Ба фаррухи фолӣу Фирўзмндӣ
به فرخفالی و فیروزمندی
Суханро додам аз давлати баландӣ
سخن را دادم از دولت بلندی
Тарози офарини бастами қалам ро
طرازِ آفرین بستم قلم را
Задам бар номи шоҳаншаҳи рақам ро
زدم بر نامِ شاهنشه رقم را
Сару сари хайли шоҳони шоҳи офоқ
سر و سر خیل شاهان شاه آفاق
Чу абрӯ бо сиррии ҳам ҷуфт ва ҳам тоқ
چو ابرو با سری همجفت و همطاق
Малики аъзами атобаки довари давр
ملک اعظم اتابک داور دور
Ки афканд аз ҷаҳони овозаи ҷавр
که افکند از جهان آوازه جور
Абӯи ҷаъфари Муҳамад каз сари ҷӯад
ابوجعفر محمد کز سرِ جود
Хуросон гир хоҳад шуд чу Маҳмӯд
خراسانگیر خواهد شد چو محمود
Ҷаҳонгири офтоби олами афрӯз
جهانگیرآفتابِ عالمافروز
Ба ҳар буқъаи қирони созу қарини сӯз
به هر بقعه قِرانساز و قرینسوز
Далели онкии офтоби хос ва ом аст
دلیل آن کآفتاب خاص و عام است
Ки шамси аддӣну алднёш ном аст
که شمسالدینوالدنیاش نام است
Чунон чун шамс ки анҷумро диҳад нур
چنانچون شمس کهانجم را دهد نور
Диҳад моро саодати чашми бади давр
دهد ما را سعادت چشم بد دور
Дар он бахшиш ки раҳмат ом карданд
در آن بخشش که رحمت عام کردند
Ду соҳибро Муҳамад ном карданд
دو صاحب را محمد نام کردند
Яке хатм набувват гашта зотш
یکی ختم نبوت گشته ذاتش
Яке хатми мамолик бар ҳётш
یکی ختم ممالک بر حیاتش
Яке бурҷи арабро то абади моҳ
یکی برجِ عرب را تا ابد ماه
Яке малики аҷамро аз азали шоҳ
یکی ملکِ عجم را از ازل شاه
Яке дайнро зи зулм озод карда
یکی دین را ز ظلم آزاد کرده
Яке дунё ба адл обод карда
یکی دنیا به عدل آباد کرده
Зиҳии номӣ ки кард аз чашмаи нӯш
زهی نامی که کرد از چشمهٔ نوش
Ду оламро ду мимши ҳалқа дар гӯш
دو عالم را دو میمش حلقه در گوش
зи рашки ном ӯ олами ду ним аст
ز رشک نام او عالم دو نیم است
Ки олам , яке ӯро ду мем аст
که عالم را یکی، او را دو میم است
Ба таркони қалам бе насхи тороҷ
به ترکان قلم بینسخ تاراج
Яке мимш камар бахшад яке тоҷ
یکی میمش کمر بخشد یکی تاج
Ба нури тоҷбхшӣ чун дурахш аст
به نورِ تاجبخشی چون درخش است
Бад-ӣни таъйиди номаши тоҷ бахш аст
بدین تایید نامش تاجبخش است
Чу тўФии сӯии ҷӯади оради вуҷӯдаш
چو طوفی سوی جود آرد وجودش
з ҷўдӣ бугзарад тӯфони ҷўдш
ز جودی بگذرد طوفانِ جودش
Фалак бо ӯ кро гуяд ки бархез
فلک با او کرا گوید که برخیز
Ки ҳаст ин қоими афкани қоими овез
که هست این قایمافکن قایمآویز
Муҳӣт аз шарми ҷўдши зери афлок
محیط از شرم جودش زیر افلاک
Ҷабини ворӣ арақ шуд бар сари хок
جبینواری عرق شد بر سرِ خاک
Чу дарё дар диҳад бе талхи рӯе
چو دریا در دهد بیتلخرویی
Гуҳар бахшад чу кон бе танги хуӣ
گُهر بخشد چو کان بی تنگخویی
Ба бориши теғ ӯ чун оҳанӣни меғ
به بارش تیغِ او چون آهنینمیغ
Калиди ҳафт кишвари номи он теғ
کلیدِ هفتکشور نامِ آن تیغ
Ҷиҳати шаш тоқ ӯ бар дӯш дорад
جهت ششطاق او بر دوش دارد
Фалак на ҳалқаи ҳам дар гӯш дорад
فلک نُه حلقه هم در گوش دارد
Ҷаҳон чун модарон гашта мутӣъаш
جهان چون مادران گشته مطیعش
Ба номи адли зода чун рабиъаш
به نام عدل زاده چون ربیعش
Хабарҳое ки берун аз асир аст
خبرهایی که بیرون از اثیر است
Ба кашфи хотир ӯ дар замир аст
به کشفِ خاطر، او را در ضمیر است
Кадомин илми ков дар дил надорад ?
کدامین علم کاو در دل ندارد؟
Кадоми иқбол ки ӯ ҳосил надорад ?
کدام اقبال، کهاو حاصل ندارد؟
Ба сари панҷа чу шерон далер аст
به سرپنجه چو شیران دلیر است
Бад-ӣни шери афканӣ ёрб чаҳ шераст ?
بدین شیرافکنی یارب چه شیر است!
