Дигар раҳи лаъибати тоўси пайкар
دگر ره لعبت طاووسپیکر
Кушоди зи дарҷи лؤлؤи танги шукр
گشاد از دُرج لؤلؤ تَنگ شکر
Равон кард аз ақиқи он нақши зебо
روان کرد از عقیق آن نقش زیبا
Суханҳоӣ нигоринтар зи дебо
سخنهایی نگارینتر ز دیبا
Каз он афзӯн ки даврон ҷаҳон аст
کز آن افزون که دوران جهان است
Шабу рӯзу замин ва осмон аст
شب و روز و زمین و آسمان است
Ҷаҳони довар , ҷаҳони дори ҷаҳони бод
جهانداور، جهاندارِ جهان باد
Замонаи ҳукми каш , ӯ ҳукми рони бод
زمانه حکمکِش، او حکمران باد
Ба фаррошии кавокиб дар ҷанобаш
به فراشی کواکب در جنابش
Ба сарҳангии саодат дар рикобаш
به سرهنگی سعادت در رکابش
Маро дар дили зи хусрави сад ғубор аст
مرا در دل ز خسرو صد غبار است
з шоҳӣ бигузар он дигар шумор аст
ز شاهی بگذر آن دیگر شمار است
Ҳанузам нози давлат май намое
هنوزم ناز دولت مینمایی
Ҳануз аз роҳи ҷаббории даройӣ
هنوز از راه جباری درآیی
Ҳанузат дар сар аз шоҳӣ ғурур аст
هنوزت در سر از شاهی غرور است
Дариғо кин ғурур аз ишқ давр аст
دریغا کاین غرور از عشق دور است
Ту аз ишқи ман ва ман бе ниёзӣ
تو از عشق من و من بینیازی
Туро шоҳӣ расад ё ишқи бозӣ
تو را شاهی رسد یا عشقبازی
Дарин гармӣ ки боди сард бояд
درین گرمی که باد سرد باید
Дил осонаст бо дили дард бояд
دل آسان است با دل درد باید
Ниёзи орад касе кӯи ишқ боз аст
نیاز آرد کسی کو عشق باز است
Ки ишқ аз бениёзон бениёз аст
که عشق از بینیازان بینیاز است
Насозад ошиқӣ бо сарфарозӣ
نسازد عاشقی با سرفرازی
Ки бозӣ барнатобад ишқи бозӣ
که بازی برنتابد عشقبازی
Ман он мурғам ки бар гул ҳо паридам
من آن مرغم که بر گلها پریدم
Ҳавои гарм тобистон надидам
هوای گرم تابستان ندیدم
Чу гул будам , малики бонӯии сақлоб
چو گل بودم، ملکبانویِ سَقلاب
Кунун джбонўӣ шишаам чу гулоб
کنون دژبانوی شیشهام چو گلاب
Чу сабзаи лаб ба шери барфи шастам
چو سبزه لب به شیر برف شستم
Чу гул бар чашмаҳои сарди рустам
چو گل بر چشمههای سرد رستم
Дарин гӯри гулину қасри сангин
درین گور گلین و قصر سنگین
Ба умед ту кардам сабри чандин
به امید تو کردم صبر چندین
Чу зар полудам аз гармӣ кашӣдан
چو زر پالودم از گرمی کشیدن
Фсрдм чун ях аз сардӣ чашедан
فسردم چون یخ از سردی چشیدن
На дастии кини ҷарас бар ҳам тавон зад
نه دستی کاین جرس بر هم توان زد
На ғами хорӣ ки бо ӯ дам тавон зад
نه غمخواری که با او دم توان زد
Ҳама вақте туро пиндоштами ёр
همه وقتی تو را پنداشتم یار
Ҳама ҷое туро хондам вафодор
همه جایی تو را خواندم وفادار
Ту ҳаргиз дар дилам ҷое накардӣ
تو هرگز در دلم جایی نکردی
Чу дили дорон мудорое накардӣ
چو دلداران مدارایی نکردی
Марои дигари зи куштан кӣ буд бим
مرا دیگر ز کشتن کی بود بیم
