Нкисо бар тариқии кони санами хост
نکیسا بر طریقی کان صنم خواست
Фурӯ гуфт ин ғазал дар пардаи рост
فرو گفت این غزل در پرده راست
Мхсб эй дидаи давлати замонӣ
مخسب ای دیده دولت زمانی
Магар каз хўшдлии ёбии нишоне
مگر کز خوشدلی یابی نشانی
Броӣ аз кӯҳи сабр эй субҳи умед
برآی از کوه صبر ای صبح امید
Диламро чашм равшан кун ба хуршед
دلم را چشم روشن کن به خورشید
Бисоз эй бахт бо ман рўзкӣ чанд
بساز ای بخت با من روزکی چند
Калидии хоҳ ва бигушоӣ аз ман ин банд
کلیدی خواه و بگشای از من این بند
зи сар берун кун эй толеъи гаронӣ
ز سر بیرون کن ای طالع گرانی
Раҳо кун то туоне нотавонӣ
رها کن تا توانی ناتوانی
Ба айёрӣ барор эй дӯсти дастӣ
به عیاری برآر ای دوست دستی
Барафкан лашгари ғамро шикастӣ
برافکن لشگر غم را شکستی
Ҷигар дар тобу дил дар мавҷ хӯнаст
جگر در تاب و دل در موج خونست
Гар ореи раҳматӣ вақташ кунунаст
گر آری رحمتی وقتش کنونست
На зини афтодатар ёбии заъифӣ
نه زین افتادهتر یابی ضعیفی
На зини бечоратар ёбии ҳарифӣ
نه زین بیچارهتر یابی حریفی
Агар бар каф надонам рехти обӣ
اگر بر کف ندانم ریخت آبی
Тавонам кард бар оташи кабобӣ
توانم کرد بر آتش کبابی
Вагар ҷлоб доданро нишоем
و گر جلاب دادن را نشایم
Фқоъиро ба дасти охири гушойам
فقاعی را به دست آخر گشایم
Вагар нақшӣ надонам дӯхт охир
و گر نقشی ندانم دوخت آخر
Сапанд хона донам сӯхти охир
سپند خانه دانم سوخت آخر
Вагар чинӣ надонам дар нишондан
و گر چینی ندانم در نشاندن
Тавонам гардӣ аз доман фишондан
توانم گردی از دامن فشاندن
Миндозм чу соя бар сари хок
میندازم چو سایه بر سر خاک
Ки ман худ аўФтодми зору ғамнок
که من خود اوفتادم زار و غمناک
Чу ма дар хонаи парвинят бояд
چو مه در خانه پروینیت باید
Чу Зуҳраи дард бар чинят бояд
چو زهره درد بر چینیت باید
Сироятро баҳри хизмат ки хоҳӣ
سرایت را بهر خدمت که خواهی
Канизӣ мекунам даъвӣ на шоҳӣ
کنیزی میکنم دعوی نه شاهی
Марои пурсӣ ки чунӣ зорзўим
مرا پرسی که چونی زارزویم
Чу майдонӣ ва май пурсӣ чаҳ гӯям
چو میدانی و میپرسی چه گویم
Ғарибӣ чун буд ғмхўори монда
غریبی چون بود غمخوار مانده
зи кори афтода ва дар кори монда
ز کار افتاده و در کار مانده
Чу гул дар ошиқии пардаи дарида
چو گل در عاشقی پرده دریده
зи олами рафтау олами надида
ز عالم رفته و عالم ندیده
Чу хоки омоҷгоҳ тир гашта
چو خاک آماجگاه تیر گشته
Чу лола дар ҷавонӣ пер гашта
چو لاله در جوانی پیر گشته
Ба умедии ҷаҳон бар бод дода
به امیدی جهان بر باد داده
Ба пиндории бад-ӣни рӯзи аўФтодаҳ
به پنداری بدین روز اوفتاده
На ҳам пуштӣ ки пуштам гарм дорад
نه هم پشتی که پشتم گرم دارد
На бахтӣ каз ғарибон шарм дорад
نه بختی کز غریبان شرم دارد
Мисли зад ғурфа чун май мард бе рахт
مثل زد غرقه چون میمرد بیرخت
Ки бояд мурдаро низ аз ҷаҳони бахт
که باید مرده را نیز از جهان بخت
з бе комии дилам танҳо нишин аст
ز بی کامی دلم تنها نشین است
Бисозамгар турои ком инчунин аст
بسازم گر ترا کام اینچنین است
Чу бурноед марои комӣ ки бояд
چو برناید مرا کامی که باید
Бисозам то турои комӣ бар ояд
بسازم تا ترا کامی بر آید
Магар талх омад он лабро вуҷӯдам
مگر تلخ آمد آن لب را وجودم
Ки вақти сохтани сӯзад чу авдам
که وقت ساختن سوزد چو عودم
Марои ин сӯхтан сӯрӣ азимаст
مرا این سوختن سوری عظیمست
Ки сӯзи ошиқон сӯзӣ салимаст
که سوز عاشقان سوزی سلیمست
Нахоҳам кард бар ту ҳукми ронӣ
نخواهم کرد بر تو حکم رانی
Гарми зини бҳтрки дории ту доне
گرم زین بهترک داری تو دانی