Чун султони ҷавони шоҳи ҷавони бахт
چو سلطان جوان، شاه جوانبخت
Ки бархӯрдори бод аз тоҷ ва аз тахт
که برخوردار باد از تاج و از تخت
Сарири афрӯзи иқлӣми маъонӣ
سریرافروزِ اقلیم معانی
Вилояти гири малики зиндагонӣ
ولایتگیرِ ملک زندگانی
Паноҳи малики шоҳаншоҳи туғрул
پناه ملک، شاهنشاه طغرِل
Худованди ҷаҳони султони одил
خداوند جهان سلطان عادل
Малики туғрул ки дороӣ вуҷӯд аст
ملک طغرل که دارای وجود است
Сипеҳри давлату дарёӣ ҷӯад аст
سپهر دولت و دریای جود است
Ба султонӣ ба тоҷу тахти пайваст
به سلطانی به تاج و تخت پیوست
Ба ҷои Арсалон бар тахт бинишаст
به جای ارسلان بر تخت بنشست
Ман ин ганҷинаро дар май кушодам
من این گنجینه را در میگشادم
Баннои ин иморат май ниҳодам
بنای این عمارت مینهادم
Муборак буд толеъи нақши бастам
مبارک بود طالع نقش بستم
Фалаки гуфтои мубораки бод ва ҳастам
فلک گفتا مبارک باد و هستم
Бад-ӣни толеъ ки ҳаст ин нақшро фол
بدین طالع که هست این نقش را فال
Маро чун нақши худ некӯ кунад ҳол
مرا چون نقش خود نیکو کند حال
Чу нақш аз толеъи султони намояд
چو نقش از طالع سلطان نماید
Чу султонгар ҷаҳонгираст шояд
چو سلطان گر جهانگیر است شاید
Азин пайкар ки маъшӯқ дил омад
ازین پیکر که معشوقِ دل آمد
Ба кам муддати фароғат ҳосил омад
به کممدت فراغت حاصل آمد
Диранг аз баҳр он афтод дар роҳ
درنگ از بهر آن افتاد در راه
Ки то аз шуғлҳо фориғ шавад шоҳ
که تا از شغلها فارغ شود شاه
Ҳабашро зулф бар тмғоҷи бандад
حبش را زلف بر طمغاج بندد
Тарози шӯштар дар чоҷи бандад
طرازِ شوشتر در چاج بندد
Ба бози чатри анқоро бигирад
به باز چتر عنقا را بگیرد
Ба тоҷи зари сурайёро бигирад
به تاجِ زر ثریا را بگیرد
Шиквааши чатр бар гардуни расонад
شکوهش چتر بر گردون رساند
Саманди ши кӯҳ аз Ҷайҳуни ҷаҳонад
سمندش کوه از جیحون جهاند
Ба фатҳи ҳафт кишвари сари برارد
به فتحِ هفت کشور سر برآرد
Сар на чархро дар чанбари орад
سر نه چرخ را در چنبر آرد
Гуҳаши хоқони хароҷ чин фиристад
گَهش خاقان خراجِ چین فرستد
Гуҳаши қайсари газят дайн фиристад
گَهش قیصر گزیتِ دین فرستد
Биҳамдиллоҳ ки бо қадари баландаш
بحمدالله که با قدرِ بلندش
Камолӣ дар наёбади ҷузи сапанди ш
کمالی در نیابد جز سپندش
Ман аз шафқати сапанди модарона
من از شفقت سپند مادرانه
Ба дӯд субҳдам кардам равона
به دود صبحدم کردم روانه
Ба шарти он кигар бӯ ӣӣ диҳад хуш
به شرط آن که گر بویی دهد خوش
Наад бар ном ман наалӣ бар оташ
نهد بر نام من نعلی بر آتش
Бидон лафзи баланди гавҳари афшон
بدان لفظ بلندِ گوهرافشان
Ки ҷони олами сету олами ҷон
که جان عالمست و عالم جان
Атобакро бигӯед к-эии ҷаҳонгир
اتابک را بگوید کای جهانگیر
Низомии вонгаҳеи сдгўнаҳи тақсир
نظامی وانگهی صد گونه تقصیر
Наомад вақти он ковро навозем ?
نیامد وقتِ آن کاو را نوازیم؟
зи кори афтодаеро кор созем ?
زِکارافتادهای را کار سازیم؟
Ба чашмии чашми ин ғамгин гушойем ?
به چشمی، چشم این غمگین گشاییم؟
Ба абрӯ ӣяш аз абрӯ чин гушойем ?