Ки ҷон кардам ба шамшери ту таслим
که جان کردم به شمشیر تو تسلیم
Тарозу бар замин чун ёбад оҳанг
ترازو بر زمین چون یابد آهنگ
Ҳисобаши хок ба тар донад аз санг
حسابش خاک بهتر داند از سنگ
Гарми ақлӣ буд ҷое нишинам
گرم عقلی بود جایی نشینم
Вагар на байнам аз худ он чаҳ байнам
وگرنه بینم از خود آن چه بینم
Гар аз ман худ наёяд ҳеҷ корӣ
گر از من خود نیاید هیچ کاری
Ки бар шояд гирифт аз ваии шуморӣ
که بر شاید گرفت از وی شماری
Занами чандон тазаллум дар замона
زنم چندان تظلم در زمانه
Ки ҳам тирии нишонам бар нишона
که هم تیری نشانم بر نشانه
Чаро бояд ки чун ман сарви озод
چرا باید که چون من سرو آزاد
Буд дар банди меҳнати мондаи ношод
بود در بند محنت مانده ناشاد
Ҳанузам дар дил аз хӯбии тараб ҳост
هنوزم در دل از خوبی طربهاست
Ҳанузам дар сар аз шухии шағаб ҳост
هنوزم در سر از شوخی شغبهاست
Ҳанузам ҳиндӯон оташ парастанд
هنوزم هندوان آتش پرستند
Ҳанузам чашм чун таркони мустанад
هنوزم چشم چون ترکان مستند
Ҳанузам ғунчаи гул ношукуфта аст
هنوزم غنچهٔ گل ناشکفتهست
Ҳанузам дар дарёӣ насуфта аст
هنوزم دُر دریایی نسفتهست
Ҳанузам лаби пари об зиндагонӣ аст
هنوزم لب پر آب زندگانی است
Ҳанузам об дар ҷӯй ҷавонӣ аст
هنوزم آب در جوی جوانی است
Рухами сари хайли хубон тароз аст
رخم سر خیل خوبان طراز است
Каминаи хайли тошми кибр ва ноз аст
کمینه خیلتاشم کبر و ناز است
Вале неъмати раёҳинро насимам
ولینعمت ریاحین را نسیمم
Валиаҳди шукр дар ятемам
ولیعهد شکر دُر یتیمم
Чароғ аз нури ман парвона гардад
چراغ از نور من پروانه گردد
Ма нав бинадам девона гардад
مه نو بیندم دیوانه گردد
Ақиқ аз лаъли ман бар сар хӯрд санг
عقیق از لعل من بر سر خورد سنگ
Гул рӯем з рӯй гули баради ранг
گل رویم ز روی گل برد رنگ
Туранҷи ғабғабамро гар кунӣ ёд
ترنج غبغبم را گر کنی یاد
зи нах бар худ занад норанҷи Бағдод
زنخ بر خود زند نارنج بغداد
Чу себи рухи нуҳум бар дасти шоҳон
چو سیب رخ نهم بر دست شاهان
Сабади вопаси баради себи сипоҳон
سبد واپس برد سیب سپاهان
Ба ҳар дар каз лаб ва дандон бубахшам
به هر دُر کز لب و دندان ببخشم
Дилии бустонам ва сад ҷон бубахшам
دلی بستانم و صد جان ببخشم
Ман орм дар палангони сарфарозӣ
من آرم در پلنگان سرفرازی
Ғизолон аз ман омӯзанд бозӣ
غزالان از من آموزند بازی
Гавазн аз ҳасрати ин чашми чолок
گوزن از حسرت این چشم چالاک
зи мижгони заҳри полоид на тирёк
ز مژگان زهر پالاید نه تریاک
Гар оҳӯи як назари сӯии ман орад
گر آهو یک نظر سوی من آرد
Хароҷи гарданам бар гардани орад
خراج گردنم بر گردن آرد
Ба нозии рӯмро дар ҷустуҷӯем
به نازی روم را در جستوجویم
Ба бӯе бохтан дар гуфтугӯем
