Малики азм тамошо кард рӯзӣ
ملک عزم تماشا کرد روزی
Назаргоҳаш чу ширин дил фурӯзӣ
نظرگاهش چو شیرین دلفروزی
Касеро кони чунон дил хоҳ бошад
کسی را کآن چنان دلخواه باشد
Ҳама ҷое тамошогоҳ бошад
همه جایی تماشاگاه باشد
з сабза ёфтанд ором гоҳе
ز سبزه یافتند آرامگاهی
Ки ҷуз сӯсан нараст аз ваии гиёҳӣ
که جز سوسن نرست از وی گیاهی
Дар он саҳни биҳиштӣ ҷой карданд
در آن صحن بهشتی جای کردند
Маликро боргаҳ бар пой карданд
ملک را بارگه بر پای کردند
Канизону ғуломони гирди харгоҳ
کنیزان و غلامان گرد خرگاه
Срёўори гирди хирмани моҳ
ثریاوار گرد خرمن ماه
Нишаста хусраву ширин ба як ҷой
نشسته خسرو و شیرین به یک جای
зи даври овехтаи даврӣ ба як пой
ز دور آویخته دوری به یک پای
Суроҳеҳои лаъл аз дасти соқӣ
صراحیهای لعل از دست ساقی
Ба ханда гуфт « боди ин айши боқӣ »
به خنده گفت «باد این عیش باقی»
Шаробу ошиқии ҳам даст гашта
شراب و عاشقی همدست گشته
Шҳншаҳи зини дувумӣ сармаст гашта
شهنشه زین دومی سرمست گشته
Бар омад тндширии бешаи пурвирд
بر آمد تندشیری بیشهپرورد
Ки аз дунбол мезад бар ҳавои гирд
که از دنبال میزد بر هوا گرد
Чу бдмстон ба лшгргаҳ дар афтод
چو بدمستان به لشگرگه در افتاد
Ва зу лашгар ба якдигар барофтод
و زو لشگر به یکدیگر برافتاد
Фароз омад ба гирди боргаҳи танг
فراز آمد به گرد بارگه تنگ
Ба тундӣ кард сӯии хусрави оҳанг
به تندی کرد سوی خسرو آهنگ
Шаҳ аз мастӣ шитоб оварад бар шер
شه از مستی شتاب آورد بر شیر
Ба яктои перҳан бедръу шамшер
به یکتا پیرهن بیدِرع و شمشیر
Камон каш кард муштӣ то биногваш
کمانکش کرد مُشتی تا بناگوش
Чунон бар шер зад каз шер шуд ҳуш
چنان بر شیر زد کز شیر شد هوش
Бифармудаш пас он гуҳи сар баридан
بفرمودش پس آن گه سر بریدن
зи гардани пӯсташ берун кашӣдан
ز گردن پوستش بیرون کشیدن
Ва зони пас расм шоҳон шуд ки пайваст
و زآن پس رسم شاهان شد که پیوست
Буд дар базми гуҳи шани теғ дар даст
بود در بزمگهشان تیغ در دست
Агар чаҳ шери пайкар буд парвиз
اگر چه شیرپیکر بود پرویز
Малик буд ва малик бошад гарони хез
ملک بود و ملک باشد گرانخیز
з мастӣ кард бо шери он далерӣ
ز مستی کرد با شیر آن دلیری
Ки ном мастӣ омад ширгирӣ
که نام مستی آمد شیرگیری
Ба дасти овези шер афкандани шоҳ
به دستآویز شیر افکندن شاه
Маҷоли даст бӯсӣ ёфт он моҳ
مجال دستبوسی یافت آن ماه
Даҳон аз бӯса чун ҷлоб тар кард
دهان از بوسه چون جلاب تر کرد
зи бӯсаи дасти шаҳро пар шукр кард
ز بوسه دست شه را پر شکر کرد
Малик бар танги шукр меҳр бишикаст
ملک بر تنگ شکر مُهر بشکست