На бо ширӣ касеро ранҷа дорад
نه با شیری، کسی را رنجه دارد
На аз шерон касе ҳам панҷа дорад
نه از شیران کسی همپنجه دارد
Синонаш , мӯии борикии ситурда
سنانش، موی باریکی سترده
зи чашми мӯии байнони мӯии барда
ز چشم مویبینان موی برده
з ҳар миқрозаи ков чун субҳи ронда
ز هر مقراضه کاو چون برق رانده
Аду чун мех дар миқрози монда
عدو چون میخ در مقراض مانده
з ҳар шамшери ков чун субҳи ҷуста
ز هر شمشیر کاو چون صبح جسته
Мухолиф чун шафақ дар хӯн нишаста
مخالف چون شفق در خون نشسته
Самандаш дар шитоби оҳанги бешӣ
سمندش در شتاب آهنگِ بیشی
Фалакро ҳафт майдон дода пешӣ
فلک را هفت میدان داده پیشی
Замини зери анонаши гов риш аст
زمین زیر عنانش گاو ریش است
Агар чаҳ ҳам Аннан говмеш аст
اگرچه همعنان گاومیش است
Калла бар чарх дорад фарқ бар моҳ
کُله بر چرخ دارد، فرق بر ماه
Каллаи дории чунин бояд зиҳии шоҳ
کلهداری چنین باید، زهی شاه
Ҳама олам гирифт аз нек рое
همه عالم گرفت از نیکرایی
Чунин бошад балии зилли худоӣ
چنین باشد بلی ظِلِِّ خدایی
Сиёҳӣу сипедӣ ҳар чаҳ ҳастанд
سیاهی و سپیدی هرچه هستند
Гузашт аз кирдигор ӯро парастанд
گذشت از کردگار او را پرستند
Зираи пӯшони дарёии шикани гир
زرهپوشانِ دریای شکنگیر
Ба фарқи душманаши пӯянда чун тир
به فرق دشمنش پوینده چون تیر
Тарафдорони кӯҳи оҳанӣни чанг
طرفداران کوه آهنینچنگ
Ба рҷм ҳосидаш бардошта санг
به رجم حاسدش برداشته سنگ
Гулӯии хасми ваии сангин дароӣ сет
گلوی خصم وی سنگیندرایست
Чу миғнотис аз он оҳанрабои сет
چو مغناطیس از آن آهنربایست
Нашуд ғофили зи хасми огоҳӣ ин аст
نشد غافل ز خصم، آگاهی این است
Нхсбди шарти шоҳаншоҳӣ ин аст
نخسبد، شرط شاهنشاهی این است
Атобаки элади гази шоҳи ҷаҳони гир
اتابک ایلد گز، شاهِ جهانگیر
Ки зад бар ҳафт кишвари чори такбир
که زد بر هفتکشور چارتکبیر
Ду оламро бад-ӣни як ҷони супурдаи сет
دو عالم را بدین یک جان سپردهست
Чу ҷонаш ҳаст натавон гуфт мурдаи сет
چو جانش هست نتوان گفت مردهست
Ҷаҳони зиндаи бад-ӣни соҳиб қирон аст
جهان زنده بدین صاحبقران است
Дарин шак нест кови ҷон ҷаҳон аст
درین شک نیست کاو جانِ جهان است
Ҷузи ин яксар надорад шахси олам
جز این یکسر ندارد شخص عالم
Мабодо каз сараш мӯе шавад кам
مبادا کز سرش مویی شود کم
Кас аз модари бад-ӣн давлат назода аст
کس از مادر بدین دولت نزادهست
Ҳабаш то чини бад-ӣни давлат кушода аст
حبش تا چین بدین دولت گشادهست
Фиканда дар Ироқ ӯ бода дар ҷом
فکنده در عراق، او باده در جام
Фитодаи ҳайбаташ дар рӯм ва дар шом
فتاده هیبتش در روم و در شام
Салиби зангро бар тораки рӯм
صلیبِ زنگ را بر تارکِ روم
Ба дандон зафар хойида чун мум
به دندان ظفر خاییده چون موم
Сипоҳи рӯмро каз тарк шуд пеш
سپاهِ روم را کز تُرک شد پیش
Ба ҳиндӣ теғ карда ҳиндӯии хеш
به هندیتیغ کرده هندوی خویش
Шкорстон ӯ абхозу дарбанд
شکارستان او اَبخاز و دربند
Шабихунаш ба хоразму Самарқанд
شبیخونش به خوارزم و سمرقند
зи ганҷаи фатҳи хузистон ки кардааст ?
ز گنجه فتح خوزستان که کردهست؟
зи Аммон то ба асФоҳон ки хӯрдааст ?
ز عمان تا به اصفاهان که خوردهاست؟
Ммироди ин фурӯғ аз рӯй ин моҳ
ممیراد این فروغ از روی این ماه
Мефитод ин кулоҳ аз фарқи ин шоҳ
میفتاد این کلاه از فرق این شاه
Ҳар он чизе ки ӯро нест мақсӯд
هر آن چیزی که او را نیست مقصود
Ба оташи сӯхта гар ҳаст худ авд
به آتش سوخته گر هست خود عود
Ҳар онкас каз ҷаҳон бо ӯ занад сар
هر آنکس کز جهان با او زند سر
Дар об афтод агар худ ҳаст шукр
در آب افتاد اگر خود هست شکر
Ҳар он шахсе ки ӯро ҳаст азуи ранҷ
هر آن شخصی که او را هست از او رنج
Ба зери хоки бод ар худ буд ганҷ
به زیرِ خاک باد ار خود بود گنج