Чу равад борбади ин парда пардохт
چو رود باربد این پرده پرداخت
Нкисои зуди чанги хеши бнўохт
نکیسا زود چنگ خویش بنواخت
Дар он парда ки хўонндши ҳисорӣ
در آن پرده که خوانندش حصاری
Чунин бикрӣ бар оварад аз иморӣ
چنین بکری بر آورد از عماری
Дилами хоки ту гашт эй сарви чолок
دلم خاک تو گشت ای سرو چالاک
Барафкан соя чун сарв бар хок
برافکن سایهای چون سرو بر خاک
Аз ин мшгини расани гардан чаҳ тобӣ ?
از این مشگینرسن گردن چه تابی؟
Расан дар гарданӣ чун ман наёбӣ
رسندرگردنی چون من نیابی
Агар гардан кашӣ кардам чу мейрон
اگر گردنکشی کردم چو میران
Расан дар гардан оем чун асирон
رسن در گردن آیم چون اسیران
Нагунҷад осмон дар хонаи ман
نگنجد آسمان در خانهٔ من
Ду олам дар яке вайронаи ман
دو عالم در یکی ویرانهٔ من
Нтобад пои пелони хонаи мӯр
نتابد پای پیلان خانهٔ مور
Набошад пашша бо симурғи ҳам зӯр
نباشد پشه با سیمرغ همزور
Сипеҳрӣ кӣ фурӯд ояд ба чоҳӣ
سپهری کی فرود آید به چاهی؟
Куҷо гунҷад биҳиштӣ дар гиёҳӣ
کجا گنجد بهشتی در گیاهی؟
Сиррӣ ков назул дарбонро нишоед
سری کاو نزل دربان را نشاید
Нисори тахти султонро нишоед
نثار تخت سلطان را نشاید
Ба ҷон овардани дӯшинаи мангар
به جان آوردنِ دوشینه منگر
Ба ҷони байни коўридми дида бар сар
به جان بین کاوریدم دیده بر سر
Дар он ҳазрат ки хоҳишро қадам нест
در آن حضرت که خواهش را قدم نیست
Шафиъӣ боядам ваон ҷуз карам нест
شفیعی بایدم وان جز کرم نیست
Ба узр кардани чандини гуноҳам
به عذر کردن چندین گناهم
Агар узрӣ ба даст орм бихоҳам
اگر عذری به دست آرم بخواهم
Занами чандон заминро бӯс дар бӯс
زنم چندان زمین را بوس در بوس
Ки бахшоиши براردи кӯс дар кӯс
که بخشایش برآرد کوس در کوس
Ба чеҳраи хокро чандон харошам
به چهره خاک را چندان خراشم
Казон хоки обрӯе бар тарошам
کزان خاک آبرویی بر تراشم
Бисотатро ба рух чандон кунам нарм
بساطت را به رخ چندان کنم نرم
Ки иқболам диҳад маншури озарм
که اقبالم دهد منشور آزرم
Чунин хондам зи толеъи номаи шоҳ
چنین خواندم ز طالعنامهٔ شاه
Ки соҳиби толеъи пайкон буд моҳ
که صاحب طالع پیکان بود ماه
Ман он пайкам ки толеъ моҳ дорам
من آن پیکم که طالع ماه دارم
Чу пайкони пой аз он дар роҳ дорам
چو پیکان پای از آن در راه دارم
зи ҷӯши ин дили ҷӯшида бо ту
ز جوش این دل جوشیده با تو
Паёмии доштами пӯшида бо ту
پیامی داشتم پوشیده با تو
Буридам то паёматро гузорам
بریدم تا پیامت را گذارم
Ҳам аз ганҷи ту воматро гузорам
هم از گنج تو وامت را گذارم
Даҳонамгар з хурдӣ кард як ноз
دهانم گر ز خردی کرد یک ناز
Ба хурда дар миёни оўрдмши боз
به خرده در میان آوردمش باز
