Нкисо чун зад ин афсона бар чанг

نکیسا چون زد این افسانه بر چنگ

Стои борбади бардошти оҳанг

ستای باربد برداشت آهنگ

Ироқии вори бонг аз чархи бгзошт

عراقی وار بانگ از چرخ بگذاشت

Ба оҳанги Ироқи ин бонги бардошт

به آهنگ عراق این بانگ برداشت

Насим дӯст меёбад димоғам

نسیم دوست می‌یابد دماغم

Хаёл ганҷ мебинад чароғам

خیال گنج می‌بیند چراغم

Кадомин об хуш дорад чунин ҷӯй

کدامین آب خوش دارد چنین جوی

Кадомин бодро бошад чунин буи

کدامین باد را باشد چنین بوی

Магари вақт шудани тоўси хуршед

مگر وقت شدن طاوسِ خورشید

Пар афшон кард бар гулзори ҷамшед

پَر افشان کرد بر گلزار جمشید

Магари сарвии зи торам сар баровард

مگر سروی ز طارم سر برآورد

Ки моро сарбаландӣ бар сар оварад

که ما را سربلندی بر سر آورد

Магар моҳ омад аз равзан дар афтод

مگر ماه آمد از روزن در افتاد

Ки шабро равшанӣ дар манзар афтод

که شب را روشنی در منظر افتاد

Магари боди биҳишти ӣнҷо гузар кард

مگر باد بهشت اینجا گذر کرد

Ки чандини хуррамӣ дар мо асар кард

که چندین خرمی در ما اثر کرد

Магари боз сипед омад фарои даст

مگر باز سپید آمد فرا دست

Ки гулзори шаб аз зоғ сияҳ раст

که گلزار شب از زاغ سیه رست

Магар бо мости оби зиндагонӣ

مگر با ماست آب زندگانی

Ки моро зинда дил дорад наоне

که ما را زنده دل دارد نهانی

Магари иқболи шамъӣ нав барафрӯхт

مگر اقبال شمعی نو برافروخت

Ки чун парвонаи ғамро болу пари сӯхт

که چون پروانه غم را بال و پر سوخت

Магари ширини з лаъл ифшоанд нӯшӣ

مگر شیرین ز لعل افشاند نوشی

Ки аз ҳар гӯшае хезади хурӯшӣ

که از هر گوشه‌ای خیزد خروشی

Бигӯ эй давлати он рашки парӣ ро

بگو ای دولت آن رشک پری را

Ки бозовар ба мо неки ахтарӣ ро

که باز آور به ما نیک اختری را

Туро бисёр хислати ҷузи никуии сет

ترا بسیار خصلت جز نکویی‌ست

Бигӯям рости мардии ростгӯеи сет

بگویم راست مردی راستگویی‌ست

Манам ҷӯи куштау гандуми дуруда

منم جو کشته و گندم دروده

Туро ҷӯ дода ва гандум намӯда

ترا جو داده و گندم نموده

Мубин каз тавсанӣ хашмӣ намудем

مبین کز توسنی خشمی نمودم

Тавозуъи байн ки чун ром ту будам

تواضع بین که چون رام تو بودم

Набарди дузди ҳиндӯро касе даст

نبرد دزد هندو را کسی دست

Ки бо дуздии ҷавонмардяш ҳам ҳаст

که با دزدی جوانمردیش هم هست

Надорам ним дил дар подшоҳӣ

ندارم نیم دل در پادشاهی

Валикини дарди дили чандон ки хоҳӣ

ولیکن درد دل چندان که خواهی

Лагадкӯби ғамат зон гашти рӯҳам

لگدکوب غمت زان گشت روحم

Ки бахти бад лагад зад бар футуҳам

که بخت بد لگد زد بر فتوحم

Дилам хӯн гиряд аз ғам чун нигаред

دلم خون گرید از غم چون نگرید

Кадомин золим аз ғам хӯн нигаред

کدامین ظالم از غم خون نگرید

Танами тарсади зи ҳиҷрон чун натарсад

تنم ترسد ز هجران چون نترسد

Кадомин оқил аз маҷнӯн натарсад

کدامین عاقل از مجنون نترسد

Чу бе зулфи ту бедил буд дастам

چو بی‌زلف تو بیدل بود دستم

Дили худро ба зулфати бози бастам

دل خود را به زلفت باز بستم

Ба хилват бо лабат дорам шуморӣ

به خلوت با لبت دارم شماری

Вази инам карданӣ тар нест корӣ

وز اینم کردنی‌تر نیست کاری

Гарми хоҳӣ ба хилвати бор додан

گَرَم خواهی به خلوت بار دادن

Ба ҷои гул чаҳ бояд хор додан ?

به جای گل چه باید خار دادن؟

Аз он ҳуққа ки ҷуз марҳам наёяд

از آن حقه که جز مرهم نیاید

Бидиҳ зонкў ба додан кам наёяд

بده زآن، کو به دادن کم نیاید

Чаҳ бошад каз чунон оби ҳаётӣ ?

چه باشد کز چنان آب حیاتی

Ба ғорати бардае , бахшеи закотӣ ?

به غارت‌بُرده‌ای، بخشی زکاتی؟