به بویی با خُتن در گفتوگویم
Баҳори ангушт каш шуд дар никуӣ
بهار انگشتکش شد در نکویی
Ҳар ангуштами ду сад чун ӯст гӯйӣ
هر انگشتم دو صد چون اوست گویی
Бад-ӣнтарӣ ки дорад табъи маҳтоб
بدین تری که دارد طبع مهتاب
Ниорди рехтан бар дасти ман об
نیآرد ریختن بر دست من آب
Чу ёқӯтами нбиз хом гирад
چو یاقوتم نَبیذ خام گیرد
Бршўт бо тбрзд ҷом гирад
به رشوت با طبرزد جام گیرد
Биҳишт аз қаср ман дорад басии нур
بهشت از قصر من دارد بسی نور
Айёр аз нори пистонами баради ҳур
عیار از نار پستانم برد حور
Ба ғамзагар чаҳ туркии дили ситонам
به غمزه گرچه ترکی دلستانم
Ба бӯсаи дили навозӣ низ донам
به بوسه دلنوازی نیز دانم
зи бас коўрдаҳам дар чашмҳо нур
ز بس کآوردهام در چشمها نور
зи таркони танг чашмӣ кардаам давр
ز ترکان تنگچشمی کردهام دور
зи танагии кас ба чашмам дар ниоид
ز تنگی کس به چشمم در نیآید
Касе бо танги чашмон бар ниоид
کسی با تنگچشمان بر نیآید
Чу бар маи мшгро занҷири созам
چو بر مه مشگ را زنجیر سازم
Басои широ казу нахҷӣри созам
بسا شیرا کزو نخجیر سازم
Чу лаълам бо шукр новирд гирад
چو لعلم با شکر ناورد گیرد
Ту марди ори он гуҳӣ номард гирад
تو مرد آر آنگَهی تا مرد گیرد
Шукри ҳам шираи дандон ман шуд
شکر همشیرهٔ دندان من شد
Вафои ҳам шаҳрии паймон ман шуд
وفا همشهری پیمان من شد
Ҷаҳонӣ ноз дорам , сад ҷаҳони шарм
جهانی ناز دارم، صد جهان شرم
Дарӣ дар хашм дорам , сад дар озарм
دری در خشم دارم، صد در آزرم
Лаби лаълами ҳамон шкрФшон аст
لب لعلم همان شکرفشان است
Сари зулфами ҳамон доман кашон аст
سر زلفم همان دامنکشان است
з хуш нақулӣ ки май дар ҷоми резам
ز خوش نقلی که می در جام ریزم
Шукр дар домани бодоми резам
شکر در دامن بادام ریزم
Агар чаҳ норсимини гашти себам
اگرچه نار سیمین گشت سیبم
Ҳамон ошиқи каши оқили фиребам
همان عاشقکُشِ عاقلفریبم
Рухами рӯзӣ ки бФрўзди ҷаҳон ро
رخم روزی که بفروزد جهان را
Ба зрнихии фурушади арғавон ро
به زرنیخی فروشد ارغوان را
зи раъное ки ҳаст ин наргиси маст
ز رعنایی که هست این نرگس مست
Ниолоид ба хӯн ҳар касе даст
نیآلاید به خون هر کسی دست
Чаҳ шӯришҳо ки ман дорам дарин сар
چه شورشها که من دارم درین سر
Чаҳ мискинон ки ман киштам бар ин дар
چه مسکینان که من کُشتم بر این در
Бирав то бар ту нгшоим ба хӯни даст
برو تا بر تو نگشایم به خون دست
Ки дар гардани чунин хӯнам басӣ ҳаст
که در گردن چنین خونم بسی هست
Нахурда захми даст рост бурдор
نخورده زخم دستِ راست بردار
Ба даст чап кунад ишқами чунин кор
به دستِ چپ کند عشقم چنین کار
Ту сангин дил шудӣ ман оҳанӣни ҷон
تو سنگیندل شدی من آهنینجان
Чунон дилро нишоед ҷузи чунин ҷон
چنان دل را نشاید جز چنین جان