به ابروییش از ابرو چین گشاییم؟
зи малики мо ки давлати рости бунёд
ز مُلکِ ما که دولت راستْ بنیاد
Чаҳ бошадгар харобӣ гардад обод
چه باشد گر خرابی گردد آباد؟
Чунин гӯяндае дар гӯша то кӣ ?
چنین گویندهای در گوشه تا کی؟
Сухани донеи чунин бетӯша то кӣ ?
سخندانی چنین بیتوشه تا کی؟
Аз он шуд хонаи хуршеди маъмур
از آن شد خانهٔ خورشید معمور
Ки торикони оламро диҳад нур
که تاریکانِ عالم را دهد نور
Сахо ӣ абр аз он омад ҷаҳонгир
سخای ابر از آن آمد جهانگیر
Ки дар тифлии гиёҳиро диҳад шер
که در طفلی گیاهی را دهد شیر
Кунун умрӣаст кин мурғи сухани санҷ
کنون عمری است کاین مرغِ سخنسنج
Ба шукри неъмати мо май баради ранҷ
به شکر نعمت ما میبرد رنج
Нахурда ҷомӣ аз май хонаи мо
نخورده جامی از مِیخانهٔ ما
Кунад аз шукрҳо шукронаи мо
کند از شُکرها شکرانهٔ ما
Шафиъӣ чун ман ва чун ӯ ғуломӣ
شفیعی چون من و چون او غلامی
Чу ту Кайхусравӣ камтар зи ҷомӣ
چو تو کیخسروی کمتر ز جامی
Низомӣ чист ин густохи рӯе
نظامی چیست این گستاخرویی
Ки бо давлат кунӣ густохи гӯйӣ
که با دولت کنی گستاخگویی؟
Худовандӣ ки чун хоқону фағфур
خداوندی که چون خاقان و فغفور
Ба сад ҳоҷати дарии бўсндш аз давр
به صد حاجت دری بوسندش از دور
Чаҳ узри ореи ту эй хокитар аз хок ?
چه عذر آری تو ای خاکیتر از خاک؟
Ки гуёе дарин хати хатарнок
که گویایی درین خط خطرناک
Яке узраст ков дар подшоҳӣ
یکی عذر است کاو در پادشاهی
Сифат дорад зи даргоҳи илоҳӣ
صفت دارد ز درگاه الهی
Бидон дар ҳар ки болотар фурӯтар
بدان در هر که بالاتر، فروتر
Касе ки афкандатар густохи рӯтар
کسی کهافکندهتر گستاخروتر
Набинӣ барқ ки оҳанро бисӯзад
نبینی برق کهآهن را بسوزد
Чароғи пераи зан чун брФрўзд ?
چراغ پیرهزن چون برفروزد؟
Ҳамон дарё ки мавҷаши саҳм нок аст
همان دریا که موجش سهمناک است
Гулиро боғу боғиро ҳалок аст
گلی را باغ و باغی را هلاک است
Сулаймонаст шаҳ бо ӯ дарин роҳ
سلیمان است شه با او درین راه
Гуҳии моҳӣ сухан гуяд гуҳии моҳ
گهی ماهی سخن گوید گهی ماه
Дабири анро ба оташгоҳи сбок
دبیران را به آتشگاه سباک
Гуҳии зар дар ҳисоб ояд гуҳии хок
گهی زر در حساب آید گهی خاک
Худоё то ҷаҳонро об ва ранг аст
خدایا تا جهان را آب و رنگ است
Фалакро давру гетиро диранг аст
فلک را دور و گیتی را درنگ است
Ҷаҳонро хоси ин соҳиб қирон кун
جهان را خاصِ این صاحبقَران کن
Фалакро ёри ин гетӣ ситон кун
فلک را یار این گیتیستان کن
Ммтъи дораш аз бахту ҷавонӣ
مُمَتِّع دارش از بخت و جوانی
з ҳар чизаши фузуни даҳ зиндагонӣ
ز هر چیزش فزون ده زندگانی
Мабодои давлат аз наздик ӯ давр
مبادا دولت از نزدیک او دور
Мабодои тоҷро бефарқ ӯ нур
مبادا تاج را بیفرق او نور
Фарохии бод аз иқболаши ҷаҳон ро
فراخی باد از اقبالش، جهان را
зи чатри ши сарбаландии осмон ро
ز چترش سربلندی، آسمان را
Муқӣми ҷовдонии боди ҷонаш
مقیم جاودانی باد جانش
Ҳарими зиндагонии остонаш
حریم زندگانی آستانش