا چو مهمان میپذیری
Ба ҷон оем агар ҷон май пазирӣ
به جان آیم اگر جان میپذیری
Суҷуд оварад ширин дар сипосаш
سجود آورد شیرین در سپاسش
Саноҳо гуфт афзӯн аз қиёсаш
ثناها گفت افزون از قیاسش
Ду асбаи пеши бонӯ кас фиристод
دو اسبه پیش بانو کس فرستاد
зи меҳмони бурдани шоҳаш хабар дод
ز مهمان بردن شاهش خبر داد
Маин бонӯ чу аз кор огаҳӣ ёфт
مهینبانو چو از کار آگهی یافت
Бар асбоби ғараз шоҳаншаҳӣ ёфт
بر اسباب غرض شاهنشهی یافت
Ба истиқбол шуд бо назулу асбоб
به استقبال شد با نزل و اسباب
Нисор ифшоанд бар хуршеду маҳтоб
نثار افشاند بر خورشید و مهتاب
Фурӯд оварад хусравро ба кохӣ
فرود آورد خسرو را به کاخی
Ки тӯбо буд аз он фирдавси шохӣ
که طوبی بود از آن فردوس شاخی
Сарое бар сипеҳраши сарфарозӣ
سرایی بر سپهرش سرفرازی
Ду майдонаши фарохӣу дарозӣ
دو میدانش فراخی و درازی
Фиристодаш ба дасти узрхоҳон
فرستادش به دست عذرخواهان
Чунон нзлӣ ки бошад расми шоҳон
چنان نزلی که باشد رسم شاهان
На чандонаш хазинаи пеш каш кард
نه چندانش خزینه پیشکِش کرد
Ки битавон дар ҳисобаши даст хуш кард
که بتوان در حسابش دستخوش کرد
Маликро ҳар замон дар кори ширин
ملک را هر زمان در کار شیرین
Чу ҷон ширин шудӣ бозори ширин
چو جان شیرین شدی بازار شیرین