Дигар бораи ҷаҳони дор аз сари меҳр
دگر باره جهاندار از سر مهر
Ба гул рух гуфт к-эии сарви самани чеҳр
به گلرخ گفت کاِی سرو سمنچهر
Тбрхўн бо сеӣ сарвати қарини бод
طبرخون با سهی سروت قرین باد
Тбрзд бо тбрхўн ҳам нишин бод
طبرزد با طبرخون همنشین باد
Даҳони ҷузи ман аз ҷоми лабати давр
دهان جز من از جام لبت دور
Сари ҷузи ман зи тавқи ғабғабати давр
سَرِ جز من ز طوق غبغبت دور
Итобатгар чаҳ заҳр ноб дорад
عتابت گر چه زَهر ناب دارد
Гузар бар чашмаи нӯш об дорад
گذر بر چشمهٔ نوشآب دارد
намегӯям ки бар боло чарое
نمیگویم که بر بالا چرایی
Бало манимоӣ чун болои намое
بلا مَنمای، چون بالا نمایی
Сеӣ сарви туро боло баланд аст
سهی سرو تو را بالا بلند است
Ба болотар шудани нодил писанд аст
به بالاتر شدن نادلپسند است
Нисориро ки чашмам ме фишонд
نثاری را که چشمم میفشاند
Кадомин манҷаниқи он ҷои расонад
کدامین منجنیق آنجا رساند؟
Маро бар қасри каши як майли боло
مرا بر قصر کش یک میل بالا
Нисори ашки байни як пели боло
نثار اشک بین یک پیل بالا
Чу бар ман ганҷ қорун ме фишондӣ
چو بر من گنج قارون میفشاندی
Чу қорунам чаро дар хок монадӣ
چو قارونم چرا در خاک ماندی؟
Дили ин ҷо , дар куҷо хоҳам кушодан
دل اینجا، در کجا خواهم گشادن؟
Тани ин ҷо , сар куҷо хоҳам ниҳодан
تن اینجا، سر کجا خواهم نهادن؟
Чу ҳалқа гар биёбам бар дарат бор
چو حلقه گر بیابم بر درت بار
Даратро ҳалқа май бӯсами фалаки вор
درت را حلقه میبوسم فلکوار
Шавам чун ҳалқа дар туруқ бар дӯш
شوم چون حلقه در طوق بر دوش
Хато гуфтам , ки чун дар ҳалқа дар гӯш
خطا گفتم که چون دَر حلقهدرگوش
Макун бар ман ҷафо каз ҳеҷ роҳӣ
مکن بر من جفا کز هیچ راهی
Надорам ҷузи вафодории гуноҳӣ
ندارم جز وفاداری گناهی
Ва гар дорам гуноҳ , он дил раҳим аст
و گر دارم گناه، آن دل رحیم است
Гуноҳи одамии расм қадим аст
گناه آدمی رسم قدیم است
Ҳама тундӣ макун , лухтии биором
همه تندی مکن، لختی بیآرام
Раҳо кун тавсанӣ , чун ман шудам ром
رها کن توسنی، چون من شدم رام
Шабоне пеша кун бигзор гиреҳгӣ
شبانی پیشه کن بگذار گرگی
Макун бо сар - бузургони сар - бузургӣ
مکن با سر-بزرگان سر-بزرگی
Нишоед хуии бадро моя кардан
نشاید خوی بد را مایه کردن
Бузургонро чунин бепоя кардан
بزرگان را چنین بیپایه کردن
Чу хоки андохтӣ бар остонам
چو خاک انداختی بر آستانم
На он гоҳят хок андоз хонам ?
