Муҳамад коФринш ҳаст хокаш
محمد کآفرینش هست خاکش
Ҳазорон офарин бар ҷони покаш
هزاران آفرین بر جان پاکش
Чароғи афрӯзи чашми аҳли бениш
چراغافروزِ چشم اهلِ بینِش
Тарози коргоҳи офариниш
طرازِ کارگاه آفرینش
Сару сарҳанги майдони вафо ро
سر و سرهنگ، میدان وفا را
Сипаҳи солору сари хайли анбиё ро
سپهسالار و سرخِیلْ انبیا را
Мураққаъ бар каши нари модае чанд
مرقعبَرکشِ نَرمادهای چند
Шафоати хоҳи кори афтодае чанд
شفاعتخواهِ کارافتادهای چند
Раёҳини бахши боғи субҳгоҳӣ
ریاحینبخشِ باغ صبحگاهی
Калиди махзани ганҷи илоҳӣ
کلید مخزن گنج الهی
Ятемонро навозиш дар насимаш
یتیمان را نوازش در نسیمش
Аз он ҷо ном шуд дар ятемаш
از آنجا نام شد دُرِّ یتیمش
Ба маънӣ , кимиё ӣ хоки одам
به معنی، کیمیای خاک آدم
Ба сӯрати тўтё ӣ чашми олам
به صورت توتیای چشم عالم
Сарои шаръро чун чори ҳади баст
سرای شرع را چون چار حد بست
Банно бар чори девори абади баст
بنا بر چار دیوار ابد بست
зи шаръи худ набувватро навай дод
ز شرعِ خود نبوّت را نَوی داد
Хирадро дар паноҳаш пайравӣ дод
خرد را در پناهش پیروی داد
Асоси шаръ ӯ хатм ҷаҳон аст
اساس شرع او ختم جهان است
Шариъатҳо бадви мансӯх аз он аст
شریعتها بدو منسوخ از آن است
Ҷавонмардии раҳиму тунд чун шер
جوانمردی رحیم و تند چون شیر
Забонаши гуҳи калиду гоҳи шамшер
زبانش گه کلید و گاه شمشیر
Аёз ӣ хос ва аз хосони гузида
ایازی خاص و از خاصان گزیده
зи масъӯдӣ ба Маҳмӯдии расида
ز مسعودی به محمودی رسیده
Худояши теғ нусрат дода дар чанг
خدایش تیغ نصرت داده در چنگ
Каз оҳан нақш донад баст бар санг
کز آهن نقش داند بست بر سنگ
Ба мӯъҷизи бадгумононро хаҷал кард
به معجز، بدگمانان را خجل کرد
Ҷаҳонии санги дилро танг дил кард
جهانی سنگدل را تنگدل کرد
Чу гул бар обрӯии дӯстони шод
چو گل بر آبروی دوستان شاد
Чу сарв аз об хӯрд олами озод
چو سرو از آبخورد عالم آزاد
Фалакро дода сурӯши сабзи пӯшӣ
فلک را داده سَروَش سبزپوشی
Ъмомши бодро анбари фурӯшӣ
عمامش باد را عنبرفروشی
Зада дар мавкиби султони савораш
زده در موکب سلطان سوارش
Ба навбати панҷ навбати чори ёраш
به نوبت پنج نوبت چار یارش
Сарири аршро наълин ӯ тоҷ
سریر عرش را نعلین او تاج
Амини ваҳйу соҳиби сари миъроҷ
امینِ وحی و صاحب سِرِّ معراج
зи чоҳии бардаи Меҳдиро ба анҷум
ز چاهی برده مهدی را به انجم
з хокӣ карда девиро ба мардум
ز خاکی کرده دیوی را به مردم
Халил аз хайл тоашон сипоҳаш
خلیل از خیلتاشان سپاهش
Кулем аз човашони боргоҳаш
کلیم از چاوشان بارگاهش
Ба ранҷу роҳаташ дар кӯҳу ғорӣ
به رنج و راحتش در کوه و غاری
Ҳарами Марӣу муҳаррами сусморӣ
حرم ماری و محرم سوسماری
Гуҳии дандон ба даст санг дода
گهی دندان به دست سنگ داده
Гуҳии лаб бар сари сангии ниҳода
گهی لب بر سرِ سنگی نهاده
Лабу дандонаш аз он дар санг зад чанг
لب و دندانْش از آن در سنگ زد چنگ
Ки дорад лаълу гавҳари ҷой дар санг
که دارد لعل و گوهر جای در سنگ
Сари дандони кунишро зери чанбар
سر دندانکنش را زیر چنبر
Фалаки дандон кунон оварда бар дар
فلک دندانکنان آورده بر در
Басар дар хобу дил дар истиқомат
بصر در خواب و دل در استقامت
Забонаши умматии гӯ то қиёмат
زبانش امتیگو تا قیامت
Ман он ташнаи лаби ғам нок ӯем
من آن تشنهلبِ غمناکِ اویم
Ки ӯ оби ман ва ман хок ӯем
که او آب من و من خاک اویم
Ба хизмат кардаам бисёр тақсир
به خدمت کردهام بسیار تقصیر
Чаҳ тадбир эй набии аллоҳ чаҳ тадбир ?
چه تدبیر ای نبیالله، چه تدبیر؟
Кунам дархостӣ зон равзаи пок
کنم درخواستی زان روضهٔ پاک
Ки як хоҳиш кунӣ дар кори ин хок
که یک خواهش کنی در کار این خاک
Барории даст аз он баради ямонӣ
برآری دست از آن بُردِ یمانی
Намоеи дасти баради он гуҳ ки доне
نمایی دستبرد آن گه که دانی
Колҳӣ бар Низомӣ кор бигушоӣ
کالهی بر نظامی کار بگشای
зи нафаси кофари ш зуннор бигушоӣ
ز نفس کافرش، زنار بگشای
Дилаш дар махзани осоиш овар
دلش در مخزنِ آسایش آور
Бар он бахшӯдании бахшоиш овар
بر آن بخشودنی، بخشایش آور
Агар чаҳ ҷурм ӯ кӯҳ гарон аст
اگر چه جرم او کوهِ گران است
Туро дарёии раҳмат бекарон аст
تو را دریای رحمت بیکران است
Биёмурзаш равони омрзии охир
بیآمرزش، روانآمرزی آخر
Худои ройгони омрзии охир
خدای رایگانآمرزی آخر