Нкисо чун зад ин афсона бар соз

نکیسا چون زد این افسانه بر ساز

Стои борбади бардошти овоз

ستای باربد برداشت آواز

Наворо парда ушшоқ орост

نوا را پرده عشاق آراست

Дар афканди ин ғазалро дар раҳи рост

در افکند این غزل را در ره راست

Маро дар Кувайт эй шамъи нкўӣӣ

مرا در کویت ای شمع نکویی

Фалаки пои буз афкандаст гўӣӣ

فلک پای بز افکنده‌ست گویی

Кигар чун гӯсфандам мебарӣ сар

که گر چون گوسفندم می‌بری سر

Ба пои худ дувум чун саг бар он дар

به پای خود دوم چون سگ بر آن در

Диламро май барии андеша Эй нест

دلم را می‌بری اندیشه‌ای نیست

Бабр каз бедилӣ ба пеша Эй нест

ببر کز بیدلی به پیشه‌ای نیست

Тании кӯи бори ин дил бар нтобад

تنی کو بار این دل بر نتابد

Басари бории ғам дилбар нтобад

بسر باری غم دلبر نتابد

Чу дар хизмат набошад шахси ранҷур

چو در خدمت نباشد شخص رنجور

Набояд дил ки аз хизмат буд давр

نباید دل که از خدمت بود دور

Басӣ кӯшам ки дил бурдорам аз ту

بسی کوشم که دل بردارم از تو

Ки бас равнақ надорад ком аз ту

که بس رونق ندارد کارم از تو

На битавон дили зи карт бар гирифтан

نه بتوان دل ز کارت بر گرفتن

На аз дил низ борат баргирафтан

نه از دل نیز بارت برگرفتن

Бдонҷон каз чунин сад ҷон фузунаст

بدان‌جان کز چنین صد جان فزون است

Ки ҷонам бе ту дар ғарқоб хӯнаст

که جانم بی‌تو در غرقاب خون است

Бидон чашми сияҳ коҳўшкор аст

بدان چشم سیه کاهوشکار است

Каз оҳӯии ту чашмамро ғубор аст

کز آهوی تو چشمم را غبار است

Фурӯ мондам зи ту холӣу навмед

فرو ماندم ز تو خالی و نومید

Чу зарраи кӯ ҷудо монад зи хуршед

چو ذره کو جدا ماند ز خورشید

Ҷудои гаштами зи ту ранҷур ва танҳо

جدا گشتم ز تو رنجور و تنها

Чу моҳии кӯ ҷудо монад зи дарё

چو ماهی کو جدا ماند ز دریا

Мадорам беш азин чун моҳ дар меғ

مدارم بیش ازین چون ماه در میغ

Ту донеу сар инак тоҷ ё теғ

تو دانی و سر اینک تاج یا تیغ

Чу дар малики ҷамолат тоза шуд рой

چو در ملک جمالت تازه شد رای

Аноятро мисолии тозаи фармой

عنایت را مثالی تازه فرمای

Пас аз умрӣ ки кардам дидаи ҷоят

پس از عمری که کردم دیده جایت

Кам аз як шаб ки бӯсами ҷои поят

کم از یک شب که بوسم جای پایت

Чунон донгар лабами пари хандаи дорӣ

چنان دان گر لبم پر خنده داری

Ки бе шаки мурдаеро зиндаи дорӣ

که بی شک مرده‌ای را زنده‌داری

Бабўсӣ бар фурӯз афсурдае ро

به بوسی بر فروز افسرده‌ای را

Ббўӣии зиндаи гардони мурдае ро

به بویی زنده گردان مرده‌ای را

Марои фаррух буд рӯй ту дидан

مرا فرخ بود روی تو دیدن

Муборак бошад овозати шунидан

مبارک باشد آوازت شنیدن

Хилоф он шуд ки аз чашмам наоне

خلاف آن شد که از چشمم نهانی

Чу аз чашми бади оби зиндагонӣ

چو از چشم بد آب زندگانی

Хдоӣӣ коФринш карда ӯст

خدایی کافرینش کردهٔ اوست

зи тан то ҷон падед оварда ӯст

ز تن تا جان پدید آوردهٔ اوست

Умедам ҳаст каз рӯй ту дилсӯз

امیدم هست کز روی تو دلسوز

Ба рӯзи оради шабамро ҳам яке рӯз

به‌روز آرد شبم را هم یکی روز

Чу ширини дасти барад борбад дид

چو شیرین دست‌بُرد باربد دید

зи дасти ишқи худро кор бад дид

ز دست عشق‌، خود را کار بد دید

Нўоӣӣ бар кашид аз синаи танг

نوایی بر کشید از سینه تنگ

Ба чангӣ дод кин дар соз дар чанг

به چنگی داد کاین در ساز در چنگ

Бизан роҳӣ ки шаҳ бироаҳ гардад

بزن راهی که شه بیراه گردد

Магар кин доварӣ кӯтоҳ гардад

مگر کاین داوری کوتاه گردد