نه آن گاهیت خاکانداز خوانم؟
Магӯ каз роҳи ман чун фитна бархез
مگو کز راه من چون فتنه برخیز
Чу бархезам ту бошӣ фитнаи ангез
چو برخیزم تو باشی فتنهانگیز
Макун кин зулмро парвози бинӣ
مکن کاین ظلم را پرواز بینی
Гар аз ман не , зи гетии бози бинӣ
گر از من نی، ز گیتی باز بینی
На ҳар хуоне ки пеш ояд тавон хӯрд
نه هر خوانی که پیش آید توان خوَرد
На ҳарч аз даст бархезад тавон кард
نه هرچ از دست برخیزد توان کرد
На ҳар дастӣ ки теғ низ дорад
نه هر دستی که تیغ تیز دارد
Ба хӯни халқи даст овез дорад
به خون خلق دستآویز دارد
Ман ин хории зи худ байнам на аз ту
من این خواری ز خود بینم، نه از تو
Гуноҳ аз бахти бади байнам на аз ту
گناه از بخت بد بینم، نه از تو
Ҷарас бевақт ҷунбонед кӯсам
جرس بیوقت جنبانید کوسم
Дуҳул бевақт зад бонги хурӯсам
دُهل بیوقت زد بانگ خروسم
Вагар на дар дамаи сӯзам ки дидӣ
و گر نه در دمه سوزم که دیدی
Чунин рӯзии бад-ӣни рӯзам ки дидӣ
چنین روزی بدین روزم که دیدی
Ғалат гуфтам ки ишқаст ин на шоҳӣ
غلط گفتم که عشق است این نه شاهی
Набошад ишқ бе фарёди хоҳӣ
نباشد عشق بیفریادخواهی
Бикун чандон ки хоҳии ноз бар ман
بکن چندان که خواهی ناز بر من
Мазан чун рондагони овоз бар ман
مزن چون راندگان آواز بر من
Агар бар ман ба султонӣ кунӣ ноз
اگر بر من به سلطانی کنی ناز
Бигӯ то хат ба мавлоеи даҳуми боз
بگو تا خط به مولایی دهم باز
Агар гӯшам бигирӣ то фурӯшӣ
اگر گوشم بگیری تا فروشی
Кунам дар байъат , байъат хамӯшӣ
کنم در بیعتِ بیعت خموشی
Вагар чашмам кунӣ , сар пеш дорам
و گر چشمم کنی، سر پیش دارم
Пас ин чашм дигар дар пеши орм
پس این چشم دگر در پیش آرم
Камарбандятро байнам ба хӯнам
کمربندیت را بینم به خونم
Каллаи дорятро донам ки чунам
کلهداریت را دانم که چونم
Агар гирдами серум бар ханҷар аз ту
اگر گردد سرم بر خنجر از تو
Ба сари гирдам , нгрдонми сар аз ту
به سر گردم، نگردانم سر از تو
Марои ҳам ҷони туе ҳам зиндагонӣ
مرا هم جان تویی هم زندگانی
Гар охир кас намедонад ту доне
گر آخر کس نمیداند تو دانی
Ба ҳушёрӣу мастии гоҳ ва бе гоҳ
به هُشیاری و مستی گاه و بیگاه
Накардам ҷузи хаёлатро назаргоҳ
نکردم جز خیالت را نظرگاه
Касе ҷузи мангар ин шарбат чашидӣ
کسی جز من گر این شربت چشیدی
Сару кораш ба расвоӣ кашидӣ
سر و کارش به رسوایی کشیدی
Ба хилвати ҷома аз ғам ме даридам
به خلوت جامه از غم میدریدم
Ба заҳмати ҷома нав ме буридам
به زحمت جامهٔ نو میبریدم
Бидон то лашгар аз ман барнагардад
بدان تا لشگر از من برنگردد
Баннои подшоҳӣ дар нагардад
بنای پادشاهی در نگردد
На риндӣ бӯдаам дар ишқи рӯят
نه رندی بودهام در عشق رویت
Ки танбурӣ ба даст оем ба Кувайт
که تنبوری به دست آیم به کویَت
Ҷаҳони довари манам дар кор созӣ
جهانداور منم در کار سازی
Ҷаҳони дор аз куҷоу ишқи бозӣ
جهاندار از کجا و عشق بازی؟
Вале чун ном зулфат ме шунидам
ولی چون نام زلفت میشنیدم
Ба тоҷу тахти бӯе май харидам
به تاج و تخت بویی میخریدم
Ба тан бо дайгарӣ хурсанд будам
به تن با دیگری خرسند بودم
зи дил то ҷони туро дарбанд будам
ز دل تا جان تو را دربند بودم
Ба фатвои кажӣ обӣ нахурдам
به فتوای کژی آبی نخوردم
Бурун аз ростӣ корӣ накардам
برون از راستی کاری نکردم
Агар гомӣ задам дар коми ронӣ
اگر گامی زدم در کامرانی
Ҷавон будам чунин бошад ҷавонӣ
جوان بودم چنین باشد جوانی