Фурӯзандаи шабии равшантар аз рӯз
فروزنده شبی روشنتر از روز
Ҷаҳони равшан ба маҳтоби шаби афрӯз
جهان روشن به مهتاب شبافروز
Шабии боди масеҳо дар димоғаш
شبی باد مسیحا در دماغش
На он бодӣ ки бинишонад чароғаш
نه آن بادی که بنشاند چراغش
зи торикӣ дар он шаби як нишон буд
ز تاریکی در آن شب یک نشان بود
Ки оби зиндагӣ дар ваии ниҳон буд
که آب زندگی در وی نهان بود
Саводӣ на бар он шаби гавани иморӣ
سوادی نه بر آن شبگون عماری
Ҷузи он исмат ки бошад пардаи дорӣ
جز آن عصمت که باشد پردهداری
Сабои гирд аз ҷабини ҷони задуда
صبا گرد از جبینِ جان زدوده
Ситораи субҳро дандон намӯда
ستاره صبح را دندان نموده
Шабӣ буд аз дар мақсӯди ҷӯӣ
شبی بود از در مقصودجویی
Муроди он шаби зи модари зоди гӯйӣ
مراد آن شب ز مادر زاد گویی
Азин сӯи Зуҳра дар гавҳари гусастан
ازین سو زهره در گوهر گسستن
Вази он сӯи ма ба марворид бастан
وز آن سو مه به مروارید بستن
Замин дар машк паймудан ба харвор
زمین در مشک پیمودن به خروار
Ҳаво дар ғолия судани садафи вор
هوا در غالیه سودن صدفوار
зи машки афшонии боди тараби нок
ز مشکافشانیِ باد طربناک
Абиромез гашта нофаи хок
عبیرآمیز گشته نافهٔ خاک
Димоғи олам аз боди баҳорӣ
دماغ عالم از باد بهاری
Ҳаворо сохтаи авди қиморӣ
هوا را ساخته عود قماری
Самоъи Зуҳраи шабро дар гирифта
سماع زهره شب را در گرفته
Маи як ҳафта насафӣ баргирифта
مه یک هفته نصفی برگرفته
Сурайё бар надимӣ хос гашта
ثریا بر ندیمی خاص گشته
Уторид бар уфуқ раққос гашта
عطارد بر افق رقاص گشته
Ҷараси ҷанбонеи мурғони шаби хез
جرسجنبانیِ مرغان شبخیز
Ҷарасҳо баста дар мурғи шаби овез
جرسها بسته در مرغ شبآویز
Даду дом аз нишоти донаи хеш
دد و دام از نشاط دانهٔ خویش
Ҳамаи мутриб шуда дар хонаи хеш
همه مطرب شده در خانهٔ خویش
Агар чаҳ мухталиф овоз буданд
اگر چه مختلف آواز بودند
Ҳама бо сози шаби дам соз буданд
همه با ساز شب دمساز بودند
Малик бар тахт аФридўн нишаста
ملک بر تخت افریدون نشسته
Дили андари қиблаи ҷамшеди баста
دل اندر قبلهٔ جمشید بسته
Фурӯғ рӯй ширин дар димоғаш
فروغ روی شیرین در دماغش
Фароғат дода аз шамъу чароғаш
فراغت داده از شمع و چراغش
Насими сабзау буии раёҳин
نسیم سبزه و بوی ریاحین
Паём оварда аз хусрав ба ширин
پیام آورده از خسرو به شیرین
Казин хуштар шабӣ хоҳад расӣдан ?
کزین خوشتر شبی خواهد رسیدن؟
Ва зини шодобтар бӯеи дамӣдан ?
و زین شادابتر بویی دمیدن؟
Чаро чандини висол аз давр байнем
چرا چندین وصال از دور بینیم
Агар нурем то дар нур байнем
اگر نوریم تا در نور بینیم
Ва гар хӯнем хӯнат чун наҷӯшад
و گر خونیم خونت چون نجوشد
Ва гар ҷӯшад ба ман бар чанд пӯшад
و گر جوشد به منبر چند پوشد
Ҳавои муътадил , чун хуши нхндим ?
هوایی معتدل، چون خوش نخندیم؟
Танурии гарм , нон чун дар набандем ?
تنوری گرم، نان چون در نبندیم؟
На ҳар рӯзии зи нави раведи баҳорӣ
نه هر روزی ز نو روید بهاری
На ҳар соъат ба дом ояд шикорӣ
نه هر ساعت به دام آید شکاری
Ба ақли он ба ки рӯзӣ хӯрда бошад
به عقل آن به که روزی خورده باشد
Ки бешак кор карда карда бошад
که بیشک کارِ کرده کرده باشد
Басои нон каз паии сайёди бурданд
بسا نان کز پی صیاد بردند
Чу дидӣ , моҳӣ ва мурғонаш хӯрданд
چو دیدی، ماهی و مرغانش خوردند
Мисли зад гург чун рӯбаҳи дағо буд
مثل زد گرگ چون روبه دغا بود
Талаб ман кардаму рӯзии туро буд
طلب من کردم و روزی تو را بود
Азин фикрат ки бо он моҳ ме рафт
ازین فکرت که با آن ماه میرفت
Чу моҳи он офтоб аз роҳ ме рафт
چو ماه آن آفتاب از راه میرفت
Дигар раҳи девро дарбанд ме дошт
دگر ره دیو را دربند میداشت
Фириштаи ш бар сар савганд ме дошт
فرشتهش بر سر سوگند میداشت
Азин сӯи тахти шоҳаншаҳи ниҳода
ازین سو تخت شاهنشه نهاده
Вшоқӣ чанд бар пои истода
وشاقی چند بر پای ایستاده
Ба хизмати пеши тахти шоҳи шопӯр
به خدمت پیش تخت شاه شاپور
Чу пеши ганҷи бодоўрди ганҷур
چو پیش گنج بادآورد گنجور
Ва зон сӯи офтоб бут прессатон
و زان سو آفتاب بتپرستان
Нишаста гирд ӯ даҳ нори пистон
نشسته گرد او ده نارپستان
Фарангису Суҳайли срўболо
فرنگیس و سهیلِ سروبالا
Аҷаби нӯшу фалаки нозу ҳмило
عجبنوش و فلکناز و همیلا
Ҳумоюну самани тарку парии зод
همایون و سمنترک و پریزاد
Хутани хотуну гавҳари малику дили шод
ختنخاتون و گوهرمُلکِ دلشاد
Гулобу лаълро бар кор карда
گلاب و لعل را بر کار کرده
зи лаълӣ рӯй чун гул нор карда
ز لعلی روی چون گلنار کرده
Чу мастӣ хон шарм аз пеши бардошт
چو مستی خوان شرم از پیش برداشت
Хиради роҳи всоқи хеши бардошт
خرد راه وثاق خویش برداشت
Малик фармуд то ҳар дили сетоне
ملک فرمود تا هر دلستانی
Фурӯ гуяд ба навбати достонӣ
فرو گوید به نوبت داستانی
Нишаста лаъли дорони қсби пӯш
نشسته لعلداران قصبپوش
Қсб бар моҳи бастаи лаъл бар гӯш
قصب بر ماه بسته لعل بر گوش
зи ғамзаи тир ва аз абрӯи камони соз
ز غمزه تیر و از ابرو کمانساز
Ҳамаи борӣки байн ва рост андоз
همه باریکبین و راستانداز
зи шукр ҳар яке танагии кушода
ز شکر هر یکی تنگی گشاده
зи ширин бар шукри танагии ниҳода
ز شیرین بر شکر تنگی نهاده