Чу хусрав дид моҳи харгаҳӣ ро

چو خسرو دید ماه خرگهی را

Чаман кард аз дили он сарви сеӣ ро

چمن کرد از دل آن سرو سهی را

Биҳиштӣ дид дар қасрӣ нишаста

بهشتی دید در قصری نشسته

Биҳиштии вор дар бар халқи баста

بهشتی‌وار در بر خَلق بسته

зи ишқ ӯ ки ёрӣ буд чолок

ز عشق او که یاری بود چالاک

зи курсии хости афтодани сӯии хок

ز کرسی خواست افتادن سوی خاک

Ба айёрии зи ҷой хеш бурҷаст

به عیاری ز جای خویش برجست

Баробари даст худ бӯсед ва бинишаст

برابر دست خود بوسید و بنشست

Забон бикшод бо узрии дили овез

زبان بگشاد با عذری دل‌آویز

з пурсиш кард бар ширини шикаррез

ز پرسش کرد بر شیرین شکرریز

Ки доим тоза бош эй сарви озод

که دایم تازه باش ای سرو آزاد

Сарати сабзу рахти сурху дилати шод

سرت سبز و رخت سرخ و دلت شاد

Ҷаҳони равшан ба рӯй субҳи хндт

جهان روشن به روی صبح‌خندت

Фалак дар сояи сарви баландат

فلک در سایهٔ سرو بلندت

Диламро тоза кард ин хуррамӣ ҳо

دلم را تازه‌کرد این خرمی‌ها

Хаҷал кардӣ маро аз мардумӣ ҳо

خجل‌کردی مرا از مردمی‌ها

зи ганҷу гавҳару мнсўҷу дебо

ز گنج و گوهر و منسوج و دیبا

Раҳам кардӣ чу маҳди хеши зебо

رهم کردی چو مهد خویش زیبا

зи нълкҳои гӯши гўҳроўиз

ز نعلک‌های گوش گوهرآویز

Фикандӣ лаълҳо дар наъли шабдиз

فکندی لعل‌ها در نعل شبدیز

зи баси гавҳар ки дар наилм кашидӣ

ز بس گوهر که در نعلم کشیدی

Ба рух бар ришта лаълам кашидӣ

به رخ بر رشتهٔ لعلم کشیدی

Ҳамин бошад нисори афшони Кувайт

همین باشد نثار‌افشان کویَت

Ба рӯяти шодам эй шодӣ ба рӯят

به رویَت شادم ای شادی به رویَت

Ба ман дрсохтӣ чун шаҳд бо шер

به من درساختی چون شهد با شیر

зи хизмат ҳо накардӣ ҳеҷ тақсир

ز خدمت‌ها نکردی هیچ تقصیر

Вале дар бастанат бар ман чаро буд ?

ولی در بستنت بر من چرا بود‌؟

Хато дидам нигоро ё хато буд ?

خطا دیدم نگارا یا خطا بود‌؟

Замини ворам раҳо кардӣ ба пастӣ

زمین‌وارم رها کردی به پستی

Ту рафтӣ чун фалак боло нишастӣ

تو رفتی چون فلک بالا نشستی

Нагӯям бар туами болоӣ Эй ҳаст

نگویم بر توام بالایی‌ای هست

Ки дар ҷинси сухани раъное Эй ҳаст

که در جنس سخن رعنایی‌ای هست

На меҳмони туам ? бар рӯй меҳмон

نه مهمان توام؟ بر روی مهمان

Чаро дар боядат бастани бад-ӣни сон ?

چرا در بایدت بستن بدین‌سان‌؟

Нишоед баст дар бар миҳмонӣ

نشاید بست در بر میهمانی

Ки ҷуз ту несташ ҷону ҷаҳонӣ

که جز تو نیستش جان و جهانی

Каримоне ки бо меҳмон нишинанд

کریمانی که با مهمان نشینند

Ба меҳмони бҳтрки зини бози бенанд

به مهمان بهترک زین باز بینند

Магари моҳии ту ё ҳур эй парӣ вааш ?

مگر ماهی تو یا حور ای پری‌وَش‌؟

Ки наздикат набошад омадани хуш ?

که نزدیکت نباشد آمدن خوَش‌؟