Ки шукр дар даҳон бояд на дар даст
که شکر در دهان باید نه در دست
Лабаш бӯсед ва гуфт ин ангабин аст
لبش بوسید و گفت این انگبین است
Нишон додаш ки ҷои бӯса ин аст
نشان دادش که جای بوسه این است
Нахустин пайк буд он шаккарини ҷом
نخستین پیک بود آن شکرین جام
Ки аз хусрав ба ширини баради пайғом
که از خسرو به شیرین برد پیغام
Агар чаҳ кард сад ҷом дигар нӯш
اگر چه کرد صد جام دگر نوش
Нашуд ҷоми нахустинаш фаромӯш
نشد جام نخستینش فراموش
Меӣ коўли қадаҳ ҷом оварад пеш
میی کاول قدح جام آورَد پیش
зи сад ҷом дигар дорад баҳо беш
ز صد جام دگر دارد بها بیش
Май аввали ҷоми софӣ хез бошад
می اول جام صافیخیز باشد
Ба охири ҷом дардомез бошад
به آخر جام دردآمیز باشد
Гулии коўли براردи тарафи ҷӯяш
گلی کاول برآرد طرف جویش
Фузун бошад зи сад гули зори бӯяш
فزون باشد ز صد گلزار بویش
Дарии коўл шикам бошад садаф ро
دُری کاول شکم باشد صدف را
зи лؤлؤи бишиканад бисёр саф ро
ز لؤلؤ بشکند بسیار صف را
з ҳар хӯрдӣ ки таъм нӯш дорад
ز هر خوردی که طعم نوش دارد
Ҳаловат бештар срҷўш дорад
حلاوت بیشتر سرجوش دارد
Ду ошиқ чун чунон шарбат чашиданд
دو عاشق چون چنان شربت چشیدند
Аннани пайваста аз заҳмат кашиданд
عنان پیوسته از زحمت کشیدند
Чу икдми ҷой холӣ ёфтандӣ
چو یکدم جای خالی یافتندی
Чу шер ва май баҳами бштоФтндӣ
چو شیر و می بهم بشتافتندی
Чу дуздии ков ба гавҳар даст ёбад
چو دزدی کاو به گوهر دست یابد
Пас он гуҳи посбонро маст ёбад
پس آنگه پاسبان را مست یابد
Ба чашмии пос душман доштандӣ
به چشمی پاس دشمن داشتندی
Ба дигари чашми райҳони коштндӣ
به دیگر چشم ریحان کاشتندی
Чу фурсат дар кашидӣ хасмро майл
چو فرصت در کشیدی خصم را میل
Рабудандии яке бӯса ба таъҷил
ربودندی یکی بوسه به تعجیل
Санам то шармгин будӣу ҳушёр
صنم تا شرمگین بودی و هشیار
Набӯдӣ бар лабаши симурғро бор
نبودی بر لبش سیمرغ را بار
Дар он соъат ки аз май масти гаштӣ
در آن ساعت که از می مست گشتی
Ба бӯса бо малики ҳам дасти гаштӣ
به بوسه با ملک همدست گشتی
Чунон тангаш кашидӣ шаҳ дар оғӯш
چنان تنگش کشیدی شه در آغوش
Ки кардӣ қоқмшро парниёни пӯш
که کردی قاقُمش را پرنیانپوش
зи бас каз гази нилаш дар кашидӣ
ز بس کز گاز نیلش در کشیدی
зи барги гули бунафшаи брдмидӣ
ز برگ گل بنفشه بردمیدی
зи шарми он кабӯдиҳоаш бар моҳ
ز شرم آن کبودیهاش بر ماه
Ки маро худ кабӯд омад гузаргоҳ
که مه را خود کبود آمد گذرگاه
Агар ҳушёр агар сармаст будӣ
اگر هشیار اگر سرمست بودی
Спидобш чу гул бар даст будӣ
سپیدآبش چو گل بر دست بودی