Забонгар барзад аз оташи забона
زبان گر برزد از آتش زبانه
Ниҳодам бо ду лаълаш дар миёна
نهادم با دو لعلش در میانه
Вагар зулфами сар аз фармон бар ӣ тофт
و گر زلفم سر از فرمانبری تافت
Ҳам аз сар тофтани тодиб он ёфт
هم از سر تافتن تادیب آن یافت
Вагар чашмами зи туркии танагӣ ӣӣ кард
و گر چشمم ز ترکی تنگییی کرد
Ба узр омад чу ҳиндӯии ҷавонмард
به عذر آمد چو هندوی جوانمرد
Хами абрӯам агар зиҳ бар камони баст
خم ابروم اگر زه بر کمان بست
Бизан тираши туро низ он камон ҳаст
بزن تیرش ترا نیز آن کمان هست
Вагар ғамзаи м ба мастии тирии андохт
وگر غمزهم به مستی تیری انداخت
Ба ҳушёрии зи хокати тўтёи сохт
به هشیاری ز خاکت توتیا ساخت
Гар аз ту ҷаъди хеш ошуфта дидам
گر از تو جعد خویش آشفته دیدم
Ба занҷири ши нигар чун дар кашидам
به زنجیرش نگر چون در کشیدم
Чу машъали сар дар оварадам бад-ӣн дар
چو مشعل سر در آوردم بدین در
Ниҳодами ҷони худ чун шамъ бар сар
نهادم جان خود چون شمع بر سر
Агар хатати камари бандад ба хӯнам
اگر خطت کمربندد به خونم
Наёбӣ нуқтаи вор аз хати бурунам
نیابی نقطهوار از خط برونم
Ва гар гирад висолати кори ман суст
و گر گیرد وصالت کار من سست
Ба оби дидаи гирами доманаши чуст
به آب دیده گیرم دامنش چست
Ақиқат гар хӯрд хӯнами азин беш
عقیقت گر خورد خونم ازین بیش
Ба марворид дандонаш кунам риш
به مروارید دندانش کنم ریش
Ман он боғам ки миваи ш кас начида сет
من آن باغم که میوهش کس نچیدهست
Дараш пайдои калиди ши нопадиди сет
درش پیدا کلیدش ناپدیدست
Касегар ҷузи ту бар ноРом кашад даст
کسی گر جز تو بر نارم کشد دست
Ба ишваи зи об ангураш кунам маст
به عشوه زآب انگورش کنم مست
Ҷузи он лаб каз шукр дорад даҳоне
جز آن لب کز شکر دارد دهانی
зи бодомами наёбади каси нишоне
ز بادامم نیابد کس نشانی
Агар чун фундуқам бар сари зании санг
اگر چون فندقم بر سر زنی سنگ
зи уннобами наёбади ҷузи ту каси ранг
ز عنابم نیابد جز تو کس رنگ
Бар онкас чун даҳон писта хандам
بر آنکس چون دهان پسته خندم
Ки ҷузи ту писта бигушоед зи қандам
که جز تو پسته بگشاید ز قندم
Касе ков бо туранҷам кор дорад
کسی کاو با ترنجم کار دارد
Туранҷи осои қадам бар хор дорад
ترنج آسا قدم بر خار دارد
Рутаби чинӣ ки бо нахлами ситезад
رطبچینی که با نخلم ستیزد
зи ман ҷузи хори ҳеҷаш брнхизд
ز من جز خار هیچش برنخیزد
Даҳоне ков тамаъ дорад ба себам
دهانی کاو طمع دارد به سیبم
Ба муми сурх чун Тифлаши фиребам
به موم سرخ چون طفلش فریبم
Агар зер офтоб ояд з бар моҳ
اگر زیر آفتاب آید ز بر ماه
Бад-ӣни миваи наёбади ҷузи ту каси роҳ
بدین میوه نیابد جز تو کس راه