Чу пери сабзпуши осмонӣ
چو پیر سبزپوش آسمانی
з сабза баркашад бехи ҷавонӣ
ز سبزه برکشد بیخ جوانی
Ҷавононроу перонро дигар бор
جوانان را و پیران را دگر بار
Ба сарсабзӣ дар оради сурхи гули зор
به سرسبزی در آرد سرخ گلزار
Гул аз гули тахти коўсӣ бар орад
گل از گل تخت کاوسی بر آرد
Бунафшаи пари товусӣ бар орад
بنفشه پر طاووسی بر آرد
Басои мрғо ки ишқ овоза гардад
بسا مرغا که عشقآوازه گردد
Басои ишқи куҳани кон тоза гардад
بسا عشق کهن کآن تازه گردد
Чу хуррам шуд ба ширини ҷони хусрав
چو خرم شد به شیرین جانِ خسرو
Ҷаҳон мекард аҳди хуррамии нав
جهان میکرد عهد خرمی نو
Чу аз хуррами баҳору хуррамии дӯст
چو از خرمبهار و خرمیدوست
Ба гулҳо брдрид аз хуррамии пӯст
به گلها بردرید از خرمی پوست
Гул аз шодии илм дар боғ ме зад
گل از شادی عَلم در باغ میزد
Сипоҳи фохта бар зоғ ме зад
سپاه فاخته بر زاغ میزد
Самани соқӣу наргиси ҷом дар даст
سمن ساقی و نرگس جام در دست
Бунафша дар хумору сурхи гули маст
بنفشه در خمار و سرخ گل مست
Сабои бурқаъи кушодаи модагон ро
صبا برقع گشاده مادگان را
Салои дрдодаҳи кори афтодагон ро
صلا درداده کار افتادگان را
Шимол ангехта ҳар сӯи хурӯшӣ
شمال انگیخته هر سو خروشی
Зада бар гови чашмии пели гӯшӣ
زده بر گاو چشمی پیل گوشی
Замини нтъи шақоӣқ пӯш гашта
زمین نطع شقایقپوش گشته
Шақоӣқи маҳди мрзн гӯш гашта
شقایق مهد مرزنگوش گشته
Сеӣ сарв аз чаман қомат кашида
سهی سرو از چمن قامت کشیده
зи ишқи лолаи пероҳани дарида
ز عشق لاله پیراهن دریده
Бунафшаи тоби зулфи афканда бар дӯш
بنفشه تاب زلف افکنده بر دوش
Кушодаи боди насринро биногваш
گشاده باد نسرین را بناگوش
Арӯсони раёҳини даст бар рӯй
عروسان ریاحین دست بر روی
Шигарфони шукуфаи шона дар мӯӣ
شگرفان شکوفه شانه در موی
Ҳаво бар сабзаи гавҳарҳо гусаста
هوا بر سبزه گوهرها گسسته
Зумуррадро ба марвориди баста
زمرد را به مروارید بسته
Намӯда нофи хоки обистанӣ ҳо
نموده ناف خاک آبستنیها
з ноф оварда беруни растанӣ ҳо
ز ناف آورده بیرون رستنیها
Ғизоли ширмст аз дили навозӣ
غزال شیرمست از دلنوازی
Ба гирди сабза бо модар ба бозӣ
به گرد سبزه با مادر به بازی
Тзрўон бар раёҳини пари фишонда
تذروان بر ریاحین پر فشانده
Раёҳин дар тзрўони пари нишонда
ریاحین در تذروان پر نشانده
з ҳар шохии шукуфтаи навбаҳорӣ
ز هر شاخی شکفته نوبهاری
Гирифта ҳар гулӣ бар кафи нисорӣ
گرفته هر گلی بر کف نثاری
Навой булбулу овои дроҷ
نوای بلبل و آوای دراج
Шикеби ошиқонро дода тороҷ
شکیب عاشقان را داده تاراج
Чунин фаслии бад-ӣни ошиқи навозӣ
چنین فصلی بدین عاشقنوازی
Хато бошад хато бе ишқи бозӣ
خطا باشد خطا بیعشقبازی
Хиромони хусраву ширини шабу рӯз
خرامان خسرو و شیرین شب و روز
Ба ҳар нузҳати гуҳии шоду дили афрӯз
به هر نزهتگهی شاد و دلافروز
Гуҳӣ хӯрданд май дар мурғи зорӣ
گَهی خوردند می در مَرغزاری
Гуҳӣ чиданд гул дар кӯҳи сорӣ
گَهی چیدند گل در کوهساری
Раёҳин бар раёҳини бода дар даст
ریاحین بر ریاحین باده در دست
Ба шаҳ равад омаданд он рӯзи сармаст
به شهرود آمدند آن روز سرمست
Ҷнибт бар лаб шаҳ равад бастанд
جنیبت بر لب شهرود بستند
Ба бонг раваду ромиш гар нишастанд
به بانگ رود و رامشگر نشستند
Ҳаловатҳои ширини шикарханд
حلاوتهای شیرین شکرخند
Не шаҳ равадро карда неи қанд
نی شهرود را کرده نی قند
Ҳамон равнақи зи хубяши он тараф ро
همان رونق ز خوبیش آن طرف را
Ки аз борони Нитсаоне садаф ро
که از باران نیسانی صدف را
Абири арзони зи ҷаъди машки безаш
عبیر ارزان ز جعد مشکبیزش
Шукри қурбони зи лаъли шҳдхизш
شکر قربان ز لعل شهدخیزش
зи баси ханда ки шаҳдаш бар шукр зад
ز بس خنده که شهدش بر شکر زد
Ба хузистон шуд афғони тбрзд
به خوزستان شد افغان طبرزد
Қад чун сурӯш аз девони шоҳӣ
قد چون سروَش از دیوان شاهی
Ба гулбун дода ташрифи сипоҳӣ
به گلبن داده تشریف سپاهی
Чу гул бар наргисаш карда назора
چو گل بر نرگسش کرده نظاره
Ба дандон карда худро пораи пора
به دندان کرده خود را پاره پاره
Саман каз хоҷаи ?гий бар гул задӣ дӯш
سمن کز خواجگی بر گل زدی دوش
Ғуломи он биногваш аз бен гӯш
غلام آن بناگوش از بن گوش